Flora en fauna

- Varens
- Koffieboonspin

Natuurnieuws
-
Maaien in de Onnerpolder

- Vrijwillige schaapherder
- Insectenval

Natuur Uit en Thuis
- UIT: om in te bijten...!
?
- THUIS: vogelgeluiden


Boek
-
De raaf

Natuur kort

-
Bestrijding watercrassula
- Winterklaar maken? Liever niet!
- Poel- en/of perceeleigenaren
- Poldernatuur Zeeland

Website van de maand
-Nationaal Bomenmuseum Gimborn

Natuur Plus
- Wilde bosrank


Excursies
- Winterwandeling op Duivenvoorde

Bomenweetjes

- Ooibossen
- Genenbank
- Vier 80 jarige iepen verplaatst
- Bladblazen

Uit-tips
-
Otto Dicke
- Planten op reis
- Microsculpture




 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
     
 

 
       
   
   


Varens

Net zoals mossen vormen varens geen zaden maar vermenigvuldigen zich door middel van sporen. Het is echt de moeite waard varenbladen die je tegenkomt eens om te draaien om de verschillende sporen’doosjes’ te zien. De sporenhoopjes ontstaan op de onderkant van het blad, soms langs de rand, soms langs de nerf of juist midden op het bladslipje. Soms bedekken ze de volledige oppervlakte van het blad.

Ze zijn rond of langwerpig en verschillen in grootte. Vaak zit er een vliesje op dat openbarst als het droog weer is en de sporen rijp zijn. Zo verspreiden ze honderdduizenden tot miljoenen sporen per blad! Er zijn ook varens die aparte stelen met sporendoosjes vormen. De Bekervaren heeft bruine sporenstengels terwijl het blad rondom verkleurt en afsterft.
De Koningsvaren heeft bloeistengels met sporen.

Sporen zijn anders dan zaden. Uit een spore ontstaat een voorkiem, waarop voortplantingscellen gevormd worden, meestal zowel vrouwelijke als mannelijke op dezelfde voorkiem. Na bevruchting groeit er dan uit een eicel een varenplant die later zelf wortels vormt. Omdat de voortplanting vochtige omstandigheden vereist zijn varens erg afhankelijk van water.

Beschermde varens:

• Koningsvaren (Osmunda regalis)
• Blaasvaren (Cystopteris fragilis)
• Groensteel (Asplenium viride)
• Rechte driehoeksvaren (Gymnocarpium robertianum)
• Schubvaren (Ceterach officinarum)
• Steenbreekvaren (Asplenium trichomanes)
• Tongvaren (Asplenium scolopendrium)
• Zwartsteel (Asplenium adiantum-nigrum)

Tuin met varencollectie: klik hier


Koffieboonspin, de Europese spin van het jaar 2018!

Er zit een grappig spinnetje op m’n gangmuur. Leuk beestje om te zien, dus gaat het op de foto en dan blijkt het de koffieboonspin te zijn. Dit kleine spinnetje is een algemene spin in Nederland. Het komt vooral voor rond gebouwen, onder kozijnen, in schuttingen, onder vensterbanken of in schuurtjes. In Engeland noemen ze haar de ‘konijnenhokspin’. De soort dankt zijn naam aan de merkwaardige vorm van het achterlijf.

Haar efficiënte web bevat strak opgespannen draden, die onderaan kleefstof bevatten. Wanneer een prooi daar tegenaan loopt, blijft die kleven en komt de draad los van de bodem. Dit type web wordt ook wel ‘galgweb’ genoemd. In een holte vlak bij het web heeft de spin haar schuilplaats. Ze voelt de trillingen die de prooi veroorzaakt en haast zich om die te overmeesteren. De koffieboonspin is een efficiënte 'opruimer' van allerlei in huis levende ongewervelden en vangt zelfs grote huisspinnen. Nadat de koffieboonspin een groot prooidier heeft verschalkt, hoeft ze soms maandenlang niet meer te eten. De lichaamslengte van de vrouwtjes bedraagt 4,5–7 mm en van de mannetjes 4–5,5 mm. Het enigszins afgeplatte achterlijf is vettig glanzend.

De Koffieboonspin is verkozen tot Europese Spin van het Jaar 2018 omdat deze soort vaak in de buurt van mensen gevonden wordt en ze eigenlijk met geen enkele andere inheemse soort is te verwarren. Ze staat model voor de vele kogelspinnen die niet gevaarlijk zijn, in tegenstelling tot de Zwarte weduwen, die gevaarlijk giftig kunnen zijn voor mensen.


terug naar boven >>


   
       
   
   


Maaien in de Onnerpolder


Tussen Haren en Waterhuizen vonden bijzondere maaiwerkzaamheden plaats. In natuur- en waterbergingsgebied de Onnerpolder werd met een speciale rupsmaaier de ruige vegetatie gemaaid en afgevoerd.

De langdurige droogte maakte het gebied voor het eerst na zes jaar toegankelijk voor de zware maaimachine. De Onnerpolder die door het Groninger landschap deels ontwikkeld wordt tot natuurgebied is onderdeel van het veel grotere natuur-, waterberging- en recreatiegebied het Hunzedal dat ook het Zuidlaardermeer omvat.



Foto: Groninger landschap

Normaal gesproken laat de welig tierende pitrus zich goed terugdringen door intensief maaibeheer en enkele maanden hoog waterpeil, maar de vochtige ondergrond maakt de Onnerpolder doorgaans ontoegankelijk voor maaimachines. De droge zomer heeft er nu toch voor gezorgd dat een speciale rupsmaaier het gebied kon betreden. Er is gewacht met het starten van de werkzaamheden tot de zeldzame porseleinhoenen en andere moerasvogels hun jongen hadden grootgebracht. In totaal werd zo’n 11 hectare pitrus verwijderd. Het gaat om meer dan 100 ton maaisel, dat een toepassing krijgt als humusrijk strooisel voor akkers. Komende maanden zullen de resterende pitruswortels afsterven door het hogere winterwaterpeil en zal ruimte ontstaan voor nieuwe moerasplanten.

Bron: Het Groninger Landschap


 


Vrijwillige schaapherder

Stichting Het Drentse Landschap zoekt een vrijwillige schaapherder voor de heideterreinen van Doldersum en Wapserveld, onderdeel van het Nationaal Park Drents-Friese Wold.

Een vrijwillige schaapherder ondersteunt de herder bij het jaarrond verzorgen van de schapen. In het graasseizoen hoedt de vrijwillige schaapherder zelfstandig de schapen met behulp van zijn hond. De vrijwillige schaapherder vervangt de herder bij afwezigheid bij het verzorgen van de schapen.

Het Drentse Landschap heeft twee kuddes van ongeveer 300 schapen. Zij hebben hun thuisbasis op het Hijkerveld en bij de heidevelden bij Doldersum-Wapserveld. Regelmatig zijn de schapen in de schaapskooi of worden ingerasterd in het veld. De schaapskudde Doldersum is een samenwerkingsproject tussen Natuurmonumenten en Het Drentse Landschap. De kuddes worden ingezet voor begrazing van de heidevelden. Dit betekent dat de kudde in het graasseizoen alle dagen lange graastijden kent. De herders zorgen voor een evenwichtige begrazing door de kudde en het verzorgen van de schapen en hun lammeren en de herdershonden.

Zie voor meer informatie de site van Het Drentse Landschap: klik hier

Bron: Het Drentse Landschap



Insectenval

Het Natuurhistorisch Museum in Maastricht plaatste een half jaar geleden in de ENCI-groeve van de St. Pietersberg een insectenval. De val leverde onverwacht veel insecten op. Ruim 200 soorten vliegen en muggen zijn inmiddels door conservator Paul Beuk op naam gebracht.


Steltmug - foto: Janet Graham

Het natuurgebied waar de insectenval staat, werd drie jaar geleden door de ENCI voor Natuurmonumenten aangelegd als kalkgraslandhelling. Waarom er zoveel verschillende insecten gevonden zijn is nog de vraag, maar de aanwezigheid van verschillende biotopen in de omgeving en de gunstige 'aanvliegroute' op de helling spelen waarschijnlijk een rol. Het doel van Natuurmonumenten en het Natuurhistorisch Museum Maastricht is om de ontwikkelingen op de helling minstens enkele jaren te blijven monitoren om de resultaten te vergelijken met de gegevens uit
insectenvallen die in de jaren '80 en '90 in andere delen van de groeve stonden.

Bron: Vara-Vroege Vogels

terug naar boven >>

   
       
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


Natuur uit: om in te bijten...!?

Schitterende lange bomenlanen in warm geel, groen en bruin, oude boerderijen, spiegelende vijvers, paddenstoelen... Ik kan me niets mooiers voorstellen dan op de laatste windstille prachtige, zonnige herfstdagen in november al wandelend te genieten van deze bijzondere herfst.

De vrij korte routes, die eigenlijk, volgens de makers, zijn bedoeld voor nordic walkers: Stokje prikken Galgewiel en stokje prikken Bosch en Duin - mooisteroutes.nl *, zijn natuurlijk net zo mooi zonder stokken!

Met een routebeschrijving en een fototoestel heb ik m’n handen al meer dan vol! Er liggen een paar al wat oudere, omgezaagde boomstammen. Op het zaagvlak zie ik paddenstoelen die veel weg hebben van zachte broodjes, je zou er zó in bijten! Maar het is de Wollige bundelzwam (rechts), ook wel wollige peppel of popelzwam genoemd.

Wollige bundelzwammen zijn kieskeurig, ze groeien niet op iedere boomsoort. Populieren zijn veruit favoriet. Deze paddenstoel is licht van kleur, later kleurt de hoed lichtbruin en verschijnen op de rand van de hoed de viltige, wollige driehoekjes. Het zijn echte najaarspaddenstoelen. De eerste exemplaren verschijnen al in september, maar ze zijn tot in december te zien. Ze hebben een onaangename reuk en smaken erg bitter.
Dus om in te bijten..!? Nou nee...toch maar niet.

Dat geldt ook voor de Valse hanenkam (rechts) die ik even later zie staan. Hij lijkt veel op de Cantharel (Echte hanenkam) die ook wel 'fijnproeverspaddenstoel' wordt genoemd, vanwege de smaak en die kun je maar beter niet  verwarren met zijn gevaarlijke dubbelganger, de valse hanenkam, die wel eetbaar is maar maagdarmproblemen kan veroorzaken. Ik hoef nergens bang voor te zijn, want paddenstoelen horen wat mij betreft in het bos en niet op m’n bord.

*) Wil je gratis enkele routes van De Mooiste Routes uitproberen? Dat kan:
Download bijvoorbeeld eens de prachtige route: Rond de Prehistorie bij Riel (NB).
Dit is geheel vrijblijvend en geeft geen verdere verplichtingen.
Om toegang te krijgen vul je de toegangscode DMR2018 in.


NATUUR thuis: vogelgeluiden

Het waait hard, er is regen voorspeld, maar als ik naar buiten kijk, zie ik de bladeren van de kastanje goudgeel oplichten in de zon. Snel naar buiten, even lekker uitwaaien! Staande bij een boerenlandhek zie ik de wulpen. Heerlijk om hun bijzondere geluid weer te horen. Ze zitten in een lange rij veilig ver weg in het weiland.

De smienten laten ook weten dat ze er zijn. Hun kenmerkende fluiten hoor ik al van verre, zij klitten gezellig samen langs de molensloot. Als ik een pad in het parkje in loop met aan weerszijden veel struiken van de kardinaalsmuts, hoor ik heel hoge bekende geluidjes... goudhaantjes!

En niet één of twee... ze zijn met veel! Ze fladderen en buitelen tussen de kleinste twijgjes van de struik door en hangen zelfs vaak ondersteboven om hun maaltje bij elkaar te scharrelen. Eten ze de zaden? Ze zitten nooit stil, dus geduld... kijken, kijken, speuren en op goed gelukt foto’s nemen als ik een koppie zie. Als ik later op m’n scherm de ‘oogst‘ bekijk, ben ik verbaasd. Ze hebben het niet, zoals ik dacht, voorzien op de vruchtjes of de zaden van de struik, maar eten met hun heel fijne priemsnaveltjes luizen, die onder de bladeren zitten. Wat bijzonder om dat te zien!

Inmiddels heb ik gelezen dat hun voedsel in hoofdzaak bestaat uit kleine insecten en  insecteneieren, kleine spinnetjes, larven, popjes en heel kleine zaadjes. Omdat goudhaantjes het hele jaar door insecten blijven eten hebben deze vogeltjes het tijdens strenge winters met ijzel en sneeuw vaak erg moeilijk, dus nu maar hopen dat het een milde winter voor ze wordt.

terug naar boven >>

   
       
   
   


Recensie van het boek De Raaf (auteur Louis Beyens)
door Adri de Groot (Vogeldagboek)

‘De mens wikt, de mens beschikt. Willen we van bepaalde diersoorten af? We doden ze. Willen we diersoorten hebben? We zetten ze uit. We tuinieren op onze planeet als onrechtvaardige rentmeesters.

De Belgische bioloog en poolvorser Louis Beyens beschrijft in een prachtige biografie over de raaf de eeuwenlange wisselwerking tussen deze uiterst slimme vogel (raven bestaan al drie miljoen jaar) en de mens. En zet vraagtekens bij “de ethiek van een wetgeving die toelaat dat hoogintelligente dieren vernietigd mogen worden”.

Het boek geeft een compleet beeld van raven. Zowel door de geschiedenis heen in relatie tot de mens, als in film, kunst, literatuur, heraldiek. De raaf komt daarbij vooral naar voren als een onheilsbode, hij heeft een slechte naam. Zijn we misschien bang voor deze slimme vogel die wel ‘gevleugelde aap’ wordt genoemd? Of omdat ze een pact kunnen vormen met wolven? Zijn we wellicht jaloers op de eeuwige trouw van ravenpartners? In elk geval is het één van de fascinerendste vogels waarvan we het diepe, krassende ‘korr korr korr’ gelukkig weer in Nederland en België kunnen horen.

De volledige recensie leest u op:  https://www.vogeldagboek.nl/2018/10/26/de-raaf/

terug naar boven >>

   
       
   
   


Bestrijding watercrassula

De provincie Friesland werkt aan het verwijderen van de watercrassula op Terschelling. Deze plant hoort van oorsprong niet thuis op het eiland en vormt een bedreiging voor de duinnatuur en het watersysteem.

De watercrassula is een plant die goed groeit op vochtige plekken en zich snel verspreidt in de natte duinvalleien op Terschelling.(Watercrassula of naaldkruid is afkomstig uit Australië. Het is een goede zuurstofplant voor de vijver).

Om verspreiding zoveel mogelijk te voorkomen wordt de plant op dit moment uitgegraven bij Grote Plak en Klein Meisterplak. De provincie Fryslân werkt samen met Staatsbosbeheer, Wetterskip Fryslân, gemeente Terschelling en deskundigen Stichting Bargerveen en Soontiëns Ecology aan een aanpak voor de andere besmette duinvalleien.

Bron: Provincie Friesland


Winterklaar maken? Liever niet!

Gaat u de tuin winterklaar maken? Wacht dan nog even! Want al zijn de meeste dieren nu verdwenen: heel veel kleine en grote beestjes overwinteren onzichtbaar in uw tuin. Egels schuilen onder afgevallen blad, rupsen verstoppen zich ergens in het gras,

Rups van de veelvraat

lieveheersbeestjes overwinteren tussen de beplanting. Eenmaal in de groencontainer zullen ze doodgaan. Dus: laat uitgebloeide planten dus vooral met rust en maai niet in de winter. Toch opruimen? Wacht dan tot het voorjaar. Dan zijn de insecten niet meer in rust en kunt u met een gerust hart aan de slag!

terug naar boven >>

 


Poel- en/of perceeleigenaren

Voor de versterking van het leefgebied van de ringslang, kamsalamander en knoflookpad zoekt Landschap Overijssel 40 poeleigenaren of eigenaren van percelen waarop aanleg van een poel gewenst is. Doel van het project is de aanleg van 20 nieuwe poelen en het herstel van 20 bestaande poelen.

Daarmee wordt het leefgebied van de knoflookpad op het Hogeland van Vollenhove en de kamsalamander en ringslang bij Paasloo, Oldemarkt en Steenwijkerwold structureel verbeterd. Voor deze soorten geldt dat het keileemgebied in Noordwest-Overijssel leefgebied vormt en daarnaast, met name voor ringslang, ook de verbinding vormt tussen de Overijsselse laagveengebieden en de natte gebieden in Friesland en Drenthe.

De eigenaren worden begeleid bij zowel aanleg als beheer. Met de middelen die nu vrij komen kunnen poelen ook daadwerkelijk hersteld en aangelegd worden.

Bron: Landschap Overijssel


Poldernatuur Zeeland

De organisatie Poldernatuur Zeeland heeft bij Gedeputeerde Staten uitbreiding van de subsidie aangevraagd en gekregen voor agrarisch natuur- en landschapsbeheer voor ruim 800.000 euro per jaar voor de komende drie jaar.

Poldernatuur Zeeland wil de subsidie gebruiken om 20 goede gebieden voor akkervogels aan te leggen, voor het beheer van landschapselementen, binnendijken en graslanden en voor het beheer van het weidevogelgebied rondom de Sint Laurense Weihoek.

Bron: Provincie Zeeland

   
       
   
   


https://www.bomenmuseum.nl

Het Von Gimborn Arboretum in Doorn bezit een wereldberoemde collectie bomen en struiken uit alle delen van de wereld. Ze zijn in de loop van vele jaren verzameld voor wetenschappelijk onderzoek tijdens expedities of als zaad geruild met andere arboreta of botanische tuinen. Sommige planten zijn erg zeldzaam. Het arboretum probeert deze planten voor de toekomst te bewaren voor publiek en wetenschap.

filmpje: klik hier

terug naar boven >>

   
       
   
   


Wilde bosrank (Clematis vitalba) - Ranonkelfamilie (Ranunculaceae).

Naamgeving
Het woord clematis is ontleend aan het Griekse woord clema voor rankende plant. Vitalba is afgeleid van het Latijnse woord vitis. Alba betekent witte wijnstok.
De wilde bosrank kreeg deze naam vanwege de lange, zilverwitte haren aan de snavel van de vruchtjes. Zij verschijnen aan het eind van de zomer als de bloemen zich ontwikkelen tot zaden die omgeven zijn door wollig pluis. Deze zilverglanzende pluizen blijven tijdens de winter aan de plant hangen. Toepasselijk is het Engelse woord old man’s beard, want de pluizen lijken op baarden van oude mannen. Maar ook de naam travellers joy klopt, want de ‘zilveren’ pluizen zijn een genot voor het oog van wandelaars.



Standplaats
De plant houdt van zon en lichte schaduw en een vochtige, voedselrijke bodem en valt op doordat hij als een sluier over struiken en takken heen kan groeien, waardoor het bos een enigszins oerwoudachtig aanzien krijgt. In geen ander deel van Nederland komt de bosrank of bosclematis zo veel voor als in Zuid-Limburg, maar ook elders in bossen (lichte plekken in loofbossen), bosranden, heggen, houtwallen, struwelen, kreupelhout, zeeduinen (duindoorn- en ligusterstruweel), langs spoorwegen (spoorbermen), waterkanten (op kribben), rivierdijken, hogere delen in uiterwaarden en plantsoenen in steden klimt, windt en kruipt hij er lustig op los. Wilde bosrank wordt daarom ook wel laaglandse liaan genoemd. Andere namen zijn: echte bosrank, wilde bosrank, duivelsgaren, vuurkruid, heggenwurger of smookhout.

Lees hier verder

terug naar boven >>

   
       
   
   


woensdag 12 december - Winterwandeling op Duivenvoorde

Op 12 december gaat IVN Natuurgids Ria Hoogstraat op stap in de natuur. Het is bijna winter op het landgoed. We gaan kijken naar kerstbomen en ander wintergroen zoals hulst, maretak, taxus en klimop. Hoe komen zij de winter door zonder dat hun knoppen en bladeren bevriezen?  Blijven alle naaldbomen in de winter groen?

Waar komt het Kerstlied “O denneboom” vandaan en klopt dat wel?
Kinderen zijn van harte welkom, ze krijgen extra aandacht van de gids.
We verzamelen om 14.00 uur op de parkeerplaats, tegenover de beheerderswoning Laan van Duivenvoorde 1, Voorschoten. Toegang 1 Euro, contant te betalen aan de gids of met PIN-pas bij de kaartjesautomaat voor de stenen brug.
De wandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Deze week start ook de verkoop van kerstbomen en -kransen dus de wandeling eindigt in de kerstbomentuin. Het park is verboden voor honden. Info tel. 3279349 of www.ivndenhaag.nl.

terug naar boven
>
>

   
       
   
   


Ooibossen

Ooibos is een op natuurlijke wijze ontstaan bos langs rivieren. Ooi is een oud woord voor nat terrein nabij een rivier.



Ooibos - foto Twan Teunissen

Ooibossen bestaan voor het grootste deel uit zwarte populieren en schietwilgen. Deze bomen kiemen op kale natte klei of zandplaten. Na het kiemen gebeurt er iets fantastisch: iedere wilg groeit een meter, soms wel twee meter per jaar. In twintig jaar tijd staat er dan ook een groots ooibos.

Er is geen ander bostype in Europa dat zo snel groeit! Door toeval zijn vanaf de Tweede Wereldoorlog ooibossen gaan groeien in verlaten kleiputten. Hier kon Nederland weer kennis maken met de ongelooflijke rijkdom van het bos aan de rivier. Ooibossen zijn rijk aan vogels. In de jonge bossen zingen hoge aantallen fitissen die, als het bos ouder wordt, opgevolgd worden door grote aantallen tjiftjaffen. Waar het jonge bos wat opener is zingen blauwborsten (rechts) en soms hangen de nesten van buidelmezen in vrijstaande bomen. Hoe ouder het bos, hoe gevarieerder de vogelwereld. Nachtegalen broeden in de ondergroei, wielewalen in de kroonlaag en boomklevers en spechten gebruiken vermolmd hout voor hun nestholtes. Als het bos een jaar of twintig oud is kunnen grote roofvogels als havik, buizerd (links) en zelfs wespendief in de bomen terecht. In rustige bossen broeden kolonievogels als aalscholvers en blauwe reigers en sinds kort maken ook lepelaars gebruik van de ooibossen.
Wie zelf ooibossen wil bezoeken kan terecht in veel terreinen langs de rivier. Mooie voorbeelden zijn de bossen in Koningssteen, de Millingerwaard en bij Slot Loevestein.

Bron: ARK


Genenbank

In het gebied Roggebotzand in de Flevopolder ligt een genenbank voor bomen en struiken. Deze bestaat uit een klonencollectie van bomen en struiken van ongeveer 60 soorten. Van veel soorten zijn de bomen en struiken in de genenbank tegenwoordig oud genoeg om zaden van te oogsten. Het biedt mogelijkheden voor terreinbeherende organisaties dit materiaal voor de aanleg van nieuwe natuur te gebruiken.

Duitse Dot (Salix dasyclados)
Flora Danica, Georg Christian Oeder e.a. (1761-1888)

In totaal worden in de genenbank meer dan 5000 accessies (exemplaar van een soort) veiliggesteld. Deze accessies zijn afkomstig uit restpopulaties van oude bossen, houtwallen en heggen die al voor 1850 bestonden. In Nederland zijn veel van deze landschapselementen inmiddels verdwenen. Naar schatting is er nog maar 3% van deze oude landschapselementen over. Naast het veiligstellen biedt de genenbank ook de mogelijkheid om op grote schaal zaden en stekken van deze bomen te oogsten.

Op de website genenbank bomen en struiken is te zien welke soorten en individuen voorkomen in de collectie. Via de website kan nu gemakkelijk gezocht worden op materiaal uit de genenbank wat in de rassenlijst voorkomt en beschikbaar is.

Bron: Groen Kennisnet


Vier 80-jarige iepen verplaatst met ‘Kluitloze methode’

De Nationale Bomenbank heeft 4 beeldbepalende iepen in Den Haag verplant. Omdat de wortels van de bomen met de vele kabels en leidingen in de grond vergroeid zijn konden ze niet met de traditionele methode, met kluit, verplant worden.

Daarom zijn ze zonder kluit verplant. Hierbij werd de grond zorgvuldig tussen de wortels vandaan gezogen waardoor het gewicht op de wortels bij de verplanting enorm wordt teruggebracht. Deze ‘kluitloze’ methode is succesvol in het buitenland toegepast maar nog niet eerder bij zulke grote bomen in Nederland. De Nationale Bomenbank gaat ervan uit dat de overlevingskans 70% is. 

Lees hier verder


Bladblazen

...en als je echt NIETS te doen hebt, kun je altijd nog bladblazen in het bos, maar of de dieren daar nu zo blij van worden...


terug naar boven >>

   
       
   
   


OTTO DICKE
9 december 2018 t/m 26 mei 2019

In 2018 is het de 100ste geboortedag van Otto Dicke. Hij maakt als bekende Dordtse tekenaar deel uit van de geschiedenis van de stad. Het Dordrechts Museum organiseert daarom een kleine overzichtstentoonstelling met circa 75 tekeningen. De verbondenheid met zijn omgeving is even voelbaar in de vele landschappen, stads- en havengezichten, als in de portretten en de modellen die hij tekende.

Het landschap van Otto Dicke’s voorkeur is het Nederlandse, nauwkeuriger gezegd, het Hollandse landschap. Hij was verknocht aan Dordrecht, de plek waar hij geboren is. Het landschap, de dorpen en de stadjes langs de rivieren en in de waarden in de ruime omgeving van Dordrecht, tekende hij met een duidelijke genegenheid en met grote gevoeligheid voor stemming, voor klimaat.

Adres: Dordrechts Museum, Museumstraat 40, 3311 XP Dordrecht
Meer info: klik hier

(Parkeren in nabijgelegen parkeergarage Drievriendenhof).


Planten op reis
t/m 6 januari 2019

In deze expositie van botanische tekeningen van planten en hun reisverhalen toont het museum werken van zeven gerenommeerde botanisch kunstenaars: Anita Walsmit Sachs (Ned.), Beverly Allen (Australië), Carol Woodin (VS), Helen Allen (Groot-Brittannië), Jee-Yeon Koo (Zuid-Korea), Vicki Thomas (Zuid-Afrika) en Mieko Ishikawa (Japan). Ooit brachten plantenverzamelaars planten mee uit verre oorden, voor economisch gewin, als basis voor medicijnen of als souvenir. Gaandeweg raakten deze nieuwkomers ingeburgerd in tuinen en parken.

Anita Walsmit Sachs, Acer palmatum

Er zijn legio spannende verhalen te vertellen over de manier waarop planten over de wereld verspreid raakten. Met dit idee als uitgangspunt benaderde initiatiefneemster van deze tentoonstelling, Anita Walsmit Sachs (botanisch kunstenaar en oprichter van de Vereniging Botanisch Kunstenaars Nederland), botanisch kunstenaars uit haar netwerk om enkele planten met een verhaal te tekenen; een verhaal over hoe de plant in hun land terecht is gekomen of een persoonlijk verhaal.

Adres: Museum De Buitenplaats, Hoofdweg 76, Eelde
Meer info: https://www.museumdebuitenplaats.nl


Levon Biss | Microsculpture
8 december 2018 t/m 21 april 2019

Microsculpture is een tentoonstelling met werk van de Britse fotograaf Levon Biss. Het werk omvat een groot aantal blow-ups van insecten. Je ziet de intense kleuren, bouw, reflecties en de structuur van de insecten op foto’s van maar liefst 3 meter hoog.

Biss stelde ze samen door duizenden microscopische foto’s te maken van onderdelen van de insecten. Met deze verschillende microscopische beelden bouwde hij het oorspronkelijke insect weer op. Microsculpture is een lust voor het oog en een echte must see. Niet alleen interessant voor fotografen en natuurliefhebbers, maar voor iedereen die verrast wil worden en iets unieks wil beleven.

Microsculpture viert de schoonheid van de natuur tot in de kleinste details! De Belgische fotograaf Maxim Piessen zal in de maanden januari en maart in het Natuurhistorisch Museum Maastricht macrofotografie workshops verzorgen.
Kinderen kunnen tijdens deze opening deelnemen aan de workshop “(On)zichtbare beestjes”. Onder leiding van bioloog Roosje Lubrecht worden diverse insecten door een microscoop bekeken. In de microscoop zie je kriebelige enge prikbeestjes of misschien wel prachtige wezens met ijle vleugels of fel gekleurde panters.

Adres: Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 6, 6211 KJ Maastricht
Meer info: klik hier

terug naar boven >>


   
       
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: www.groen-natuurlijk.nl/natuurnetnieuws.html
U kunt NatuurNetNieuws doorsturen aan belangstellenden. Ook overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt: Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN!natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.


Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior. U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar:
 info@groen-natuurlijk.nl

Natuur Net Nieuws Junior komt zes keer per jaar uit!

terug naar boven >>


   
   

Volg ons ook op Facebook

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn derhalve niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.