U kunt de volledige nieuwsbrief lezen of een keuze maken uit de onderwerpen die u aanspreken door deze onder de inhoud (apart) aan te klikken.  



 
   


Flora en fauna
- Venijnboom
- Roodborsttapuit

Natuurnieuws
- Zeker 20 jonge kraanvogels uitgevlogen in 2025
- Verwacht: ‘De terugkeer van de Wildernis’

Natuur Uit en Thuis
- UIT: Terug in de tijd
- THUIS: Witte wereld

Natuur kort
- Nieuw Kinderbos in Nationaal Park De Meinweg
- 2026 - Het Jaar van 'Pad uit de Put'


Natuurexcursie
- Vroege bloeiers in Park Schakenbosch

ELFje
- Vorst op hout

Citaat van de maand
- Gary Snyder

Pareidolie
- Inzendingen door:
Clara Bongaars
Ingrid de Ruijter
Mia de Vreugt
Marten Hoek
Marcel Koggel


Boekennieuws
- Tussen horst en griend

Natuur Plus
- Plantenzaden op reis

Bomenweetjes
- Europese boom van het jaar 2026
- en Flimpje over bomen

Uit tips
- Stinzenplanten als erfgoed
- Natuur in Glas
- Andermans veren - Dieren in de kunst
- Beestenboel - Kunst met een staartje
 
NB. De links in onderstaande teksten zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
   
   
 



Venijnboom - Taxus baccata

De venijnboom, of taxus, is familie van de naaldbomen en blijft dus wintergroen. Hij groeit traag maar als je hem de tijd geeft om als echte boom uit te groeien, is hij werkelijk prachtig! De stam heeft een roodbruine bast.

Hij draagt afgeplatte, buigzame, donkergroene naalden en bloeit van februari t/m mei. Het tot 6 mm lange zaad is omgeven door een helderrode zaadrok (de schijnbes), die iets langer is dan het zaad. Alleen het zoete slijmerige vruchtvlees is eetbaar maar de pit (het zaad) en alle andere delen (naalden / schors / stuifmeel) zijn zeer giftig voor mensen en de meeste dieren door de stof taxine waardoor vooral paarden, schapen en geiten kunnen sterven als ze ervan eten. De vruchten worden door vogels gegeten en de zaden uitgepoept.

 

De oud-Nederlandse naam voor de boom is ijf of ijvenboom. Andere namen zijn booghout, iemenbos, wijpalm en iepe. In de Achterhoek spreekt men van de snotterbezieboom en in Noord-Limburg van
doodsboom. De bijnaam venijnboom duidt op de giftigheid van de zaden.
Venijn betekent vergif. Anderen beweren dat taxus komt van het Latijnse texo wat weven betekent.

Taxus, geplant in 1875 (Maasland, Kwakelweg 13)

De taxusbast werd vroeger namelijk ook gebruikt voor weef- en vlechtwerk. Baccata duidt op de rode schijnbessen. Het hout van de taxus is zeer buigzaam en stevig. Het is daarom in het verleden veel gebruikt voor het maken van handbogen. Taxus betekent ook bogenboom: toxo is boog in het Grieks. Deze boom speelde een belangrijke rol in de Germaanse mythologie en takjes ervan werden gebruikt om de toekomst te voorspellen en als amuletten. De boom komt van nature voor in Europa, het noorden van Afrika en het zuidwesten van Azië.
Ze kunnen makkelijk 500 jaar oud worden. In Perthshire (dorp in Schotland) groeit een reusachtige 3000 jaar oude taxus. In Groot-Brittannië komen exemplaren van tweeduizend jaar oud voor. Een exacte leeftijd is vaak niet te bepalen, omdat de bomen hol worden, waardoor de jaarringen niet meer kunnen worden geteld. Taxus kan enkele meters boven de grond nieuwe wortels (luchtwortels) maken die een nieuwe bast om de oude bast vormen zodat hij niet omvalt als hij hol wordt.

Roodborsttapuit - Saxicola rubicola

Half december zag ik aan de rand van de polder in een uitgestrekt veld met een graanrijk najaarsmengsel met daartussen bloemen en kruiden die zaden vormen, opeens een klein vogeltje. Geen twijfel mogelijk: het was een mannetje roodborsttapuit, te herkennen aan zijn donkere kopje, witte kraag rond z’n nek, feloranje borst, zwarte vleugels en staart.

Als uitkijkpost gebruikte hij een zonnebloem. Dergelijke uitkijkposten zijn een favoriete plek voor de roodborsttapuit, vandaar dat hij ook wel ‘mastvogeltje' wordt genoemd. Vanaf deze post speuren ze de omgeving af naar eventueel gevaar en naar voedsel, voornamelijk insecten zoals langpootmuggen, maar ook vlinders, rupsen, spinnen, wormen, slakken, zaden en bessen.

Het vrouwtje is van boven bruin gekleurd, ook op de kop daar waar het mannetje zwart is. De roodborsttapuit vliegt in het najaar naar Frankrijk en het noorden van Afrika. In februari komt hij weer terug naar Nederland om hier te broeden. Je vindt hem op heides, in de duinen, in ruige, open moerasgebieden, halfopen boerenland en droge terreinen met struweelopslag of hoog opschietende kruiden. Het goed verborgen nest wordt op of net boven de grond gebouwd. Het is één van de eerste voorjaarsvogels die eind februari / begin maart terugkeert in Nederland, maar het aandeel vogels dat hier overwintert neemt de laatste jaren toe. Ze kunnen eerder beginnen met broeden en gaan ook langer door, dus krijgen ook meer jongen. Als het geen echt strenge winter wordt, zal hij overleven en als eerste het beste territorium kunnen bezetten. Gaat het langdurig vriezen, dan is de kans groot dat hij het loodje legt. Dat beste territorium zal in het begin van de lente dan worden bezet door een soortgenoot die de winter wel ontvluchtte.

terug naar boven >>

    
 
   
   


Zeker 20 jonge kraanvogels uitgevlogen in 2025

Sinds het eerste broedgeval van de kraanvogel in het Fochteloërveen is de soort in meer Nederlandse natuurgebieden aangetroffen. In 2025 zijn 81 paren vastgesteld tegen 70 in 2024. Circa 45 paren bouwden een nest en legden eieren. Daaruit zijn minstens 39 kuikens geboren en 20 uitgevlogen. Het gemiddelde uitvliegsucces per broedpaar met legsel is 0,44 per paar. Waarschijnlijk is dat voldoende om de populatie op peil te houden.

Foto: Geert Drocht  (vogelwachtuffelte.nl)

De reproductie in de kerngebieden Dwingelderveld, Drents-Friese Wold en Fochteloërveen was gering. Het aantal broedgebieden in Overijssel neemt toe. Naast de wat grotere hoogveengebieden: Engbertsdijksvenen, Wierdense Veld en Haaksbergerveen duiken nieuwe paren op in kleinere gebieden. In totaal werden zes territoriale paren en negen broedparen gemeld. Er vlogen 6 jongen uit. Ook in Gelderland neemt het aantal gebieden waarin kraanvogels broeden toe.
Er werden 5 territoriale en 4 broedparen geteld. Het broedsucces was slecht met 1 uitgevlogen kuiken in het Korenburgerveen. In Brabant en Limburg ging het om twee territoria en één broedpaar en vloog 1 kuiken uit. 

Bron: Sovon Vogelonderzoek Nederland

Verwacht: ‘De terugkeer van de Wildernis’

Een spannende bioscoopfilm over de wildste natuur - daarvoor kun je aankloppen bij Ruben Smit. Hij maakte 'Nieuwe wildernis' en 'Grutto'. Nu gaat Smit met ARK en partners een film maken over rewilding in Het KempenBroek (NB), waar is te zien hoe de natuur opveert als ze tijd en ruimte krijgt zichzelf te ontwikkelen.

Hij is in 2025 begonnen met de verkenning van het KempenBroek en heeft de eerste opnames voor de 80-minuten durende documentaire al gemaakt. "Het is een spannend gebied waar rewilding z'n herstelvermogen volop laat zien”.



In het KempenBroek was de natuur erg versnipperd geraakt, maar door resterende gebieden weer te verbinden en wilde soorten en het water weer ruimte te geven keert de natuur hier spectaculair terug. Wildlevende grote dieren helpen om openheid en zachte overgangen van bos naar open gebied te maken. Boomkikkers en grote weerschijnvlinders volgen (soms bijna letterlijk) in hun voetsporen. Mensen zijn en blijven meer dan welkom in deze gebieden. Als recreatiegebied wordt het er alleen maar verrassender en levendiger. 

Meer info: klik hier en/of hier

terug naar boven >>

    
   
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land. THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer

NATUUR UIT: terug in de tijd

Vanaf 3 januari jl. werd Nederland een week lang wit met op veel plekken 30-40 cm sneeuw! Dat deed mij terugdenken aan een route die ik 17 jaar geleden óók op 3 januari liep en die net zo winters was! Geen sneeuw, wel rijp en pittige vrieskou. Schotse Hooglanders in bruine bontjassen staken prachtig af tegen de berijpte begroeiing, onverstoorbaar zoekend naar iets eetbaars in het gras. Brrr… koude hap!

De anders zo groene route ‘Huis ter Heide’ (NB) was omgetoverd in een winterwonderland! Een dapper roodborstje klemde zijn pootjes stevig om een paaltje, sliertige struikjes droegen witte bontjasjes en het Leikeven was veranderd in een futuristisch landschap.


Tussen starre struiken door, die met hun voeten vastgevroren stonden in het ijs, kon ik een heel eind het dichtgevroren ven oplopen. Zo vreemd. Zo onwerkelijk! M’n route ging verder langs de imposante eik met ‘mijmerbankje’, maar de temperatuur nodigde niet echt uit om er gebruik van te maken. Ik liep langs de vele grillige stammen in het bijzondere Acacialaantje. Toen ik stemmen hoorde, maakte ik even een uitstapje naar het iets verderop gelegen mooie Bodemven waar volop werd geschaatst en gehockeyd. Zo lang geleden maar het blijft een onvergetelijke herinnering!

NATUUR thuis: witte wereld

Sneeuw! Begon het de eerste dagen nog wat weifelend in het westen van het land, twee dagen later was het ook hier wit! Laarzen aan en de polder in! Het omgeploegde land viert nog steeds oudjaar. Via het kerkenpad loop ik tussen een enorm aantal met poedersuiker bestrooide ‘oliebollen’ door.



Even later passeer ik een egaal witte vlakte om vervolgens weer door een bijna nog groen weiland te baggeren. Wat een verschillen! Een aantal zwanen zit rustig in het gras. Hun pootafdrukken tekenen zich duidelijk af in de versgevallen sneeuw. Een koppeltje schapen staat afwachtend naar me te kijken maar komt nieuwsgierig dichterbij als ik hurkend een foto van ze neem.

Het jachtseizoen op hazen is net achter de rug, maar in deze polder zie ik ze gelukkig nog volop. Ik tel dicht bij elkaar ruim 20 hazen! De besneeuwde, iets dieper in het gras uitgesleten hazenpaadjes zijn nu duidelijk te zien net als hun pootafdrukken en soms mislukte sprongen over de sloot.

De dag er na loop ik een andere polder. In het uitgestrekte wit onder een blauwe lucht, zoeken spreeuwen en schapen hun kostje bij elkaar en volg ik het besneeuwde graspad tussen de vliet en de vele meters lager liggende polder.

Na de lange Trekkade met uitzicht op de vlietlanden bewonder ik de messcherpe weerspiegeling van een blauwe reiger in een sloot.

Na een nacht waarin er 10 cm sneeuw valt, de oude perenboom is veranderd in een plaatje, een ijsvogeltje over de voor mijn huis liggende sloot flitst en een grote bonte specht, hangend aan m’n boom driftig op zoek is naar wat lekkers, loop ik nog één keer, voordat de temperatuur en de regen roet in het ‘eten’ gooien, een witte polder.

En wie weet, de winter duurt nog lang...

terug naar boven >>


    
 
 
   
   


Nieuw Kinderbos in Nationaal Park De Meinweg

Limburg krijgt een eigen Kinderbos in Nationaal Park De Meinweg, een gevarieerd natuurgebied met heide, bossen en beekdalen.



Ouders, opa's en oma's of andere familieleden kunnen samen met een kind t/m 12 jaar met hulp van de boswachter een boom of struik planten die onderdeel wordt van het nieuwe bos, een initiatief van St. Nationale Boomfeestdag en Staatsbosbeheer. Eind januari 2026 zijn de eerste bomen geplant tijdens een jaarlijkse plantdag. De nieuwe aanplant maakt deel uit van een breder initiatief om kinderen bewuster te maken van natuur en bomen.

terug naar boven >>

  


Ook draagt het bij aan de vergroening van Limburg. Kinderbossen zijn eerder aangelegd in onder andere Overijssel, Noord-Brabant, Zuid-Holland en Noord-Holland. Later volgen vergelijkbare bossen in Friesland en Groningen.

Bron: L1 Nieuws

2026 - Het Jaar van ‘Pad uit de Put'

RAVON heeft 2026 uitgeroepen tot het jaar van 'Pad uit de Put'. Jaarlijks komen er in Nederland een half tot één miljoen amfibieën in straatputten terecht, waar ze een langzame dood sterven of in het riool verdwijnen.

Het project 'Pad uit de Put' biedt praktische oplossingen om verkeersslachtoffers te voorkomen en te verhelpen dat er dieren ongezien en ongemerkt in rioleringen verdwijnen. Zij willen kikkers, padden en salamanders helpen door middel van het herstellen van leefgebieden, monitoring en het delen van kennis, met de jaarlijkse RAVON -dag op 14 november als hoogtepunt.



Bekijk de video van natuurfilmer Nick Jansen waarin het verhaal van de pad in én uit de put prachtig in beeld is gebracht.
   
   
   
   



Onder dit hoofdstukje treft u in elke uitgave van onze maandelijkse nieuwsbrief een 'ELFje' aan.

Een 'ELFje' is een eenvoudige, compacte dichtvorm van vijf regels waar je een bepaalde sfeer mee op kan roepen.
De regels bestaan uit: één woord, twee woorden, drie woorden, vier woorden en dan weer één woord. Samen zijn dat de elf woorden van de ELF.

ELFje en foto: Jannie Harmsen

terug naar boven >>

    
   
   
   


Woensdag 25 februari  2026 - Vroege bloeiers in Park Schakenbosch

Op woensdag 25 februari gaat IVN Natuurgids Ria Hoogstraat op stap in de natuur. We gaan op zoek naar de vroege bloeiers in het mooie Park Schakenbosch in Leidschendam.

Misschien is de aardhommelkoningin al wakker en zien we haar stuifmeel verzamelen. Door de grootscheepse kap van bomen en struiken is het een verrassing welke vroege bloeiers we zullen aantreffen.
Deze wandeling is ook geschikt voor kinderen, ze krijgen extra aandacht van de gids. De wandeling duurt ca anderhalf uur en deelname is gratis.
Trek stevige waterdichte schoenen aan. Bereikbaar met bus 45 en 46,halte GGZ Haagstreek.
We verzamelen op 25 februari om 14.00 uur bij de hoofdingang Park Schakenbosch/Landgoed Voorlei, Veursestraatweg 183  in Leidschendam. U kunt uw auto of fiets parkeren bij de voormalige kapel.

  Info tel. 06 1822 5941 of www.ivndenhaag.nl  

terug naar boven >>

    
   
 
 
 
   

 

terug naar boven >>

    
       
   
   


Inzendingen

In NatuurNetNieuws Januari (Natuur Plus) schreef ik een stukje over pareidolie: Het zien van gezichten of dieren in dingen om ons heen in de natuur, in wolken, in bomen, of in de lucht. Ik deed een oproepje om een foto van  je eigen waarneming te delen. Ik heb meerdere leuke inzendingen ontvangen, waarvoor dank! Je mag zelf bedenken wat je in de foto ziet…


Clara Bongaars Ingrid de Ruijter

Mia de Vreugt Marten Hoek

In onze uitgave:

Even Bijbomen herfst 2015
kunt u ook een leuk artikel lezen over opvallende vormen in een boom met foto’s van:
Hans Crone, Connie van Egdom-Biesma (Tree figures)
en Johan Zonnenberg.

(klik hier)

Marcel Koggel: gezicht Marcel Koggel

terug naar boven >>

    
       
   
   


Tussen horst en griend

Ons landschap is vol van eeuwenoude fenomenen en vormen: terpen, vlechtheggen, brinken, slikken en schorren. En onze taal biedt een weelde aan woorden om ze te beschrijven. Toch verdwijnen deze woorden langzaamaan uit ons vocabulaire, samen met de kennis over dit erfgoed. Hoe komt dat, en wat zegt het over onze veranderende relatie met onze leefomgeving?

In ‘Tussen horst en griend’ loopt Caspar Janssen aan de hand van ruim zestig bijna vergeten woorden door ons landschap. Hij laat ons zo de kronkelwaarden, vloeiweides en grienden opnieuw ontdekken, en ziet hoe ze opnieuw van waarde worden.

Auteur:
Uitvoering :
ISBN:
Afmetingen:

Caspar Janssen
Paperback, 192 pag
9789045052236
12,6 x 20,1 x 1,9 cm

Uitgeverij: Atlas Contact
Prijs: € 22,99
Druk: 1e

terug naar boven >>

    
   
   
   


Plantenzaden op reis

Planten hebben verschillende manieren om hun zaden 'op reis' te sturen.

Plantenzaden reizen de wereld af met pluizen en vleugeltjes in de wind, met haakjes en lijm aan veren en vachten, kleren en schoenen, drijvend op het water, in magen van vogels en dieren, soms schieten ze hun zaden zo ver mogelijk weg.

Weerhaakjes komen voor bij tandzaad, zaadbollen van de grote klis, wilde peen, nagelkruid en kleefkruid (dat ook wel ‘kattenklauw’ wordt genoemd vanwege de overeenkomst van de haakjes met de nagels van een kat) maar ze hebben ook kleverige bolletjes.

In het najaar veranderen de paars-roze bloemen van de klis in tot zo’n 2 cm grote zaadbollen met stekelige haakjes, vergelijkbaar met klittenband. Ze blijven haken aan de vacht, manen en staart van grote grazers en gaan
’s winters mee op reis.
  
Tandzaad dankt zijn naam aan de twee weerhaakjes of tandjes die aan het nootje (zaadomhulsel) van de plant zitten. Wanneer dieren of mensen langslopen, haken de tandjes zich vast. De plant heet in Friesland Klever of Zilverknoopje.

De zaden van vlas en (grote en smalle) weegbree zijn glad, maar worden door vocht plakkerig/kleverig, zodat zij zich stevig aan de bodem hechten, waarin zij moeten ontkiemen.
Weegbree kwam niet voor in Noord-Amerika voordat de Europeanen daar aankwamen. De Indianen noemden weegbree ‘het voetspoor van de blanke’.

Pluisjes helpen zaad om te zweven, zoals de pluisjes van de paardenbloem, klein hoefblad, wilg, akkerdistel, populier, wilgenroosje, bosrank, lisdodde, riet, veenpluis en wollegras.
Zaad met vleugels kan zich verspreiden als een zweefvliegtuigje (berk, iep) of naar beneden dalen als een helikopter (esdoorn, els). Bij de linde kan het schutblad tijdens het vallen van het zaad (een hard nootje aan een lange steel) dienst doen als een echt zeiltje.

Sommige planten vormen vruchten op lange, veerkrachtige stelen.
Door kleine spleten komen de zaden beetje bij beetje vrij (windstrooiers of windstaanders). Als bij vingerhoedskruid de stengel flink heen en weer wordt geschud (door de wind of langslopende dieren), vliegen er enkele zaden met een bijzonder huidje uit. Door dat huidje wordt de snelheid van het vallen flink vertraagd zodat de zaden door de wind nog wat verder kunnen worden weggeblazen. Ook papaver, klaproos, teunisbloem (onder links), helmkruid, koekoeksbloem, toorts en hertshooi hebben vrij stevige stengels en verspreiden zo hun zaad.

Planten die aan de waterkant groeien laten hun zaden door stromend water verspreiden. De kans is dan in ieder geval groot, dat de zaden op een vochtige piek terechtkomen. De gele lis en de dotter hebben hun zaden in waterdichte doosjes verpakt, die blijven drijven tot in het voorjaar de temperatuur stijgt. De doosjes raken dan lek en de zaden zinken en kunnen kiemen.
Meerdere planten kunnen hun zaden wegschieten door openspringende vruchtjes.

Dit komt o.a. voor bij springbalsemien (boven rechts), groot springzaad, klaverzuring, kleine veldkers, bosviooltje, brem, wikke en lupine. Robertskruid schiet de zaden weg samen met een 'staart', die als een veer heeft gediend om de nodige spanning op te bouwen. Andere soorten ooievaarsbek houden de veer vast en lanceren alleen het zaadje.

Dieren als de eekhoorn, muis, ekster en Vlaamse gaai leggen een wintervoorraad aan van o.a. hazelnoten, eikels en beukennootjes. Ze verbergen de noten op verschillende plaatsen. De vergeten noten die niet worden opgegeten kunnen kiemen. Door het eten van vruchten verspreiden dieren vervolgens het zaad met hun uitwerpselen.

Hetzelfde geldt voor vogels die worden aangetrokken door kleurrijke bessen en vruchten en de onverteerde zaden uitpoepen. Ook de rijpe witte bessen van de maretak (halfparsiet) worden door vogels gegeten. Het eten is geen kunst, maar met het kwijtraken van de zaden hebben de vogels meer moeite doordat de kleverige zaden aan hun achterwerk blijven plakken. Door hiermee langs een boomtak te schuren raken ze de zaden kwijt.

Na verloop van tijd ontwikkelt zich een minuscuul kiemplantje, dat zich met een worteltje door de schors van de gastboom boort.

Om mieren aan te trekken hebben de zaden van sommige planten een voedselrijk aanhangsel, het zogenaamde mierenbroodje dat alleen dient om mieren te lokken. Het zaad wordt met het mierenbroodje dat voedsel is voor de mieren naar het mierennest versleept. Het zaad komt naast het mierennest terecht, waar het kan kiemen.
Mierenbroodjes komen voor bij o.a. maarts viooltje, dovenetel, bosanemoon, speenkruid, smeerwortel, stinkende gouwe, brem en klimopereprijs.

Bron: (deels) Velt.nu en nd.nl

terug naar boven >>

   
 
   
 

Europese boom van het jaar 2026

De verkiezing van de Europese Boom van het Jaar vindt dit jaar plaats van 2 februari 8.00 uur tot 22 februari 16 uur.

In de laatste dagen van de stemming is deze geheim; je ziet dus niet de aantallen per boom. Dit doet de organisatie om het extra spannend te maken.

Iedereen kan 1 x stemmen en je mag op 2 bomen stemmen.


Meer info rechts: klik hier


terug naar boven >>

    
   
   
 

 

 


‘Stinzenplanten als erfgoed’

Open Tuinen Stinzenfloraseizoen – voorjaar 2026

In 2026 opent Stinze-Stiens het terrein van de Vlaskamptún in Stiens en Epema State in Ysbrechtum op 22 februari, 29 maart en 12 april 2026. Bezoekers kunnen dan de rijke stinzenfloravegetatie bewonderen en ontdekken hoe historische bronnen ons helpen begrijpen welke soorten ooit zijn aangeplant en waarom ze zich vandaag nog steeds handhaven.

Op de website van Stinze-Stiens, www.stinze-stiens.nl, is uitgebreide achtergrondinformatie over de historische bronnen, plantengeschiedenis en de lessen uit het verleden en heden te vinden. Daarnaast vindt u hier praktische informatie rondom de Open Tuinen en de mogelijkheden van een groepsbezoek.

Bonte Krokus op Epema State. Foto: Trudy van Riemsdijk-Zandee

 

Stichting Stinze-Stiens/ Vlaskamptún

 Adres: Smelbrêge 6, 9051BH Stiens Meer info: klik hier en/of hier
Stichting Stinze-Stiens/ Epermastate Adres: Epemawei 8, 8633 KS Ysbrechtum Meer info: klik hier en/of hier


Natuur in Glas - van 7 t/m 22 maart

Een bijzondere glaskunstexpositie van ruim 200 kunstwerken die gebaseerd zijn op het thema Natuur in Glas.

Stichting Glaskunst presenteert in kasteel Cannenburgh de nieuwe voorjaarsexpositie Natuur in Glas. Geïnspireerd door de historische moestuin, bloeiende kruiden en fruitbomen, de insecten en de slotgracht van het kasteel, tonen kunstenaars uit binnen- en buitenland hun werk. Aan de hand van uiteenlopende glastechnieken verbeelden zij de natuur in al haar facetten.

Bezoekers kunnen een rijke en gevarieerde tentoonstelling verwachten, waarin traditie en experiment samenkomen en die de veelzijdigheid en zeggingskracht van glas laten zien. Naast de hoofdexpositie zijn er presentaties van jonge talenten en zijn enkele ledenobjecten van de Vereniging van Vrienden van Modern Glas (VVMG) te zien. Klik hier

Kasteel Cannenburgh Adres: Maarten van Rossumplein 4, 8171 EB Vaassen Meer info: klik hier


Andermans veren – Dieren in de kunst - t/m 29 maart

Het Hendrick Hamel Museum en het Gorcums Museum sloegen de handen ineen voor presentaties van de mooiste hedendaagse beestenkunst van Nederland.

Het Hamelmuseum zocht het dicht bij huis met werk van kunstenaars uit Gorinchem en omgeving. Hun werken vormen met elkaar een bonte stoet van dieren, in alle soorten en maten en overwegend realistisch weergegeven. Een bruine beer, koe, schaap, kip en hond, maar ook een sprinkhaan, kever en vlieg.

In vele afmetingen en technieken: geschilderd, getekend, geboetseerd, in brons gegoten of gefotografeerd door onder anderen Alexandra Klimas, Guusje Bertholet, Marco de Paauw, Ernst van Es, Marijke Ravenswaaij en Gerda van de Brug.


Hendrick Hamel Museum Adres: Kortendijk 67, 4201 KS Gorinchem Meer info: klik hier


Beestenboel - Kunst met een staartje - t/m 29 maart

Ook het Gorcums Museum is veranderd in een Beestenboel. In een tentoonstelling voor jong en oud geven hedendaagse kunstenaars een verrassende hoofdrol aan dieren. Laat je een glimlach ontlokken door de aapjes van Marjolijn Mandersloot, verwonder je over het evenwichtsgevoel van de dieren van Peter Bastiaanssen en bekijk hoe Marcel Witte zich afvraagt hoe lang de pinguïn nog zonder vrieskist kan.

Maar er is meer. Ga op museumsafari en haal je neus op bij het schijtende paard van Keez van der Knaap of ga in gesprek met de klepperende mosselen van Jelle Korevaar. Daarnaast is de historische afdeling aangevuld met lokale fabels en feiten over dieren en komen op de Doezolder dieren uit volksverhalen tot leven.

Parels van de zwijnen?
In de tentoonstelling is een werk opgenomen van het schilderende varken Pigcasso. Kom kijken en beoordeel zelf of dieren als kunstenaar door het leven kunnen. Na afloop van de tentoonstelling wordt het werk verloot. Lootjes zijn tijdens de tentoonstelling te verkrijgen aan de balie van het museum. De opbrengst komt ten goede aan de dieren van Natuurcentrum Gorinchem.

Gorcums Museum Adres: Grote Markt 17, 4201 EB Gorinchem Meer info: klik hier

terug naar boven >>

    
   
   
   
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, nieuws of vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Samenstelling: Tiny van der Meer. Vormgeving: Hans Steinfort.

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
Het overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt:
Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN! natuurlijk: www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een natuurnieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen. Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior (komt zes keer per jaar uit!). U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar:
info@groen-natuurlijk.nl
   
   


Volg ons ook op Facebook

Onze Natuurnieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud daarvan.

terug naar boven >>