Flora en fauna

- Veenwortel
- Kraai

Natuurnieuws
-
Actie #onzeboerennatuur

- Voedselbos
- Geurstof cembratrienol

Natuur Uit en Thuis
- UIT: Kriebels

- THUIS: Maaslandse Vlietlanden


Natuur Plus
- Witte waterlelie

Natuur kort

- Roekenbeschermingsplan

- Bermvriendelijk beheer
- Demontabele broedeilandjes

Website van de maand
- IVN Natuureducatie


Excursies
- Natuurwandeling in Park Schakenbosch
- Zomeravondwandeling op de grens

Bomenweetjes

- Lindes zonder bladluizen
- Vlinderbloemige bomen

Uit-tips
-
Oase Oranjewoud
- Plant & eter
- Oude Moestuin Brakel


 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
 
     
   
   


veenwortel

Als er in een sloot of plas stengels met rose bloempjes als staande kaarsjes boven het water uitsteken, dan is het veenwortel. Een plantje dat zowel in het water als op het land groeit. Het is zelfs de enige plantensoort die dat heeft in onze flora (amfibische soort).

De landvorm is vrij klein, ziet er heel anders uit en bloeit zelden. Het woord veen duidt op de voorkeur van deze plant in of bij het water te groeien. Bij het woord wortel wordt de kruipende (snelgroeiende) wortelstok bedoeld.

Het plantje groeit langs waterkanten, in ondiep voedselrijk water, (slootkanten en beekoevers) en moerassen (rietland), het houdt van een waterstand van 30-100 cm.
Dat water moet dan wel stilstaand of langzaam stromend zijn.
Boven de tot 20 cm lange, drijvende bladeren verschijnen van juni tot september ongeveer 15 cm lange opstaande kleine bloeiaren waarin de kleine bloemen dicht op elkaar zitten.
De vijf bloemdekbladen zijn vuilwit tot roze of rood van kleur. De meeldraden steken boven de rand van het bloemdek uit.

Na bestuiving door nectarverzamelende insecten en bevruchting, groeit het vruchtbeginsel uit tot een glazig, bruin nootje in de vorm van een ei. Vruchtvorming komt echter weinig voor. Als waterplant drijft de plant aan zijn ondergrondse taaie, rode wortelstokken met een lange stengel met daaraan verspreid staande langwerpige, glanzende, onbehaarde bladeren. Het is een meerjarige plant die zich voornamelijk vermenigvuldigt door middel van de wortelstok.


kraai

De zwarte kraai is een gedrongen vogel met sterke poten en een sterke snavel. De bovensnavel buigt pas bij de punt naar beneden. Hij is zoals de naam al zegt helemaal zwart, vaak met een wat groenige glans over de veren.

Een kraai kraait niet, maar krast. Het "kraa-kraa-kraa" wordt veel gehoord, maar hij maakt ook andere geluiden. Kraaien leven meer solitair dan roeken en kauwen. Ze zijn vrij schuw en duidelijk moeilijker te benaderen dan kauwen. Het zijn intelligente en vindingrijke vogels die zich makkelijk aanpassen aan elk leefgebied en aan verschillende diëten. Ze eten o.a. wormen, insecten, fruit, zaden, keukenafval, eieren en jonge vogels. De zwarte kraai zit overal: in open landschappen, bosgebieden, moeras en heide, landbouwgebieden en - in mindere mate - in steden.

Veel kraaien zijn op zichzelf, maar ze eten wel vaak in groepen. Een groep kraaien wordt een ‘moord’ genoemd.

De kraai werd vroeger gezien als hulpje van de heks of de tovenaar. Als er veel zwarte kraaien om het huis vlogen, betekende dat een sterfgeval. Hoewel de kraai in oude mythen van bijvoorbeeld de Egyptenaren en de Grieken helemaal niet als negatief symbool werd gezien, wordt de kraai tot op de dag van vandaag geassocieerd met verwarring en onrust.
Kraaien zijn uiterst intelligent maar worden veelal onderschat. Ze staan bekend om hun probleemoplossende vaardigheden en geweldige communicatievaardigheden. Wanneer een kraai bijvoorbeeld een mens tegenkomt die het niet goed met hem voor heeft, leert hij andere kraaien hoe ze die persoon kunnen identificeren. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat een kraai een gezicht niet vergeet.

Zwarte kraaien leven doorgaans in paren. Het nest wordt vanaf maart in de vork van een boomtak gebouwd door beide ouders; de eieren worden door het vrouwtje uitgebroed. Ze nestelen niet in kolonies, zoals roeken en kauwen. Een kraai kan 14 jaar oud worden.

terug naar boven >>


   
 
     
   
   


Actie #onzeboerennatuur

Om de relatie tussen boer en natuur meer zichtbaar te maken voor de rest van de samenleving beginnen Boeren van Nederland de actie #onzeboerennatuur. Zij dagen hun collega’s uit om de mooiste plekjes natuur op en rond hun bedrijf te delen op sociale media. Dat kan via foto’s, filmpjes of podcasts. Alle beelden en verhalen zijn met de hashtag #onzeboerennatuur te volgen. Het doel van deze actie is om boeren en natuur onder de aandacht te brengen van de samenleving.

Boeren van Nederland stellen dat iedere boer op zijn eigen manier aan natuurbeheer doet en daarmee een belangrijke maatschappelijke bijdrage levert. "Denk aan boeren die zich inzetten voor de bodemvruchtbaarheid, samenwerken met een natuurorganisatie, aan weidevogelbeheer doen, boeren met water, agrarisch natuurbeheer of het onderhoud van landschapselementen. Denk ook aan recreatieve voorzieningen als klompenpaden of rustpunten."

Het platform Boeren van Nederland wil de dialoog en het contact tussen de samenleving en boeren stimuleren. De beweging bestaat uit een kerngroep van 7 boeren en een grote groep betrokken boeren daaromheen.

Meer info: facebookpagina van Boeren in Nederland.

Bron: Boeren van Nederland

 


Voedselbos

Op drie percelen van samen 20 hectare ontstaat in Schijndel (NB) de komende jaren het grootste agrarische voedselbos van Nederland. Het initiatief van de Stichting Voedselbosbouw Nederland wordt gerealiseerd op gronden van Groen Ontwikkelfonds Brabant.

Het voordeel van voedselbosbouw is dat je niet hoeft te sproeien, er geen bemesting nodig is en dat de natuur er zelf wel voor zorgt dat de noodzakelijke balans behouden blijft. Zo eten bijvoorbeeld vogels de rupsen die schadelijk kunnen zijn voor de oogst.
Een voedselbos van deze omvang is in Nederland nog niet gerealiseerd. Studenten van HAS Hogeschool gaan in de komende jaren nauwlettend in de gaten houden hoe het voedselbos zich ontwikkelt. De kennis, die daarbij wordt opgedaan, wordt vervolgens actief gedeeld. Onder meer met ondernemers en organisaties die elders vergelijkbare initiatieven willen realiseren.

Dit najaar begin de aanplant van het voedselbos. Binnenkort worden de eerste hagen geplant. Die zijn van belang voor de biodiversiteit in het gebied en de beschutting. Eind november gaan de eerste appelbomen, hazelaars en bessenstruiken de grond in. Ook in daaropvolgende winters komen er nog nieuwe bomen en struiken in het gebied bij. Landschappelijk sluiten de bossen prima aan bij de al bestaande populierenbossen in Schijndel. Zodra het voedselbos vorm begint te krijgen wil Voedselbosbouw Nederland er rondleidingen en voorlichtingsbijeenkomsten organiseren. Later, als de bomen en planten vruchten geven, worden ook proeverijen gehouden. Maar dat duurt nog wel een aantal jaren.

Bron: Groen Ontwikkelingsfonds Brabant

   
 

Geurstof cembratrienol

Duitse wetenschappers hebben een biologisch afbreekbare stof gevonden die insecten afstoot en daardoor bescherming kan bieden aan land- en tuinbouwbouwgewassen. In tegenstelling tot veel insecticiden heeft het gebruik van het middel geen effect op bijen, vlinders en andere soorten.

Het gaat om een geurstof cembratrienol die de tabaksplant aanmaakt om zich te weren tegen insecten. De onderzoekers wisten voor deze plant het gen te isoleren dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van de geurstof en brachten dit over naar een Coli-bacterie. Wanneer deze bacterie wordt gevoed met graanresten kan hij op grote schaal cembratrienol aanmaken. De onderzoekers ontwikkelden ook een techniek om de stof effectief te kunnen isoleren. De eerste onderzoeken wijzen uit dat cembratrienol niet giftig is voor insecten, maar dat het planten wel bescherming biedt. Omdat de stof biologisch afbreekbaar is, vindt er geen ophoping plaats in het milieu.

Bron: Technische Universität München

terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


Natuur uit: kriebels

De poepende rupsen waar ik vorige maand over schreef, gooiden tijdens mijn weekje vakantie geen roet maar wel poep in m’n eten als ik buiten at onder de eikenboom. Ze lieten zich ook massaal aan flinterdunne draadjes in m’n nek, m’n haar of op armen en benen zakken. De oplossing was niet zo moeilijk. Ik verplaatste tafel en tuinstoel naar een poepvrije plek en het leed was geleden.

Eenmaal thuis krijg ik al weer snel ‘last’ van wandelkriebels. In het Edese bos kan ik mijn hart ophalen; prachtige beukenlanen, imposante eiken, heide en tot m’n verrassing sta ik opeens oog in oog met een ree. Voor iemand die thuis voornamelijk (veel prachtige) hazen in polders ziet huppelen toch altijd een bijzondere ontmoeting!

Na een heuveltje in de Doolhoflaan van landgoed Kernhem ligt midden op het brede pad scheef en argeloos een grote granieten steen, de Bloedsteen. De legende vertelt dat als men bij volle maan een speld in de steen prikt, er bloed uit stroomt. Controleren wordt lastig want ik zie mezelf daar ‘s nachts nog niet lopen, dat laat ik liever over aan het witte wief, dat regelmatig bij de steen ronddoolt, een knappe jonkvrouw die al eeuwen treurt om haar ontrouwe ridder. Een diertje dat ik kan missen als kiespijn is de eikenprocessierups. Toch zie ik ze op een paar stammen van eiken samenklonteren. Eigenlijk zijn ze best mooi. Ik zoem in, maak een foto en loop door. Als ik ‘s nachts wakker word van hevige jeuk op m’n armen en in m’n nek, weet ik het... foute boel. Voor het eerst van m’n leven hebben de brandharen van deze kriebelbeesten me flink te pakken. Ik ben weer een ervaring rijker maar hoop er nooit meer mee in aanraking te komen!


NATUUR thuis:

We roeien weer, dat wil zeggen m’n roeimaat roeit en ik maak foto’s. Een perfecte combinatie. Het is elke keer weer een feestje. Vanaf het water zie je zoveel meer!  We mogen met het bootje weer in de Middelvliet (verboden van 16 oktober tot 15 juni). Daar maken we dankbaar gebruik van!

Vergezeld door de jubelende zang van een rietzanger en omringd door riet, waterlelie gele plomp, valeriaan, moerasspirea, kale jonker, blauw glidkruid en egelskop, roeien we richting de kleiput. Scholeksters, kuifeendjes  en wilde eenden in de rui zitten rustig langs de oever van de stille Middelvliet. Een Canadese Gans houdt oplettend haar donzige kroost dicht bij zich. Aangekomen bij de kleiput is het met de rust gedaan.

Ik word getrakteerd op het doordringende gekrijs van heel veel kokmeeuwen. Sommige vechten een meningsverschil uit in de lucht, andere voeren hun jongen op de broedeilandjes. De kokmeeuwen zijn hier duidelijk de baas!
Verscholen aan de rand van de kleiput hebben de visdiefjes nog een paar plekjes kunnen bemachtigen om een nest te bouwen.

Vanaf het water zie ik de historische pakschuit 'Nooit Gedacht' afmeren tegenover de kleiput. Een stevig trekpaard heeft de schuit over het bestaande jaagpad van de historische trekvaartroute Delft – Vlaardingen getrokken, een voorproefje voor de Midden-Delflanddagen (16 - 17 juni). De Midden-Delflandvereniging wil de passagiers op die dagen weer even een historische indruk meegeven van het vervoer van personen en goederen vanaf de 17e tot in de 20e eeuw.

terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Witte waterlelie (Nymphaea alba) - Waterleliefamilie (Nymphaeaceae)
door Tiny van der Meer

Nymphaea komt van Nymphae en betekent ‘nimf/halfgodin van de rivieren’, wat aangeeft hoe mooi deze plant is en waar deze voorkomt. Alba komt van Albus en betekent "wit", de kleur van deze plant (er bestaat ook een rode (kweek) variant).

Deze opvallende waterplant siert met zijn witte bloemen van mei tot eind augustus laagveenplassen, vijvers, brede sloten en petgaten. Hij houdt van stilstaand tot zwak stromend water. Je vindt de Witte waterlelie in bijna heel Europa en aangrenzende delen van Azië en Noord Afrika. 

Bladeren op lange stelen
De ronde, leerachtige bladeren en witte bloemen groeien op lange stelen, direkt uit de dikke, horizontale, iets vertakte wortelstok, die van boven is voorzien van littekens van blad- en bloemstelen en van onderen van wortelvezels.
De bladsteel kan soms wel 3 meter lang worden, afhankelijk van de diepte van het water. De bladeren zijn onder water bruin en geven zuurstof af, als ze gaan drijven worden ze groen en hebben zuurstofmondjes aan de bovenkant van het blad. Via kanalen in de stelen wordt zuurstof naar beneden vervoerd.

Opvallende bloemen
De bloemen zijn opvallend, de grootte varieert van 6 tot wel 18 cm in doorsnede. Ze verschijnen na de bladeren. In het begin opgerold onder water, daarna drijvend op het water of iets boven het water uitstekend. De bloemen gaan 2 à 3 uur na zonsopgang stervormig open en sluiten voor zonsondergang. Een bloem is na vijf dagen uitgebloeid. Er zijn vier kelkbladen, van buiten groen, van binnen wit. De vijftien tot vijfentwintig kroonbladen zijn wit en gaan naar binnen toe geleidelijk over in de meeldraden. De bloemen verspreiden een aangename geur. 's Nachts en bij regen sluiten de bloemen zich ter bescherming van het stuifmeel.

Bolvormige doosvrucht
Na de bloei zakt de sponsachtige rijpe doosvrucht (een groene bolvormige of flesvormige besachtige vrucht met veel zaden) naar de bodem van het water doordat de steel zich oprolt. Daar splijt hij open door zwelling van het slijm, dat de zaden omhult en laat de zaden die zeer kortlevend zijn (korter dan één jaar) vrij. Ze drijven naar de oppervlakte en verspreiden zich. De zaadhuid van ieder zaadje is omgeven door een zaadmantel,daartussen bevindt zich een luchtlaag waardoor ze blijven drijven. Ze worden met het water of door de poten van watervogels meegevoerd. Als de zaadmantel verrot is, zinken de zaden.

Veel vrienden
Witte waterlelie is een plant met veel vrienden: allereerst de kikkers en natuurlijk de Gele plomp, die altijd te vinden is waar de witte waterlelie groeit.



Vissen vinden beschutting onder de bladeren. Kevers die in de avonduren een schuilplaatsje zoeken om de kou van de zomernacht te ontlopen, kruipen in de bloem voordat deze zich sluit. Maar ook andere dieren maken handig gebruik van de grote stevige bladeren.

Tovermiddel voor liefde en rijkdom
De witte waterlelie staat symbool voor volledige reinheid en in veel culturen en religies als symbool voor de schepping. In de Middeleeuwen werd de plant beschouwd als een teken van kuisheid; monniken en nonnen aten dan ook de wortelstok en zaden, omdat gedacht werd dat deze delen van de plant lustremmende stoffen zouden bevatten. Later bleken ze juist een stimulerende werking te hebben. De plant heeft ook een gunstige werking op hart en nieren.

Plukte je in een maannacht de bloem van witte waterlelie dan gold die als een tovermiddel die liefde en rijkdom zou brengen. Witte waterlelie werd echter ook dikwijls met watergeesten of geesten van verdronkenen in verband gebracht. Vroeger werden de planten vaak medicinaal toegepast.

Frederik van Eeden gebruikte de waterlelie als inspiratiebron. Net als een aantal andere kunstenaars, zoals de schilder Claude Monet. Zijn schilderijen van waterlelies en zijn huis met vijvers in Giverny zijn wereldberoemd geworden.

terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Demontabele broedeilandjes

Een proef in Zeeland van Het Zeeuwse Landschap en de stichting Kustvogelbroedfonds waarbij kunststof demontabele eilandjes van 10 tot 12 meter zijn aangelegd voor vogels om te broeden, is geslaagd. De proef begon twee jaar geleden, onder meer omdat het in andere gebieden o.a. als gevolg van recreatie te druk werd voor sommige vogelsoorten. Ook was het voor vogels moeilijk een veilige broedplek te vinden door bedreigingen van vossen en ratten.

Het eerste eiland werd in 2016 geplaatst bij de Inlaag Oesterput op Noord-Beveland en nadien zijn er verschillende eilandjes bijgekomen. Bij de Inlaag Oesterput zitten nu 100 broedparen van kokmeeuwen en er broeden visdiefjes. Op de drijvende bakken liggen buizen waarin de jongen kunnen schuilen als er toch een rover in de buurt komt. Gaas voorkomt dat ze in het water vallen.

Bron: Omroep Zeeland

 


Bermvriendelijk beheer

De nieuwste maaimachines waarmee in opdracht van de gemeente Leeuwarden de bermen worden gemaaid, zijn afgestemd op bermvriendelijk beheer. De maaier heeft aan de voorzijde een blower, die kevertjes en andere insecten en kleine dieren alarmeert. Zo hebben ze nog de tijd om te vluchten.

De gemeente Leeuwarden wil dat in het maaibeleid zo veel mogelijk rekening wordt gehouden met vogels, bijen en bloemen. Daarin past ook de nieuwe kleine maaizuiger, waarmee de netheidsstroken worden gemaaid.
Deze liggen pal langs paden en wegen. Het groen buiten die meter mag hoger groeien, zodat er meer bloemen in opkomen.

Bron: Leeuwarder Courant



Roekenbeschermingsplan

Westerwolde (Gr.) wil de overlast die roeken veroorzaken beteugelen. Binnen de gemeente worden een aantal plekken gezocht waar nesten van roeken weinig hinder geven.

Van de plekken waar de vogels wel overlast veroorzaken zullen de nesten van roeken op termijn door deskundigen naar deze locaties worden verplaatst. In Westerwolde groeit het aantal roeken in de gemeente en daarmee ook het aantal klachten over overlast door lawaai en uitwerpselen. Nesten weghalen kan niet zo maar. De roek is een beschermde vogel.
Het opstellen van een roekenbeschermingsplan is een voorwaarde voor het aanvragen van een ontheffing bij de provincie.

Bron: Dagblad van het Noorden

terug naar boven >>

   
 
     
   
   


https://www.ivn.nl/

IVN laat jong en oud beleven hoe leuk, gezond én belangrijk natuur is. Dat doen ze met natuuractiviteiten, cursussen, projecten en campagnes. 

Zelf leren en doen staan altijd centraal. Natuurbeleving zorgt voor rust en ontspanning. Daarom stimuleert IVN mensen te recreëren in de natuur. Binnen vijf thema's brengt IVN voor iedereen de natuur dichterbij.


terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Woensdag 4 juli 2018 - Natuurwandeling in Park Schakenbosch, Leidschendam

IVN Natuurgids Ria Hoogstraat gaat met u op stap voor een avondwandeling door het mooie park Schakenbosch in Leidschendam om te genieten van de geuren en kleuren, bloemen en vruchten.

U vindt hier bijzondere bomen zoals de watercypres, vaantjesboom en tulpenboom, maar ook bomen die thuishoren op deze venige grond zoals els, es en wilg. De wandeling duurt ca anderhalf uur en deelname is gratis. 

We verzamelen woensdag 4 juli om 19.00 uur bij de hoofdingang van GGZ Haagstreek/Rivierduinen aan de Veursestraatweg 185, Leidschendam. Auto’s en fietsen kunt u parkeren bij de voormalige kapel."


Woensdag 1 augustus 2018 - Zomeravondwandeling op de grens

Samen met  IVN Natuurgids Ria Hoogstraat maakt u een zomeravondwandeling in het buitengebied op de grens van Leidschendam en Voorschoten: de Duivenvoorde-corridor.

We lopen over de Noortheylaan, gaan onder de spoorlijn door en volgen het Oude Veenpad. Langs landgoed Duivenvoorde lopen we terug naar het startpunt.
Onderweg genieten we van de mooie uitzichten over de Duivenvoordse en Veenzijdse Polder. Met wat geluk horen en zien we verschillende vogels, dus neem uw verrekijker mee. Verzamelen om 19.00 uur op de hoek van de Veursestraatweg en de Noortheylaan.
De wandeling duurt ca anderhalf uur en deelname is gratis.

terug naar boven
>
>

   
 
   
   
   


Lindes zonder bladluizen

Lindes zijn waardevolle laanbomen, maar wanneer ze aangetast worden door lindebladluis ontstaat vaak ergernis bij omwonenden. De luizen scheiden honingdauw af. De kleverige substantie bedekt voorwerpen in de directe omgeving van de boom, zoals auto's, bankjes of bestrating.

Omdat de honingdauw aangetast wordt door roetdauwschimmels, verandert die substantie in een zwarte massa. Omdat er geen geschikte bestrijdingsmethoden zijn - chemische middelen zijn niet toegelaten voor bestrijding van lindebladluis - zochten onderzoekers van de hogeschool Gent naar cultivars die minder vatbaar zijn voor deze bladluis. Vakblad Sierteelt&Groenvoorziening doet verslag van dit onderzoek in het artikel 'Lindebomen zonder bladluizen: toekomst of realiteit?' Studenten vonden minder vaak bladluizen op bomen van de cultivars Tilia platyphyllos 'Rubra' en Tilia tomentosa 'Doornik'. De beharing van de bomen zou een rol kunnen spelen bij die verminderde vatbaarheid.


Vlinderbloemige bomen

Tropische bossen die zich ontwikkelen op verlaten, droge landbouwgrond tellen opmerkelijk veel bomen van de familie van de vlinderbloemigen (Leguminosa).  Leguminosa betekent groenten. Dat kun je goed zien aan de vruchten van de bomen uit deze familie, die eigenlijk geen van alle oorspronkelijk in Nederland voorkomen.

De Acacia, Christusdoorn, Doodsbeenderenboom en Mimosa hebben allemaal platte bruine peulen als vruchten. Hun bladeren zijn vaak dubbel geveerd. Deze bladeren met rijen kleine blaadjes, verdampen minder water dan één groot blad van hetzelfde oppervlak. Ook kan de boom de bladstand van deze blaadjes sturen, van de zon af bijvoorbeeld. Dit verbetert de warmteafvoer en reguleert de bladtemperatuur efficiënter.
In de gebieden in Latijns-Amerika met een jaarlijks neerslagniveau van minder dan 1500 millimeter spelen deze vlinderbloemige bomen een cruciale rol voor het herstel van het bos; met name de vlinderbloemigen die stikstof uit de lucht vastleggen en goed bestand zijn tegen droogte. In zo’n jong droog bos is er nog een open bladerdek, en de bodem is arm aan stikstof. De vlinderbloemige bomen maken zo hun eigen nutriënten aan, die later beschikbaar komen aan de volgende generatie bomen.

Bron: Wageningen University & Research

terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Oase Oranjewoud - 16 juni t/m 30 september 2018

‘Oase Oranjewoud’ is een verrassende en gevarieerde tentoonstelling over natuur en natuurbeleving, die te zien is in Museum Belvédère, Landgoed Oranjewoud en het museumpark. In het museumgebouw zal aandacht worden besteed aan moderne en eigentijdse beeldende kunst met flora en fauna als onderwerp.

Kunstwerk hieronder: Jasper de Gelder - Thornback rays (2017)

In het sfeervolle landhuis van Landgoed Oranjewoud staan de natuuralbums van Jac. P. Thijsse centraal, die hij aan het begin van de vorige eeuw maakte voor firma Verkade. 
Van 23 juni tot 15 juli zijn de originele aquarellen voor het eerst sinds lange tijd weer in het openbaar te zien.

Verspreid in het museumpark zullen kunstwerken van verschillende kunstenaars worden opgesteld die een directe relatie onderhouden met de specifieke locatie. Staatsbosbeheer zal rondleidingen verzorgen door dit lommerrijke buitengebied.

Het internationale fotofestival Noorderlicht zal op het onderwerp inspelen met presentaties in het museum en de lommerrijke omgeving van Oranjewoud.

Adres: Museum Belvédère, Oranje Nassaulaan 12, 8448 MT Heerenveen-Oranjewoud
Meer info: https://www.museumbelvedere.nl/



Plant & eter - 18 mei t/m 27 oktober 2018

,,Uit een schiet- of knotwilg wordt een stof gehaald voor aspirine. Van de smeerwortel helpen de bladeren en wortels als kompres bij sportblessures. De scheuten met bladeren van de hondsdraf zijn een middel tegen spierpijn....

Zonder groene planten is er geen leven op aarde! Bijna alles wat kruipt, loopt of vliegt is direct of indirect van ze afhankelijk. Alle leven is verbonden met en afhankelijk van elkaar.

De expositie ‘Plant & eter’ toont wat planten nodig hebben om te groeien en bloeien. U maakt kennis met diverse planteneters, zult genieten van de prachtige en leerzame maquette van een voedselpark en zich verbazen over het grote aantal eetbare planten. U kunt zich laten inspireren door een met diverse planten gedekte tafel. Ook in de museumkwekerij staan vele eetbare gewassen.
Er zijn themavaartochten, een lezing en een eetbare tuinmiddag.
Voor deze expositie is samengewerkt met 10 botanische en historische tuinen en het Openluchtmuseum in Arnhem.

Adres: Boomkwekerijmuseum, Reijerskoop 52-54, 2771 BR Boskoop
Meer info: http://boomkwekerijmuseum.nl/HOME/5712


Oude Moestuin Brakel

In de Oude Moestuin in Brakel groeien zo'n 2.000 soorten planten, waaronder kruiden, inheemse planten en vele kuipplanten. Deze soortenpracht kunt u elke eerste en derde zondagmiddag van de maand bewonderen van 13-17 uur.
Open middagen:  1 juli 2018 - 15 juli 2018 - 5 augustus 2018. De toegang is gratis.

Een bezoek is goed te combineren met een wandeling door het romantische oude parkbos waar ook de kasteelruïne van Brakel ligt. Ook het nieuwere parkgedeelte van landgoed Brakel is de moeite waard. Loofbos met speel- en ligweiden en een vijver staan garant voor een ontspannen middag.

Adres: Landgoed Brakel, Dwarssteeg 1, 5306 BC Brakel
Meer info: Landgoed Brakel bezoeken


terug naar boven >>

   
 
     
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: www.groen-natuurlijk.nl/natuurnetnieuws.html
U kunt NatuurNetNieuws doorsturen aan belangstellenden. Ook overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt: Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN!natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.


Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior. U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar:
 info@groen-natuurlijk.nl

Natuur Net Nieuws Junior komt zes keer per jaar uit!

terug naar boven >>


   
   

Volg ons ook op Facebook en Twitter.

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn derhalve niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.