Flora en fauna
- Lenteklokje
- Roek

Natuurnieuws
- Windmolens en weidevogels

- Wandelen in Drenthe
- Reeën op Ameland

Natuur Uit en Thuis
- UIT: ‘Verder kijken dan wat je ziet’

- THUIS: ganzen


Natuur kort
- Egelwegels

- Solleveld, Kijfhoek & Bierlap
- Engbertsdijksvenen
- Insectensterfte

Website van de maand
- Bomenfoto's van Roel Vermeulen

Bijzondere dagen in februari
- Mollenweekend

- Schrikkeldag
- Valentijn



Natuur Plus
- Muskusrat

Excursies
-
Natuurwandeling in Park Rozenrust

Bomenweetjes
-
Boom van het Jaar 2020
- Omschrijving Perzisch ijzerhout
- Oudste bos ter wereld!

Uit-tips
-
Animalia
- Precious Paradise
- Winterkasteel

 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
       
   
   



Lenteklokje

Het lenteklokje is een winterbloeier. Dit bolgewas uit de narcisfamilie is familie van het sneeuwklokje. Het is een stinzenplant en bloeit vanaf februari.

De zuiverwitte kleur van de bloemdekbladeren vind je terug in de botanische naam van het lenteklokje (Leucojum vernum). Leucojum is afgeleid van het Griekse Leukos dat wit betekent, de vertaling van vernum is ‘van de lente’. Het lenteklokje staat meestal in de bossen van landgoederen, maar ook wel daarbuiten. Het plantje, dat verwilderd is in parken, kasteeltuinen of bosgebieden, is beschermd in Nederland en België.

Het blad van het lenteklokje is glimmend donkergroen. Tussen de smalle, groene bladeren komen de witte klokvormige bloemen tevoorschijn aan een rechtopstaande stengel met één knikkend klokje (heel soms twee klokjes) als een lantaarntje dat naar beneden schijnt. Als het lenteklokje de bloemblaadjes opent, zijn op de punten zachtgroene vlekken te zien.

Het lenteklokje is 15 tot 25 cm hoog en staat graag op een lichtbeschaduwde tot beschaduwde, vochthoudende en voedselrijke plaats. De helmknoppen zijn oranje. De bloemen verspreiden een zoete geur, maar de meeste bijen en hommels zijn dan nog niet ontwaakt uit hun winterslaap. Lenteklokje trekken door de erg vroege bloei dus weinig insecten aan die voor bestuiving en bevruchting kunnen zorgen. Voortplanting gebeurt meestal door de bol. Bij de moederbol ontstaan kleine bolletjes (clusters). Die geven nieuwe klokjes en kunnen door regen weggespoeld worden zodat ook op andere plaatsen lenteklokjes kunnen opkomen.


Roek

Het broedseizoen van de roek begint al in februari. Zelfs als het streng vriest en sneeuwt is het in de kolonies al een drukte van jewelste. Ze bouwen hun nesten bovenin dicht bij elkaar staande hoge bomen.

Het nest is een omvangrijk komvormig bouwsel van takken vermengd met aarde. Het bouwen doen ze samen, het mannetje brengt het materiaal dat door het vrouwtje verwerkt wordt in het nest. De bekleding bestaat uit gras, wortels, bladeren, mos, planten, wol en haar. Nesten van voorgaande jaren worden vaak opnieuw gebruikt.

De bijna 900 kolonies bestaan meestal uit enkele tientallen tot een honderdtal nesten, de grootste kolonies tellen rond de 1000 nesten. Zo'n 80% van de roeken broedt in Gelderland, Drenthe, Overijssel, Noord-Brabant en Friesland. Vestigingen in het westen van het land zijn schaarser maar nemen toe. Nagenoeg alle vrouwtjes leggen tegelijkertijd eieren, meestal 3-5, soms 6-9 eieren, één ei per dag. Alleen het vrouwtje broedt.

Ze wordt gevoerd door het mannetje. Na 16-20 dagen komen de jongen uit. Het zijn donzige nestblijvers. Ze hebben een beetje donkergrijs dons op hun rug en dijen. In het begin is de binnenkant van hun bekje oranje, later roze-achtig-rood. De jongen worden in het begin door het vrouwtje verzorgd. Het mannetje brengt het voedsel; later doen beide ouders dat. De jongen verlaten het nest na 29 – 30 dagen. Ze blijven nog enige dagen in de bomen van de kolonie. De roek is beschermd in het kader van de Flora- en Faunawet. Hij heeft een glimmend zwart verenkleed met een enigszins blauwe glans.

De snavelbasis is vrij van veren en heeft een bleek-witte vlek. Jonge roeken hebben dit nog niet en kunnen daardoor gemakkelijk verward worden met de zwarte kraai. De roek is ongeveer 46 cm lang. Aan zijn dijen heeft hij losse, afhangende veren. Hij loopt waggelend en hippend. Het is een zangvogel maar het geluid dat hij voortbrengt is niet echt melodieus:


terug naar boven >>

   
       
   
   


Windmolens, zonnepanelen en weidevogels


Vogelbescherming Nederland, Sovon en ecologisch onderzoeksbureau Altenburg & Wymenga hebben de nationale windmolenrisicokaart ontwikkeld. Het blijkt dat windmolens de hoogste risico’s geven als ze aan de kust staan. Juist de gebieden waar ook de meeste windkracht is. Verschillende deelkaarten brengen de risico’s per vogelsoort in kaart.

Het potentiële risico voor weidevogels is het hoogste in Friesland, Noord-Holland en de kop van Overijssel. Vogelbescherming Nederland pleit ervoor deze gebieden vrij van windmolens te houden.

In Nederland vinden jaarlijks naar schatting 50.000 trekvogels de dood doordat ze tegen de wieken aanvliegen. Een radarsysteem moet daar verandering in brengen. Vliegroutes van trekvogels worden met computers geanalyseerd, zodat men precies weet wanneer deze vogels komen overvliegen. De windmolens worden dan tijdelijk stilgezet.
Verlies van leefgebied is een ander gevolg van het bouwen van windmolens. Vogels mijden gebieden met windmolens. Dit soort gebieden worden hierdoor ongeschikt als voedsel-, rust- en broedgebied. Dit geldt voornamelijk voor weide- en akkervogels.

Door de recente opmars van zonnevelden is er nog te weinig kennis over de effecten voor de natuur en biodiversiteit. Toch waarschuwen natuurbeschermers en ecologen al voor de bouw van zonneparken. Volgens hen brengen grote zonnevelden veel schade toe aan de natuur en het bodemleven. Omdat zonlicht en regen de bodem moeilijk bereiken, gaat het bodemleven achteruit en dat raakt vervolgens ook insecten en weidevogels. De impact is wat kleiner wanneer de panelen minder dicht op elkaar worden gezet, wat vaak het geval is bij panelen die op het zuiden zijn georiënteerd.

Bron: Friesch Dagblad

 


Wandelen in Drenthe

Er worden in de provincie Drenthe jaarlijks bijna 16 miljoen wandelingen gemaakt en daarbij wordt 30 miljoen euro uitgegeven. Daarom hebben Gedeputeerde Staten besloten 2 wandelprojecten te subsidiëren.

De provincie Drenthe blijft de Stichting Wandelnet voor de periode 2020-2023 subsidiëren voor de instandhouding van de Lange Afstand Wandelroutes, zoals het Pieterpad en het Drenthepad. De stichting onderhoudt een landelijke database van wandelmogelijkheden die op hun site wordt ontsloten voor de wandelaar.

De provincie stelt ook een bijdrage van 130.000 euro beschikbaar aan het Recreatieschap Drenthe voor de realisatie van wandelknooppunten in de gemeenten Meppel en Westerveld. Eerder werden al wandelknooppunten gerealiseerd in de gemeenten Midden-Drenthe, De Wolden, Coevorden en Borger-Odoorn. Het doel is realisatie van een provincie-dekkend wandelknooppuntensysteem in Drenthe.

Bron: Provincie Drenthe



Reeën op Ameland

De populatie reeën op Ameland is de afgelopen jaren zo sterk gegroeid, dat er veel dieren worden aangereden. De Wildbeheereenheid Ameland en de gemeente trekken aan de bel bij de Faunabeheereenheid Fryslân en de provincie Friesland. De belangrijkste oorzaak van de explosieve groei van het aantal reeën ligt volgens de Wildbeheereenheid in het aantal dieren dat ze jaarlijks mogen afschieten.

Dat waren altijd zo'n 55 reeën per jaar, maar drie jaar geleden werd dat aantal, op last van de Faunabeheereenheid Fryslân, gehalveerd. Er leven circa 300 reeën, terwijl er maar leefruimte is voor tussen de 100 en 150 dieren. In 2019 waren er in totaal 21 dodelijke aanrijdingen met reeën.

Een woordvoerder van de Faunabeheereenheid Fryslân zegt dat het aantal reeën dat mag worden geschoten, naar beneden is bijgesteld, nadat er in de Tweede Kamer discussie ontstond. Hij zegt dat de Faunabeheereenheid goed naar de situatie op Ameland zal kijken en dat het niet onlogisch is om het aantal dat mag worden geschoten weer wat naar boven bij te stellen.

Bron:  Omroep Friesland

terug naar boven >>

   
       
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


Natuur uit: Verder kijken dan wat je ziet

Grauw, guur, koud, nat, maar soms... . Opeens zijn ze er, van die spaarzame mooie dagen, lichtpuntjes die de winter net even iets korter lijken te maken! Rugzak inpakken en wegwezen! Eind december loop ik over de iets berijpte, nevelige Edense heide, de schapen hebben geen kou, de herder blijkbaar ook niet.

 
Drie dagen later tijdens m’n eindejaarswandeling voel ik de koesterende warmte van de zon op m’n gezicht. Ik zit op een bankje met opschrift: ‘Verder kijken dan wat je ziet’. Dat doe ik graag! Deze route ‘Verwennende Vennen’ bij Oisterwijk doet zijn naam eer aan! Het kan niet op! Begin januari schijnt de zon uitbundig in Riel en een week later loop ik een tussendoortje in Doorn.



Onvoorstelbaar mooi weer is het op 16 januari wanneer ik geniet van de stralende route ‘Waar Brabant Zeeland kust’ bij Ossendrecht. En hij is écht om te zoenen, zo mooi! Zonneharpen vergezellen me tijdens de hele route en de zon kleurt het overvloedige pijpenstro goudgeel.

Opeens zie ik een paddenstoel... Nu? Half januari? Ook een paddenstoel raakt blijkbaar de kluts kwijt door zo’n ‘winter’. Het is een narcisamaniet. Deze knolamaniet leeft in symbiose met verschillende naaldboomsoorten, maar ook met enkele loofboomsoorten als beuk en eik. Het is een paddenstoel die zich in de lente wel laat zien, maar zelden zó vroeg als deze. Vroege waarnemingen worden vaak pas in april en mei gedaan. Misschien heeft het opschrift op het bankje me net ‘iets verder laten kijken’, met dit als bijzondere waarneming!


NATUUR thuis: ganzen

Even snel een rondje polder, er komt niet zoveel van in januari: grauw, guur, koud, nat... het bekende rijtje deze winter geldt ook voor thuis. Maar als het windstil lijkt en er wat zon wordt beloofd (waarom geloof ik dat nog...), stap ik op de fiets. Een stukje rijden tot het mooiste deel van de route waar ik lopend verder ga. Ver weg, verscholen achter het hoge riet, zitten ontelbare brandganzen, dichterbij kolganzen en nog veel meer brandganzen, daar tussen scharrelen ook smienten en krakeenden.


Ze grazen rustig hun kostje bij elkaar. Prachtig gezicht! Ik neem een paar foto’s, maar dan klinken er opeens luide schoten! Iemand die blijkbaar niet gecharmeerd is van ganzen in het weiland probeert ze zo te verjagen en natuurlijk lukt dat. Eerst gaat de groep brandganzen van achter het riet op de vleugels, daarna volgt de rest.

Indrukwekkend! Wat een aantal! De lucht vult zich met vleugels en geluid. Ze zijn het er niet mee eens om zo verjaagd te worden en laten dat luidkeels horen. Heel even duurt het spektakel, dan wordt het stil.

Even verderop bekijkt een onverstoorbare reiger hoog in een boom of zijn jaarlijkse tijdelijke huisvesting nog beschikbaar is.

Er schrijdt een grote zilverreiger langs een sloot en er zwemmen kuifeendjes in de vliet. Op de kille terugweg zie ik oesterzwammen en fluweelpootjes. Zelfs zonder zon word ik daar verdraaid blij van.

terug naar boven >>

   
     
   
   


Egelwegels

Egels hebben moeite om zich te verplaatsen tussen tuinen met schuttingen en andere harde afscheidingen.

Om de verbindingen te verbeteren hebben het Vlaamse Natuurpunt en de Egelwerkgroep van de Zoogdiervereniging projecten gestart om openingen in schuttingen te promoten. In Vlaanderen worden deze egelsnelwegen ook wel egelwegels genoemd.

Filmpje over de egelsnelweg: klik hier


Solleveld, Kijfhoek & Bierlap

Dunea beheert de duingebieden Meijendel, Solleveld en Berkheide. Solleveld, bij Monster, en Kijfhoek & Bierlap in Meijendel zijn kwetsbare en bijzondere gebieden.

Hier wordt het aantal bezoekers gereguleerd om de rust voor de natuur en de recreant te waarborgen.

Vanaf 1 januari 2020 zijn de gebieden te bezoeken met een dagkaart. Klik hier voor meer info.
De Beschermers van Stichting Het Zuid-Hollands Landschap krijgen 50% korting in combinatie met de Beschermerspas.


terug naar boven >>

 


Engbertsdijksvenen

Provincie Overijssel en Staatsbosbeheer hebben vorig jaar een overeenkomst getekend voor het duurzaam herstel van hoogveen in het natuurgebied Engbertsdijksvenen.

Het project wordt financieel ondersteund met een Europese subsidie van 7 miljoen euro. Hoogveen slaat CO2 op en levert daarmee een belangrijke bijdrage aan het klimaat.

Het gebied Engbertsdijksvenen is beschermd binnen het Europees natuurnetwerk Natura 2000. Het gebied bij Kloosterhaar is één van de weinige plekken in Nederland waar het mogelijk is om het hoogveensysteem in de oorspronkelijke staat te herstellen. Hiermee komen jaarlijks minder broeikasgassen vrij en kan er CO2 worden vastgelegd. De werkzaamheden zijn een vervolg op de natuurherstelmaatregelen die al worden uitgevoerd in de Engbertsdijksvenen.

Bron: RTV Oost


Insectensterfte

Kunstlicht draagt bij aan de insectensterfte stelt een internationaal team van onderzoekers vast na bestudering van 150 wetenschappelijke onderzoeken.

De onderzoekers uit de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw Zeeland publiceerden over hun review-onderzoek in het wetenschappelijk tijdschrift Science Direct.

Insecten worden ’s nachts door kunstlicht aangetrokken en vormen dan gemakkelijker een prooi voor hun natuurlijke vijanden. Ook wordt het natuurlijk bioritme van de insecten verstoord, zowel van de insecten die ’s nachts actief zijn als van de insecten die overdag actief zijn en ’s nachts eigenlijk rusten.

Bron: Science Direct.

   
 
   
   
   


https://www.vermeulenboomadvies.nl/bomenfotos/

Roel Vermeulen van Vermeulen boomadvies is boomtechnisch
adviseur en boomtaxateur.
Hij fotografeert graag monumentale bomen.

Kijkt u zelf maar eens naar zijn portfolio.

terug naar boven >>

   
       
   
   


Mollenweekend
: zaterdag 8 en zondag 9 februari 2020


Na het succes van afgelopen jaar organiseren de Zoogdiervereniging  en Natuurpunt in samenwerking met Vroege Vogels het tweede Mollenweekend.

Met dit weekend proberen de organisaties waarnemingen van mollen te verzamelen om een beter zicht te krijgen op de verspreiding van de mol.

Alle waarnemingen van over heel Nederland en Vlaanderen zijn welkom.

Meer info: klik hier


Schrikkeldag: zaterdag 29 februari 2020

Een schrikkeldag wordt aan bepaalde jaren toegevoegd omdat het jaar niet precies 365 dagen telt, maar ongeveer 365 en een kwart. De maand februari krijgt dan een extra dag, namelijk 29 februari.

Gezegdes

"Heeft februari negentwintig dagen, dan mogen de meisjes de jongens vragen."

Het jaar heeft meerdere merkeldagen. Eén van die dagen is 14 februari (St. Valentijn). Het weer op een merkeldag (lotdag) is in dat geval bepalend voor de rest van de periode. Bij merkeldagen horen dan ook een of meer weerspreuken.

"Is de aarde met Sint-Valentijn in het wit gehuld, dan zijn de weiden en akkers met vreugde vervuld."

In februari 2010 viel de neerslag regelmatig in de vorm van sneeuw. Op 14 februari zelfs 20 mm sneeuw bij een temperatuur van -3.3ºC in Haaksbergen! Of de weiden en akkers toen met vreugde vervuld waren vermeldt het jaaroverzicht niet :-)


Valentijn - vrijdag 14 februari 2020

Valentijn is ook de dag van de liefde. Vul zelf maar in: liefde voor je medemens, voor jezelf, voor dieren, voor de natuur...



Tijdens mijn vele natuurwandelingen kom ik ze regelmatig tegen: natuurlijke harten! Harten in allerlei maten, vormen, materialen. Ik zet ze graag voor u op een rijtje.

terug naar boven >>

   
       
   
   


Muskusrat
- Ondatra zibethicus

De muskusrat is geen echte rat. Het is een knaagdier uit de onderfamilie van de woelmuizen. Hij wordt ook wel bisamrat, watercavia of waterkonijn genoemd. Het is een echt waterdier en een uitstekende zwemmer. Zijn grote achtervoeten zorgen voor de aandrijving. De staart dient vooral als roer.

Uiterlijk
De muskusrat heeft een stompe kop. Door zijn dikke, dichte vacht (pels) zijn z’n oren bijna niet te zien. De meest voorkomende kleur van zijn vacht is donkerbruin (rug). Hij heeft een iets lichtere buik. De zwarte op een paling lijkende onbehaarde staart is aan de zijkanten plat en 19 tot 28 cm lang.

Een muskusrat weegt ± 1,5 kilo en wordt tussen de 35 en 40 centimeter groot. Hij heeft kleine voorpoten en grote achterpoten met zwemborstels.

Woning
Muskusratten wonen vaak in bouwen. Dat zijn holen die gegraven worden in de oever van een waterloop met de ingang onder water. Dit wordt ook wel “waterslot” genoemd. Door zo’n “waterslot” is de ingang van het hol niet alleen moeilijk te vinden maar ook onbereikbaar voor veel dieren. Bouwen bestaan uit een of meer toegangspijpen die onder water beginnen en doorlopen naar een nestkamer.  

De nestkamer ligt zo hoog in de oever dat er nooit water in staat. De muskusrat woont in de nestkamer en de jongen worden er ter wereld gebracht. In strenge winters kan het ijs zo dik zijn dat de muskusrat zijn bouw niet meer in of uit kan. Ze bouwen daarom, voordat het gaat vriezen, winterhutten van wel een meter hoog van biezen, wortelstokken en stengels, bijeengehouden door modder, met woonkamers en een speciale voedselkamer. 's Zomers bouwen ze uit plantenmateriaal een kegelvormige hut met diverse gangen van tien tot vijftien centimeter breed.

Muskus
Muskusratten hebben in de buurt van hun staart twee klieren die muskusolie produceren Die olie scheidt een bijzondere geur af. Ze lokken er de vrouwtjes mee en gebruiken de olie om hun territorium af te bakenen tijdens het voortplantingsseizoen (van maart tot september). In het voorjaar zie je soms olie op het water drijven, vlak bij de plek waar de muskusratten verblijven.

Voortplanting
Muskusratten paren nadat ze een nest hebben gebouwd. Ze planten zich erg snel voort. Drie keer per jaar krijgen ze een nest met gemiddeld zes tot acht jongen. De eerste jongen worden na 25 tot 28 dagen zwangerschap tussen april en mei geboren. Het tweede nest volgt in juni of juli en het derde in augustus of september.
De pasgeboren jongen zijn blind en vrijwel hulpeloos. Als ze een week oud zijn krijgen ze een ruwe grijsblauwe vacht. Na veertien dagen gaan hun oogjes open. De vacht wordt muisgrijs en zachter. Na 20 dagen zoeken ze zelf al naar voedsel en als ze een maand oud zijn, zijn ze al heel zelfstandig. De vacht van de meeste jongen wordt tussen de vierde en de zesde week bruin, net als bij de meeste volwassen muskusratten. Veel jonge vrouwtjes, die tussen april en mei geboren zijn, kunnen aan het eind van het jaar een eigen nest jongen krijgen. De mannetjes worden pas een jaar na hun geboorte geslachtsrijp. De levensduur van een muskusrat is twee tot vier jaar.

Voor- en najaarstrek
Een van de meeste bekende eigenschappen van de muskusrat is het wegtrekken van de plaats waar ze geboren zijn naar een nieuwe geschikte vestigingsplaats. Daardoor verspreiden de muskusratten zich erg snel. In het voorjaar en in het najaar trekken de muskusratten naar een andere plek. Ze maken niet alleen gebruik van waterwegen als trekroute, maar kunnen ook door dichtbevolkte woongebieden met veel verkeer en over het land trekken, waarbij ze regelmatig wegen en spoorwegen oversteken. In het najaar zijn het voornamelijk de jonge dieren die wegtrekken. Tijdens het voorjaar gaan de oudere dieren op zoek naar een nieuw geschikt territorium.

Voedsel
Naast de aanwezigheid van water is ook de aanwezigheid van voedsel zo dicht mogelijk bij de bouw heel belangrijk. Muskusratten kunnen meer dan tien minuten onder water blijven en komen alleen uit het water om te eten langs de oevers. Ze eten het liefst frisse en sappige delen van een (water)plant, gras en riet. In de winter, wanneer er niet voldoende groenvoer is, eten ze veel plantenwortels. Soms zelfs dierlijk voedsel, meestal zijn dit zoetwatermosselen. De muskusrat knaagt ook aan de oogst van de boeren. Er is bijna geen landbouwgewas veilig voor de vraatzucht van de dieren. Ze eten alles.

Territorium
Muskusratten verdedigen hun territorium tegen indringers. Op hardhandige wijze wordt duidelijk gemaakt dat ze zich op verboden gebied bevinden waarbij vaak rake klappen vallen. Ze bakenen hun territorium af met behulp van uitwerpselen.
Muskusratten hebben in Europa weinig natuurlijke vijanden. Om kleine roofdieren als hermelijnen en wezels buiten de deur te houden als het water zakt, dicht de muskusrat de tunnel naar het nest af met een prop. Natuurlijke vijanden zijn de vos, bunzing, hermelijn, havik en bosuil. Daarnaast vormt de mens een bedreiging, want in Nederland wordt de muskusrat beschouwd als een schadelijk dier.

Leefgebied
Muskusratten leven langs rivieren, meren, sloten, beekjes, plassen en kanalen, maar ook in moerassige en venige gebieden. Ze bouwen hun holen in oevers. In zware dijken langs de grote rivieren kunnen ze weinig schade aanrichten, maar in kleinere dijken des te meer, vooral in het westen van Nederland. Die dijken zijn vaak al eeuwenoud en niet zo sterk. Wanneer muskusratten een aantal jaar ongestoord kunnen graven, wordt de kans op schade steeds groter. 

Jachtwild
Oorspronkelijk komt de muskusrat uit Noord-Amerika. In 1905 voerde een Tsjechische graaf vijf muskusratten in en zette ze uit als jachtwild. Tien jaar later schatte men het aantal diertjes in een straal van honderd kilometer op ongeveer twee miljoen! Vanuit Bohemen trok de muskusrat verder Europa in en 1941 werd hij voor het eerst gezien in de Brabantse Dommel, net onder Valkenswaard (Noord-Brabant).

In 1985 werden er in ons land 230.000 muskusratten gevangen. In 2018 vingen 400 rattenvangers gezamenlijk 50.000 exemplaren. Wetenschappers schatten dat jaarlijks zo’n 90 à 95 procent van de dieren gevangen moet worden om de populatie op een constant peil te houden.

Op deze website  van digital nature zijn foto’s te zien hoe een muskusrat zich gedraagt.

Bron: (ged.): Waterschap Reest & Wieden

terug naar boven >>

   
     
   
   


Natuurwandeling in Park Rozenrust - 12 februari 2020

IVN Natuurgids Ria Hoogstraat neemt u mee naar Park Rozenrust in Leidschendam. Het is het restant van een tuin die rond 1850 is aangelegd in de Engelse landschapsstijl. Kenmerkend zijn de slingerende paadjes en waterpartijen, de verrassende doorkijkjes en de bijzondere bomen.

We gaan op zoek naar de vroege bloeiers en zangers in het park. Misschien is de aardhommelkoningin al wakker en zien we haar stuifmeel verzamelen.
We besteden ook aandacht aan Valentijnsdag, 14 februari. Wie was die Valentijn en hoe en wanneer is Valentijnsdag ontstaan. Deze wandeling is ook geschikt voor kinderen, ze krijgen extra aandacht van de gids. De wandeling duurt ca anderhalf uur, deelname is gratis. Honden kunnen niet mee. Verzamelen om 14.00 uur bij het witte huis `De Parkwachter`, Veursestraatweg 102A, daar is ook een parkeerplaats.
Bereikbaar met bus 45.
 
Info tel. 070 - 3279349 of www.ivndenhaag.nl.

terug naar boven >>

   
     
   
   


Boom van het Jaar 2020

Op de gezamenlijke jaarvergadering van de LTO Cultuurgroep laanbomen en bos- en haagplantsoen in december bij Plantion in Ede is de Parrotia persica ’Vanessa’ (Perzisch ijzerhout) verkozen tot Boom van het Jaar 2020. Er waren 40 bomen voorgedragen. Een vakjury uit de boomkwekerij- en groensector heeft uit die lijst 3 bomen genomineerd, namelijk Acer campestre ‘Green Column’ , Parrotia persica ’Vanessa’ en Prunus ‘Umineko’.

De bomen voor de verkiezing Boom van het Jaar 2020 moesten passen binnen het thema ’Groen voor Grijs’. Daarmee vraagt de LTO Cultuurgroep laanbomen aandacht voor bomen in kleine tuinen en smalle straten. Lezers van De Boomkwekerij en Tuin en Landschap konden kiezen wat zij de meest geschikte boom vonden. De winnaar ’Vanessa’ (rechts) zal afgebeeld worden op een poster over ’Groen voor Grijs’ die in het nieuwe jaar met de vakbladen 'De Boomkwekerij' en 'Tuin en Landschap' wordt meegestuurd.

Bron: LTO vakgroep Bomen en vaste planten en zomerbloemen


Parrotia persica 'Vanessa' (Perzisch ijzerhout)

Deze cultivar is uit zaailingen van de soort geselecteerd en onderscheidt zich door de rechte stam en ovale kroon. Hierdoor is 'Vanessa' beter geschikt voor lanen en groenstroken. De lichtgrijze stam heeft paarsbruine vlekken en afbladderende schorsplaten. Vooral bij oudere bomen is dit heel decoratief.

Jonge twijgen zijn voorzien van opvallende lenticellen. Het glanzende blad loopt donker uit en is veelal scheef van vorm, de bovenste helft van de
bladrand is onregelmatig gegolfd. Belangrijkste sierwaarde is de herfstverkleuring in rood, geel en purpertinten. De bloemen zijn circa 2 cm en zijn felrood van kleur. Ze verschijnen op het kale hout, In volle bloei is de struik een bijzondere verschijning. Het zijn vooral oudere exemplaren die bloeien. Na de bloei volgen
circa 1 cm grote gehoornde bruine vruchten.

De herfst duurt bij deze Perzisch ijzerhout gelukkig lang, het is misschien wel de mooist verkleurende boom. Al vroeg in de herfst verschijnen de eerste rode, gele en oranje kleurtinten aan de uiteinden van de bladeren. Geleidelijk verkleurt de hele boom naar vlammend rood. Vandaar dat deze boom ook wel vlamboom wordt genoemd. De naam Perzisch IJzerhout dankt deze boom aan het feit dat het hout ijzerhard is. De Parrotia is familie van de toverhazelaar (Hamamelis). Dat is ook te zien aan de vroege bloei voordat hij in blad komt. Al in januari kunnen de kleine rode bloemen verschijnen.

Bronnen:  vdberk.nl en bijzondere-bomen.nl


Oudste bos ter wereld!

In een oude steengroeve in het plaatsje Cairo in de Amerikaanse staat New York zijn restanten ontdekt van een bos van 385 miljoen jaar oud. Het is daarmee de oudste voetafdruk van een landschap ooit op aarde gevonden.

Christopher Berry, paleobotanist aan de Universiteit van Cardiff in het Verenigd Koninkrijk, was aanvankelijk sceptisch over de vondst. Eenmaal ter plaatse erkende hij dat de fossielen ,,heel, heel veel ouder’’ waren. Het onderzoeksteam veronderstelt dat het bos door een catastrofale overstroming is vergaan. Bij de grootste bomen zijn ook fossielen van vissen gevonden.

De ontdekking biedt een momentopname van een van de grote overgangsperioden van de planeet, tussen een aarde zonder bossen en een aarde die bedekt is met bossen, zegt Berry. De nu ontdekte fossielen zijn ongeveer 140 miljoen jaar ouder dan de eerste dinosaurussen die over de aarde zwierven. Het oudst bekende insect leefde ongeveer 400 miljoen jaar geleden.

Bron: AD


terug naar boven >>

   
   
       
   
   


Animalia - van 19 januari t/m 10 mei 2020

Al eeuwenlang vinden wij de natuur fascinerend. Niet alleen om er in aanwezig te zijn, maar ook om te kijken, onderzoeken en verzamelen. Flora en fauna dienen al eeuwenlang als inspiratie voor vele kunstenaars. De natuur is een vertrekpunt om in de huid der dingen te kruipen, van vogel tot nachtvlinder, van paradijsvogel tot pauw.


Roos Holleman, Costa’s Hummingbird, 2018, foto rechts

De kunstenaars in de tentoonstelling Animalia leggen de schoonheid vast van de dierenwereld in verstilling; ontdek vele details die normaal aan het oog voorbij gaan.

Adres Coda Museum: Vosselmanstraat 299, 7311 CL  Apeldoorn
Meer info: klik hier


Precious Paradise - 18 januari - 12 april 2020

Pal voor Museum Rijswijk staan de treurige overblijfselen van een eens majestueuze kastanjeboom. Hij is bijna 200 jaar oud en was de icoon van het museum. Nu is hij een schaduw van wat hij ooit was. De parasitaire honingzwam heeft hem van binnenuit opgegeten. Hoe kan zo’n kolossale kanjer te gronde worden gericht door iets dat jarenlang onzichtbaar is gebleven?

Het wel en wee van de kastanjeboom als metafoor voor de bezorgdheid voor de natuur is aanleiding om in een tentoonstelling de recente hernieuwde zienswijze ten opzichte van de natuur door de ogen van kunstenaars voor het voetlicht te brengen. De tentoonstelling Precious Paradise laat werk zien van kunstenaars die vanuit een persoonlijke en actuele visie de natuur tot een belangrijk onderwerp in hun werk hebben gemaakt.

The Guards - Hans de Wit (rechts)

De werken in de tentoonstelling laten vanuit verschillende invalshoeken zien hoe ingenieus de cyclus van het leven in de natuur is, hoe toegankelijk en tegelijkertijd hoe onherbergzaam het kan zijn.

Adres Museum Rijswijk: Herenstraat 67, 2282 BR Rijswijk
Meer info: klik hier


Winterkasteelt/m 1 maart 2020

Bezoekers van Rijksmuseum Muiderslot kunnen ervaren hoe het leven op een kasteel vroeger was in de wintertijd. De lichtjes branden, de chocomelk is warm en er is van alles te ontdekken over winterse ongemakken, winters vermaak, winterfeesten en winters voedsel.

Bewoners van het kasteel zaten ’s winters vaak letterlijk gevangen, het leven keerde zich naar binnen in de wintermaanden. Hoe kwam je aan basisbehoeften als warmte, licht, water en voedsel? De donkere dagen dwongen de bewoners om vermaak te zoeken dat hen afleidde van de kou: winterse verhalen, goede gesprekken of spelletjes rond het haardvuur. Met een beetje geluk kon er worden geschaatst op de slotgracht.

De bezoekers van nu kunnen het (gebrek aan) comfort op het kasteel van vroeger beleven. Loop rond over de sfeervol verlichte binnenplaats, kom proeven van winterse kost in het café, neem een kijkje in de slotkeuken waar vroeger de heerlijkste maaltijden bereid werden of speel ouderwetse spelletjes op de spelletjeszolder.

Adres Rijksmuseum Muiderslot: Herengracht 1, 1398 AA Muiden
Meer info: klik hier

terug naar boven >>

   
   
       
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: www.groen-natuurlijk.nl/natuurnetnieuws.html
U kunt NatuurNetNieuws doorsturen aan belangstellenden. Ook overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt: Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN!natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.


Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior. U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar: info@groen-natuurlijk.nl

Natuur Net Nieuws Junior komt zes keer per jaar uit!

terug naar boven >>


   
   

Volg ons ook op Facebook

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.




 

 

 
 
 
     
' .