Flora en fauna
- Gewone berenklauw
- Jaar van de otter

Natuurnieuws
- Robuuster natuurgebied
- Stiltegebieden

Natuur Uit en Thuis
- UIT: blijf in de buurt

- THUIS: liefde en lente


Natuur kort
- Nederlandse vogelgebieden op birdingplaces.eu
- Leefgebied voor amfibieën en reptielen
- Wintervoedselakkers
- Natuur rond Limburgse Maas

Natuurexcursie
- Geen

Websites van de maand
- struingids.nl

Dieren in weerspreuken (februari)
- heggemus, gans, ooievaars, meeuwen, muggen,
- vos en koeien



Natuur Plus
-
Goudvink

Bomenweetjes
- Veteraanbomen
- Europese boom van het jaar 2021

Uit-tips
- "Koekkoek op bezoek"
- Machtige Maas
- Jaap Hiddink, thuis in Nunspeet




 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
       
   
   



Gewone berenklauw


Als het niet vriest, zijn het vaak dezelfde wilde planten die een zachte winter overleven. Tijdens de Eindejaars Plantenjacht die Floron al weer voor de zevende maal organiseerde rond Kerst en Nieuwjaar, noteerde ik (opnieuw) de nog bloeiende gewone berenklauw.

Het is een grote, stevige plant (tot 1.50 m). Hij komt van nature voor langs bermen, slootkanten, bosranden en ruigten, in voedselrijke en vochtige grond, het liefst op licht beschaduwde plaatsen. Wanneer de bermen gemaaid worden, verdraagt de gewone berenklauw dit goed en groeit verder. In het vroege voorjaar (maart) komen de in elkaar gevouwen bladeren uit de grond.

Als de eerste bladeren aan de plant verschijnen ontstaat het sap en is de plant giftig. Het kan, net als bij de reuzenberenklauw, in combinatie met zonlicht irriterend werken op de huid. Boven aan de top van de stengel of bloeistengel komt een scherm van witte (soms roze) bloemen.

De nectar is in deze kleine bloempjes gemakkelijk bereikbaar en trekt daardoor heel veel insecten aan zoals bijen en allerlei soorten zweef- en andere vliegen, maar ook het soldaatje. Deze roofkever verorbert naast nectar ook kleine spinnetjes en insecten. Spinnen en insecten gebruiken de dode holle stengels ook om te overwinteren. En dat weet de pimpelmees die de stengels soms openhakt, op zoek naar lekkere hapjes.

De zaadjes aan de dode stengels worden in de loop van de winter door de wind mee gevoerd. Ze hebben een flinke vorstperiode nodig om te kunnen kiemen. Omdat gewone berenklauw een tweejarige plant is dient ze zich af en toe uit te zaaien.

De gewone berenklauw werd vroeger gebruikt om ‘oude’ aardappels, van het vorige seizoen, op smaak te brengen. In de traditionele geneeskunde worden de wortel en het blad gezien als een afrodisiac, een spijsverteringsbevorderaar, een slijmoplossend middel en een kalmerend middel.


Jaar van de Otter

Logo (gemaakt door Louise Prévot)

Ieder jaar nomineert de Zoogdierenvereniging een dier tot zoogdier van het jaar. Het jaar 2021 staat in het teken van de otter.

De otter zien we steeds vaker terug in de Nederlandse natuur. Een goede kwaliteit van de leefgebieden met een gezonde visstand en voldoende dekking zoals rietkragen is heel belangrijk. Otters zijn supergoede zwemmers. Wanneer ze onder water gaan, sluiten de neusgaten en oren zich af, daarnaast hebben ze zwemvliezen tussen hun tenen en dient de lange platte staart tijdens het zwemmen als roer. De vacht bestaat uit een waterdichte bovenlaag, zodat ze het nooit koud hebben. Ze kunnen tot wel vier minuten onder water blijven!

Inmiddels zijn er ongeveer 450 otters in Nederland. Voor een gezonde populatie moeten er ongeveer 600 otters zijn. Behalve de zee-arend heeft de otter weinig natuurlijke vijanden in Nederland. Een gevaar voor de otter is verdrinking door het gebruik van visfuiken zonder stopgrid (een frame dat ervoor zorgt dat otters niet in de fuik kunnen zwemmen). Zijn grootste vijand is echter de automobilist. In 2019 zijn maar liefst 150 dode otters gevonden, waarvan meer dan 85% bevestigde verkeersslachtoffers.

Otters kunnen flinke afstanden afleggen, vooral jonge dieren die op zoek zijn naar een eigen leefgebied. Door het aanleggen van rasters en loopplanken kan de otter gelukkig steeds vaker veilig oversteken. Omdat er nog te veel plekken zijn waar dat niet kan, is 2021 uitgeroepen tot het Jaar van de Otter.

De film: De Otter, een legende keert terug is uitgezonden op 2 januari 2021, NPO 1 om 19.05 uur. U kunt hier de film bekijken.
De zoogdierenvereniging gaat de otter het hele jaar in de spotlightszetten. U kunt CaLutra (de otter- en beverwerkgroep van de zoogdiervereniging) volgen op Facebook, Instagram en YouTube.

terug naar boven >>

   
       
   
   


Stiltegebieden

Door de aanleg van wegen, vliegverkeer en bedrijfsterreinen is de afgelopen tien jaar in zes provincies zeker 15000 hectare aan stiltegebied verdwenen. Stiltegebieden werden in 1988 ingevoerd om de dieren en recreanten in de natuur te beschermen tegen overmatig lawaai.

Veel gebieden hebben deze status weer verloren. In Noord-Holland hebben de polders Uitgeestermeer en het Alkmaardermeer niet langer de status van stiltegebied. De geluidsoverlast veroorzaakt door luchthaven Schiphol bleek er te groot. In Limburg verdwenen twee stiltegebieden bij Venlo en Roermond vanwege uitbreiding van recreatieterreinen en de landbouw.

In de provincie Flevoland werd in 2016 in één keer bijna 80% van de totale oppervlakte aan stiltegebieden geschrapt. Volgens de provincie werd dat gedaan omdat er overlap ontstond met de regelgeving voor beschermde natuurgebieden zoals de Oostvaardersplassen.



Bron: Volkskrant

terug naar boven >>

 


De Zandmotor


Recreanten waardeerden in 2019 de kunstmatige zandbank voor de kust van Nederland, de Zandmotor, met een 8,2. Dat blijkt uit onderzoek onder 1274 recreanten die ter plekke zijn ondervraagd door Wageningen Environmental Research. Met name het schone strand, de rust en ruimte, de lagune om te kitesurfen, de voorzieningen en de vormgeving scoren hoog.

De Zandmotor is een voor de kust van Nederland tussen Ter Heijde en Kijkduin aangelegde kunstmatige zandbank in de vorm van een schiereiland. Onder invloed van golven, wind en de stroming verspreidt het zand zich in de loop der jaren verder langs de kust. Het is in 2010/2011 in samenwerking met Rijkswaterstaat aangelegd met de bedoeling natuurlijke processen te gebruiken om stranden en duinen op een veilige breedte te houden alsmede kansen te bieden voor recreatie en natuurontwikkeling.

foto: Joop van Houdt

Een kleine meerderheid vindt het acceptabel als een deel van de Zandmotor tijdens het broedseizoen wordt afgesloten voor natuurontwikkeling.

Bron: Wageningen University & Research 


   
       
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


NATUUR uit: blijf in de buurt

In het weekend wordt de natuur vaak overspoeld met mensen die er even uit willen in deze ‘blijf-thuis-tijd’. Vandaar de oproep: ‘Blijf in het weekend in de buurt van je eigen huis! Rondom mijn dorp is er veel te genieten, maar heel af en toe ruil ik de polder graag in voor een bos. Ik wil wel, maar het weer wil niet. Dus nog even geen boswandeling.

Gelukkig heb ik een alternatief dicht bij huis. Ik kom er graag, dus fiets ik op een van de spaarzame windstille zonnige uren naar De Ruigte, het leefgebied van Schotse hooglanders in Natuur- en recreatiegebied de Broekpolder. Het is altijd weer een verrassing waar de kudde zich bevindt en of ik ze tegenkom. Het er naar toe fietsen is al een feestje op zich. Op de door prachtige rietkragen omzoomde Foppenplas dobberen honderden kuifeendjes en meerkoeten. Even verderop strekt een prachtig rietveld zich uit tot aan de aanlegsteiger van de veerpont.

Grauwe abelen volgen me met hun ‘ogen’ als ik naar De Ruigte rijd, die niet alleen bestaat uit de waterplas, maar ook uit kruiden- en bloemenvelden, open grasland en donker bos.
‘s Zomers wordt de plas bevolkt door lepelaars, grote zilverreigers, knobbelzwanen, ganzen, wilde eenden, dodaars en geoorde futen.

Nu zie ik vooral smienten, kuifeenden en Canadese ganzen. Als er zich na een paar uur heel donkere wolken boven het water verzamelen, wordt het tijd om op te stappen.
Het is weer mooi geweest...


NATUUR thuis: liefde en lente

Bewolkt, 3 januari, 3 graden, windkracht 3...  Ik loop langs een vlietlandje in het dorp dat door de vele regenbuien van de laatste dagen is veranderd in plas-dras. Twee nijlganzen staan rustig met hun roze voeten in het water. Leuk... ik maak een foto van het stel, want zoveel bijzonders verwacht ik niet te zien tijdens deze nogal somber-weer-wandeling.

Maar binnen een paar seconden is het gedaan met de rust! Hij laat opeens blijken dat hij wel heel erg gecharmeerd is van zijn partner. Maar het is ook weer heel snel gedaan met de liefdesbetuiging. Na een minuutje gaan ze allebei uitvoerig poetsen en badderen. En dan, z’n vleugels triomfantelijk uitstrekkend, lijkt hij te willen zeggen: ‘Kijk mij eens, dat heb ik toch maar weer even mooi geflikt!’. De macho...

Dat meer vogels de lente begin januari al in hun lijf voelen, zie ik een paar dagen later. Logisch als de winterkou ver te zoeken is.

Niet alleen de wilde eend en de knobbelzwaan maar zelfs de futen hebben er al zin in. Half januari valt de eerste sneeuw... rustig aan dus maar. De lente laat nog wel even op zich wachten.

terug naar boven >>

   
 
   
   
   


Nederlandse vogelgebieden op birdingplaces.eu

Begin 2020 werd het Nederlandse initiatief birdingplaces.eu gelanceerd. Met de website willen zij het vinden van mooie vogelgebieden in Europa vergemakkelijken en zo het draagvlak voor de bescherming van vogels en hun leefgebieden vergroten. Sinds januari werden al meer dan 2000 vogelgebieden op de website geplaatst.

Lepelaars, Broekpolder Vlaardingen

Daarvan waren er 350 in Nederland. Bij elk gebied op de website wordt veel informatie gegeven zoals een routebeschrijving, parkeerplaats, plattegrond, wandelroute, een vogellijst met welke vogels er te zien zijn en de beste vogelkijkpunten. Ook biedt de website de mogelijkheid om een ontbrekend vogelgebied toe te voegen op www.birdingplaces.eu.

Bron: Nature Today


Leefgebied voor amfibieën en reptielen

De kamsalamander, knoflookpad en ringslang hebben het moeilijk. Ze leven met name op de keileemgrond in de Kop van Overijssel. Daar zijn echter veel landschapselementen verdwenen.

Daarom herstelt Landschap Overijssel tientallen poelen en worden er nieuwe aangelegd in het noordwesten van de provincie rond Paasloo, Oldemarkt en Landgoed De Eese om het leefgebied voor amfibieën en reptielen zoals de kamsalamander, ringslang en knoflookpad te verbeteren.

De organisatie herstelde al acht bestaande poelen en legde vijf nieuwe poelen aan. De resultaten in de eerste dertien poelen geven goede hoop. In 2021 worden er nog eens tien nieuwe poelen gerealiseerd.

Bron: De Stentor


terug naar boven >>

 


Wintervoedselakkers

Verschillende boeren in Noord-Holland zaaien een deel van hun land in als wintervoedselakker met het oog op de voedselvoorziening van vogels, hazen en muizen.

De agrarische natuurvereniging Hollands Noorden werkt hierin samen met de provincie Noord-Holland. De planten en zaden van een wintervoedselakker komen niet alleen ten goede aan vogels.

Er komen ook muizen en soms ook ratten op af. Dat is goed voor uilen en buizerds. Ook kunnen insecten overwinteren in de stengels en tussen de rottende bladeren van de planten op deze akker.

Bron: NH Nieuws


Natuur rond Limburgse Maas

Het gebied rondom de Maas tussen Maastricht en Thorn groeit explosief. Het gebied is hard op weg om een van de meest bijzondere natuurgebieden van Europa te worden.
De diversiteit aan bloemen en planten is er de laatste jaren verdrievoudigd en het aantal vlinder- en libellensoorten is verdubbeld.

Opvallend is ook dat er steeds meer mediterrane soorten worden ontdekt. In het rapport Maas in beeld zijn de resultaten van een studie die in 1990 begon en waaraan meer dan tien partijen uit Nederland en Vlaanderen hebben meegedaan, beschreven. Daarbij werd gekeken naar de ontwikkelingen in het water en op het land.

Bron: 1Limburg

   
 
   
   
   


In verband met corona zijn alle excursies voorlopig afgelast.

terug naar boven >>


   
 
   
   
   


https://struingids.nl

Deze website en de jaarlijkse papieren gids gaan over wandelen en ontdekken langs de rivieren.

Informatie over natuur, landschap, cultuur en natuurlijk mooie routes om te struinen worden ontwikkeld en gedeeld.

terug naar boven >>

   
       
   
         
   


terug naar boven >>


   
       
   
   


Goudvink (Pyrrhula pyrrhula)
door Hans Doorenbosch

Lange tijd was ik op Natuurterrein Klarenbeek (Amsterdam) vooral uit op het zien van de blauwborst, die voor mij iets betoverends heeft. Maar nu ik de goudvink heb gezien, is mijn passie verschoven.

De goudvink is een vogel die bijna het hele jaar aanwezig is. Je moet wel geduld en wat geluk hebben. Ze leven stil en verborgen maar zijn niet schuw. In België zijn zelfs plekken waar zij in de tuin uit voerbakjes eten.
Ik ben er een boekje over gaan lezen (De  goudvink door Achilles Cools) en heb wat nageplozen. De dingen die mij zijn bijgebleven heb ik opgeschreven.

Uiterlijk
Over het uiterlijk kan ik kort zijn: wat een schoonheid van met name de man met zijn markante rode borst en de slijtvaste zwarte veren op kop, staart en vleugelpunten.

Bij het wegvliegen is de stuit bij beiden geslachten wit. Dit helpt om hen in de vlucht te herkennen. Het silhouet is karakteristiek en heeft iets van een stierennek. Vandaar de Engelse naam: Bullfinch. Overigens is De Goldfinch het puttertje.

Voorkomen, gedrag, trek
In de winter trekt de goudvink wel een stukje naar het zuiden, maar over minder grote afstanden dan de gewone vink. Ze zijn al vroeg weer terug. De richting is altijd zuidoost en terug noordwest. Ze komen altijd naar dezelfde plek terug. Met zijn opvallende uiterlijk is hij goed te zien. Dat is prettig voor ons maar ook voor een langskomende sperwer. De goudvink moet zich dan snel kunnen verschuilen en heeft dus een voorkeur voor bomen met veel onderbegroeiing. Hierin kan hij met zijn korte vleugels behendig verdwijnen.

Geluid  (foto: Gerda de Bruijn)
Met het zingen is hij geen vogel van de heel vroege ochtend zoals de merel. In het ochtendgloren slaapt hij graag uit, maar altijd waakzaam want met één oog open. Mocht hij wel gaan vliegen dan moet hij in de vroege ochtenduren met z’n opvallende kleuren wel oppassen voor een late uil die nog langs komt en honger heeft. Hun roep is kenmerkend en vooral te horen tijdens het vliegen: een melancholiek dju-dju. Zowel man als vrouw maken dit geluid. Hij zingt ook, maar dat is bijna nooit te horen. Mensen en zoogdieren vormen geluid met de vorm van mond en tong en met stembanden in het strottenhoofd. 

Zicht
Vogels hebben geen strottenhoofd maar een orgaantje dat kan trillen bij de splitsing van de grote luchtpijp: de syrinx. Bij niet-zangvogels bevindt die syrinx zich net boven het punt waar de luchtpijp zich splitst in twee takken die naar delongen leiden. Sommige zangvogels waaronder de spreeuw en kleine karekiet, maar ook de goudvink hebben net na de splitsing van de luchtpijp een dubbele syrinx, op iedere tak één. Zij kunnen die beiden apart aansturen en daardoor in hun eentje tweestemmig zingen. De tong speelt geen rol voor de zang bij vogels. Ze kunnen met hun snavel dicht zingen. Vogels horen en zien dingen die ons ontgaan. Zij horen een groter bereik in toonhoogte en kortere intervallen. Met meer puntjes op het netvlies en een snellere beeldverwerking kunnen ze sneller en gedetailleerder waarnemen. Maar ook het kleurspectrum dat zij kunnen zien is groter, zelfs tot in het UV. Hierdoor zien ze door de wolken de zon, wat helpt om richting te bepalen.

Voedsel (foto : Hans Niekus)
Een goudvink weegt 35 gram en eet dagelijks 5 gram. Stilletjes eten ze graag knoppen van fruitbomen in het voorjaar. Fruittelers hebben daar dan ook een hekel aan. Misschien te onrechte, want er zijn aanwijzingen datmet het weg eten van een deel van de knoppen het resterende fruit zwaarder wordt. Vergelijk het met het krenten van druiven en dieven van tomaten. In het voorjaar eten ze ook berkenknoppen, in de zomer zaden van berk en els, rijpe onkruidzaden zoals moerasspirea en brandnetel en ook braam. In het najaar eten ze bessen van de lijsterbes en Gelderse roos, meidoorn en liguster. En in de winter zelfs zaden van de es als er niets anders is. De goudvink moet net als andere zaadeters veel drinken in tegenstelling tot insecteneters (die 1x per dag). Dat maakt een poeltje in de buurt aantrekkelijk. Je ziet goudvinken niet op de grond zoals andere vinken want hun snavels zijn wat stomp zodat ze niet zo goed zaden van de grond kunnen pakken.

Paarvorming
Andere vinken leven in de winter gescheiden en in grote groepen. Goudvinken zijn in de winter al weer samen op hun plek, altijd met zijn tweeën, een leven lang. Ze zijn ook geheel monogaam, terwijl paringen buiten de paarband bij vogels niet ongebruikelijk is.Omdat het zaad van het mannetje niet hoeft te concurreren met dat van andere mannetjes heeft hij in de loop van de evolutie zelfs kleinere teelballen gekregen en sperma dat eenvoudiger van vorm is. Al met al steken ze ook weinig energie in zang en balts.
Een goudvink is na tien maanden al geslachtsrijp en wordt gemiddeld 8 jaar oud. Ter vergelijking: een pimpelmees wordt gemiddeld maar 3 jaar, een mus 5 jaar en een roodborstje wel 13 jaar. Echter als een man of vrouw goudvink dood gaat, is er snel een ander. En dat is anders bij kauwen. Kauwen leven gemiddeld 10 jaar en zijn ook een paar voor het leven. Maar vrouw kauw blijft vaak weduwe want ze wil het liefst een man die hoger in de pikorde staat.

Nest paring, jongen en verzorging (foto: Gerda de Bruijn)
Vrouw goudvink bouwt het nest met takjes en bekleedt de binnenkant met fijn haar of mos. Zij broedt wel drie keer per jaar. Hij verzorgt haar trouw en neemt het voeren van de jongen op zich terwijl zij al aan een nieuw nest begint. De paring vindt pas plaats als het ei al in de maak is. Dit terwijl veel vogels vaak in staat zijn sperma lange tijd te bewaren. Als een ei gelegd is, gaat ze gelijk broeden. Hierdoorkomen de jongen niet tegelijkertijd uit het ei wat een voordeel is bij een krappe voedselsituatie. Weidevogels komen wel tegelijk uit het ei.
In het algemeen zitten vogels bij warm weer meer op het nest te broeden om op tijd klaar te zijn voor de optimale insectengolf die bij warm weer ook vroeger is. Bij slecht weer wordt er juist minder gebroed.
De jonge goudvinken worden gevoed met kropslijm, net als bij duiven. Dit maakt ze minder afhankelijk van de aanwezigheid van voldoende insecten. Gewone vinken voeren in het begin wel insecten en moeten daardoor iedere tien minuten terug naar het nest. Goudvinken kunnen langer wegblijven.
Al na zeven dagen brengt het vrouwtje de nacht niet meer op het nest door. Dat is riskant als het toch koud wordt. Ze begint al aan een nieuw nest. Dat is hard werken. Het is bekend dat er in de broedtijd meer vrouwtjes overlijden dan in de winter.

Zang
Jonge goudvinken leren de zang in de eerste drie weken vooral van hun ouders ofopvoeders. Er zijn experimenten gedaan door goudvinken te laten opgroeien bij gewone vinken en dan gaan ze het vinkenlied zingen. Zo anders dan bijvoorbeeld de koekoek, die immers zijn eigen ouders nooit hoort en zijn roep dus van binnenuit kent (aangeboren).

Rui
Vanaf juli tot oktober ruien goudvinken. Ze zijn dan niet erg actief. Goudvinken krijgen daarbij niet het saaie winterkleed zoals ander vinken maar gelijk hun prachtige kleed.
De jonge vogels ruien het eerste jaar alleen op hun borst naar rood. Voor de rode kleur is caroteen nodig (basis voor oranje/gele kleur) dat vogels niet zelf kunnen maken maar uit bessen en zaden moeten opnemen. Het zwarte pigment melatonine wordt wel zelf gemaakt. Dit pigment is belangrijk want het is erg slijtvast. Ideaal in vleugelpunten.

Conclusie
Het blijkt telkens weer dat bij vogels de dingen soms toch net iets anders werken dan bij de mens. Ze zijn dan ook al vroeg in de evolutie gescheiden van de zoogdieren en hebben meer gemeen met reptielen. Goudvinken zijn weer anders dan gewone vinken en ook weer anders dan insecteneters. Het blijft boeien.

Hans Doorenbosch
De Ruige Hof (https://www.deruigehof.nl/)

terug naar boven >>

   
 
     
   
 



Veteraanbomen

Het gemis aan markante, monumentale bomen op veel plekken in Nederland was de aanleiding om de komende tijd op elk station in Nederland een veteraanboom aan te wijzen of aan te planten en zowel boven- als ondergronds te beschermen. ProRail en NS willen de stations en hun omgeving groener maken en planten daarom in samenwerking met stichting Probos rondom stations bomen die ze de komende tijd met rust gaan laten.

Bij station Bussum Zuid is in november 2020 de eerste toekomstige veteraanboom geplant. De boom is in Brabant gekweekt en het heeft ongeveer tien jaar in beslag genomen om hem uit te laten groeien tot de huidige hoogte. Binnenkort krijgen ook de stations Rhenen, Amersfoort Vathorst, Zaandam Kogerveld, Akkrum, Gramsbergen, Baflo, Bad Nieuwenschans en Roodeschool een dergelijke boom. 

Bron: Stichting Probos / foto: Mark van Benthem


Europese Boom van het Jaar 2021

De eeuwenoude Moeierboom in Etten-Leur gaat voor de titel 'Europese Boom van het Jaar 2021'. 

De verkiezing heeft tot doel om mensen bewust te maken van het belang en de schoonheid van bomen.

Van 1 t/m 28 februari kunt u stemmen via: https://www.deboomvanhetjaar.nl om de boom aan de overwinning te helpen. 

De eeuwenoude karakteristieke Moeierboom op de Markt is de Nederlandse kandidaat voor deze verkiezing. De boom staat al die jaren symbool voor verbinding. De karakteristieke boom is een plek voor ontmoeting, verbroedering en vermaak op zonnige dagen. Tijdens de wintermaanden is ze dankzij ruim 8.000 lampjes een bron van licht. 
Ze werd in oktober vorig jaar tijdens de jaarlijkse nationale verkiezingen met een overweldigende meerderheid van 3.593 stemmen verkozen tot Boom van het Jaar 2020. 

Volgens natuurbeheerder SBNL Natuurfonds is de Moeierboom "uniek en beeldbepalend.” 
De 345 jaar oude grootbladige linde staat op de Markt in de Brabantse gemeente, op de plek waar vroeger recht werd gesproken. De boom heeft een heel bijzondere vorm, omdat de top lang geleden door bliksem of storm is verdwenen. 
Sindsdien groeit de boom in de breedte, inmiddels ondersteund door een ijzeren frame.

Het is niet duidelijk hoe de linde aan de bijnaam is gekomen. De meest waarschijnlijke verklaring is dat Moeier een verbastering is van moeder. De boom maakt vanuit de wortels veel nieuwe scheuten, die als zelfstandige boom verder kunnen groeien.

Hier ziet u de andere finalisten: https://www.treeoftheyear.org/NL
Aan de Europese verkiezing nemen 16 landen deel. 
De uitslag wordt in maart bekendgemaakt in het Europees Parlement in Brussel. 

terug naar boven >>

   
   
       
   
   


"Koekkoek op bezoek"
- tot de zomer 2021 

Het museum is gesloten tot in ieder geval 09-02-2021

De familie Koekkoek telt een groot aantal kunstschilders, van wie Barend Cornelis Koekkoek de beroemdste is: B.C. Koekkoek – Prins van de Landschapschilders.
Barend Cornelis Koekkoek (Middelburg 1803-1862 Kleef) wordt beschouwd als de beroemdste landschapschilder van de romantiek in Nederland.

In de tentoonstelling is Barend Cornelis Koekkoek het middelpunt. Maar ook van de andere schilderende familieleden, tijdgenoten en leerlingen is werk te bewonderen. Om een paar namen te noemen: Johannes Warnardus Bilders, Willem Bodeman, Jacob Cremer, Louwrens Hanedoes, Johann Bernhard Klombeck, Hendrik Dirk Kruseman van Elten, Cornelis Lieste en Hendrik Lot.

Museum Veluwezoom / Kasteel Doorwerth

Adres: Fonteinallee 2b, 6865 ND Doorwerth
Meer info: klik hier


Machtige Maas - t/m 5 april 2021
Muze, Monster, Moeder, Moordenaar

Helaas zijn wij gesloten t/m 9 februari 2021

De Maas stroomt door het Limburgs Museum. Zes zalen dompelen je onder in beeld, licht en geluid van een grote groep kunstenaars. Ze reflecteren op de rivier die door de Limburgers liefkozend ‘Moeder Maas’ wordt genoemd.

Dat levert vier gezichten op. Zo ervaar je de Maas als muze, als inspiratiebron voor bijvoorbeeld landschapsschilders. Je ziet ook de Maas als monster, als regenrivier van 130 Limburgse kilometers die hele steden en dorpen kan overstromen. Je leert de Maas kennen als moordenaar, als een door de industrie vervuilde stroom water, vol gif en plastic. En natuurlijk voel je de Maas als moeder.

Limburgs Museum

Adres: Keulsepoort 5, 5911 BX Venlo
Meer info: klik hier


Jaap Hiddink, thuis in Nunspeet - t/m 25 april 2021

Het Noord-Veluws Museum is gesloten t/m 9 februari 2021

Jaap Hiddink (Nunspeet 1910-2000) heeft zijn lange leven in kunstenaarsdorp Nunspeet gewerkt. Hiddink is als kunstenaar nog altijd heel geliefd, vooral bij de inwoners van Nunspeet en omgeving.

Het Noord-Veluws Museum deed begin oktober een oproep aan de bezitters van een schilderij van Jaap Hiddink. Dankzij de medewerking van al deze particuliere eigenaren is een representatief deel van Hiddinks rijke oeuvre bijeengebracht.

Noord-Veluws Museum

Adres: Winckelweg 17a, 8071 DN, Nunspeet
Meer info: klik hier


terug naar boven
>>


   
   
       
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
U kunt NatuurNetNieuws doorsturen aan belangstellenden. Ook overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt: Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN!natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.


Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior. U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar: info@groen-natuurlijk.nl

Natuur Net Nieuws Junior komt zes keer per jaar uit!

terug naar boven >>


   
   

Volg ons ook op Facebook

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.




 

 

 
 
 
     
' .