Flora en fauna
- Gevlekte aronskelk
- Dynamische grutto’s

Natuurnieuws
- Waterbuffels voor natuurbeheer
- Aanvalsplan grutto

Natuur Uit en Thuis
- UIT: bruin kadetje of plakje cake?

- THUIS: ‘vleermuizen’ en ganzen


Natuur kort
- Honden en katten in de natuur

- Rietproef Lauwersmeer

Natuurexcursie
- Geen

Websites van de maand
- Aardpeer.nl

Dieren in weerspreuken (maart)
- 8 stuks


Natuur Plus
-
De berk, ‘vrouwe van het woud’

Bomenweetjes
- Hoe hoog wordt een boom
- Criteria monumentale bomen

Uit-tips
-
De dieren van Leen Muller
- Poetry in Wax
- We are animals

 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
       
   
   


Gevlekte aronskelk

In de vroege lente kun je in rijkere loofbossen en op veel buitenplaatsen (als stinsenplant) de pijlvormige bladeren van de Gevlekte aronskelk vinden. Iets later komen de bloeiknoppen tot ontwikkeling. Hieruit komt een heel typische kolfvormige bloeiwijze tevoorschijn. Deze kolf wordt gedeeltelijk omhuld door de spatha, een opgerold lichtgroen blad, van binnen soms voor een deel paarsrood of gevlekt, dat zich al snel openvouwt. De purperen knots van de bloeikolf verspreidt in de avonduren een soort rottende vleesgeur.

Hier komen heel veel kleine vliegjes en motjes op af. Het schutblad dient als vangbeker voor insecten. Ze raken onderin de bloeiwijze gevangen. Nadat de mannelijke bloemen hun stuifmeel hebben vrij gelaten, verwelkt de beharing in de kelk en kunnen de met stuifmeel bepoederde vliegjes ontsnappen en de vrouwelijke bloempjes bevruchten van een volgende aronskelk. Als de bladeren na de bevruchting verwelken, verschijnen er stengels met groene giftige bessen die later bij rijpheid oranjerood kleuren.
   
Nederlandse bijnamen zijn o.a.: Hazenoren, Aronsstaf, Duivelsstokjes, Papenkullekens, Kindje-in-de-pak, Vader-in-de-koekkas, Dominee-op-de-preekstoel, Kalfsvoet, Manskracht (men at vroeger stiekem een besje om het seksuele prestatievermogen op te krikken) en in het Engels zelfs 'Naked Boy'.

De gevlekte aronskelk kan tot 20-40 cm hoog worden. Alle delen van de plant zijn giftig, maar vooral de bessen. Knaagdieren zoals de bosmuis eten de bessen wel; zij zijn beter bestand tegen de gifstoffen. Ook de merel, houtduif, fazant en zomertortel eten de besjes.
De plant zou vaak gebruikt zijn bij heksenrituelen. In Italië gebruikte men de wortel om sproeten tegen te gaan. Uit de wortels werd ooit stijfsel en zeep gewonnen vanwege het zetmeel, maar de wasvrouwen kregen er blaren van op hun handen.



Dynamische grutto’s

‘Wat van ver komt is lekker’. Grutto’s reizen ver naar dat lekkers. In het broedseizoen is dat bij ons, in vochtige weilanden en natte plekken met wormen, vliegen, muggen(larven) en emelten.

Maar als het broedseizoen erop zit, vliegen ze in ruim drie dagen met hooguit een korte tussenstop, 5000 kilometer naar West-Afrika, waar ze acht maanden ‘overwinteren’. In landen als Senegal, Guinee-Bissau en Sierra Leone strijken ze neer op natte en overstroomde delen van stromings- en mangrovegebieden. Plekken waar rijst wordt verbouwd, vallen ook in de smaak.

Het regenseizoen zorgt voor ondergelopen gebieden met drassige en ondiepe gedeeltes waar de grutto’s rijkelijk aan hun favoriete voedsel komen: muggenlarven, kreeftjes, schelpdiertjes, wormen en ander klein vlezig grut. Na de oogst laat in het jaar zoeken ze gevallen korrels op de rijstvelden. Ze weten precies in welke gebieden ze veiligheid en voedsel vinden, maar honderd kilometer verder vliegen is geen punt.

Het aantal grutto’s dat een retourtje van minstens 4000 km vliegen ‘uitspaart’ door niet de Middellandse zee en de Sahara over te vliegen nam sinds de 80er jaren toe van 4% tot zo’n 23% nu. Ten zuiden van het Spaanse Sevilla, in de Coto Doñana, vinden ze in een uitgestrekte rivierdelta soortgelijk voedsel als in Afrika.

Grote groepen grutto’s vliegen al in december en januari van Afrika naar Portugal en Spanje. De delta van de rivier de Taag onder Lissabon is een favoriete pleisterplaats. Hopelijk gaan de plannen voor een nieuw vliegveld daar niet door. Onze trekvogels hebben zo’n topplek hard nodig!


Bron: weidewinst.nl

 

terug naar boven >>

   
       
   
   


Waterbuffels voor natuurbeheer

In de Diemerscheg start dit voorjaar een pilot met begrazing door waterbuffels in het deel Waterlandtak-West nabij Muiden. Onderzocht wordt of met natuurlijke begrazing de natuurdoelen kunnen worden behaald: het verbeteren van de natuurverbinding en het vergroten van de biodiversiteit. FREE Nature gaat de 8 dieren beheren. 

De Waterlandtak-West is een voormalige snelweg die is heringericht tot natuur. Het natte moerasgebied vormt de schakel tussen het Naardermeer en Waterland ten noorden van Amsterdam. De provincie Noord-Holland wil met deze nieuwe natuurverbinding het leefgebied van dieren vergroten. Het is de verwachting dat met name de otter en ringslang kunnen gaan profiteren van deze verbinding door het water.

De dieren grazen de begroeiing weg en kunnen eenvoudig door het water zwemmen. Waterbuffels verplaatsen zich tussen eilandjes en maken onderweg nieuwe paden en poeltjes door de drassige gebieden. Daarmee houden ze de natte verbindingszone open voor andere dieren. Hoewel het er in Waterlandtak-West al groen uitziet, is de natuurwaarde nog niet erg hoog. Er is weinig variatie, omdat snelle groeiers zoals wilgen er woekeren en  bijzondere planten daardoor geen kans krijgen. Waterbuffels houden de ongewenste planten kort, en maken zo ruimte.

Bron: Provincie Noord-Holland

terug naar boven >>

 


Aanvalsplan Grutto

Dertig weidevogelgebieden van duizend hectare, minder vee en toch een goed inkomen voor de boeren. Zo willen zes provincies de grutto redden. Voor 40 miljoen euro per jaar.

Grutto's vertegenwoordigen alles wat het boerenland tot een mensenleven geleden zo karakteristiek voor Nederland maakte. Het mooie, rijke boerenland (met een koe aan een sloot in een weiland met boterbloemen en een ouderwetse molen op de achtergrond)

Het plan van voormalig milieuminister Pieter Winsemius, oud-burgemeester van Leeuwarden Ferd Crone, de Vogelbescherming, natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea en de Friese Milieufederatie moet de weidevogels er weer bovenop helpen. De zes ‘laagland-provincies’ (Friesland, Groningen, Overijssel, Utrecht, Noord- en Zuid-Holland) waar deze vogels broeden, gaan de kar trekken, Friesland voorop.

Ze zullen in overleg met boeren en natuurorganisaties kansrijke gebieden selecteren, waar de grutto en andere weidevogels als de kievit, scholekster en tureluur de ruimte krijgen om ten minste 0,8 jong per paar groot te brengen, het minimum om de populatie op peil te houden. Met minder dan 30.000 overgebleven broedparen is de grutto in vijftig jaar al driekwart van z’n populatie kwijt.

Meer info: klik hier

   
       
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


NATUUR uit: Bruin kadetje of plakje cake?

Eindelijk... De voorspellingen zijn (na veel regendagen) redelijk, dus wandelschoenen aan en gaan. Ik loop door bossen en stuifduinen en langs restanten van de West-Brabantse Waterlinie. Ik maak de oversteek door het water van de slotgracht via de bijzondere Mozesbrug, een loopgraaf-voetbrug. Aan de overkant staat sinds een paar jaar de imposante Pompejustoren met een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. Mooi! Toch zijn het vaak onopvallende dingen die mijn wandeling nog net even leuker maken, zoals die boom die ik tot aan zijn dijen in het bladerdek zie staan.

Het is ver in januari, maar nog steeds geen winter. Daardoor zie ik niet alleen muisjesmos en kokermos maar ook veel zwammen: stijfselzwammen, tonderzwammen, zwarte knoopzwammen en verrassend... een aangesneden cake. Op een dikke boomstronk, vol met paddenstoelen liggen een paar bolletjes, die op bruine kadetjes lijken. Iets lager nog een paar. Het lijkt er op of ze zijn omgerold en ik tegen hun mooie onderkantje aankijk. Ik zoek en zoek in diverse paddenstoelenboeken maar kom er niet achter hoe ze heten!

Ik stuur foto’s naar Aldert Gutter van de Nederlandse Mycologische Vereniging (NMV). Een deel van zijn uitgebreide antwoord:

‘Houtzwammen vormen niet de eenvoudigste groep om van foto's op naam te brengen. Ik denk aan Coriolopsis gallica (Bruine borstelkurkzwam). Maar je moet tenminste één testje doen om mijn idee te bevestigen of te ontkrachten: met KOH (kaliumhydroxide) wordt het weefsel (stukje afsnijden) van C. gallica tijdelijk zwart.
Ik heb geen andere soort in gedachten, dus laat deze paddenstoelen uitgroeien en bekijk ze tussendoor nog eens goed. Zo leer je iets over de ontwikkeling van de vruchtlichamen en misschien heeft iemand anders nog een beter idee’.

Met vriendelijke groet,
Aldert


Helaas kan ik niet zomaar ‘even’ heen en weer om te kijken hoe het met de groei van ‘mijn’ paddenstoel gaat. Een stukje afsnijden lukt dus ook niet. Als zelfs een kenner twijfelt aan de naam, dan rest er niets dan simpelweg te genieten van dit bijzondere plakje cake.


NATUUR thuis: ‘Vleermuizen’ en ganzen

Twee zanglijsters, hun veertjes opgezet tegen de kou, kijken vanuit m’n klimopstruik verbaasd om zich heen. Opeens is de wereld wit en koud! Hoe zou het in de polder zijn?

Daar heeft de stormachtige wind kunstige grillige en golvende vormen in de sneeuw geblazen. Overal staan dierensporen. Er kronkelen ‘sneeuwslangen’ Er ligt veldijs. Hazen zitten in groepjes bij elkaar; dikke bruine bollen in de sneeuw.

Een paar dagen later loop ik over mijn favoriete en zelfs nu, ondanks alle schaatsers, stille fietspad langs de Trekvliet. Het ijs is hier gevaarlijk dun, de vliet ligt zelfs nog voor een groot deel open. Ik geniet, zie ruige rijp tussen het riet langs het pad en in het water mooi gevormde ijskransen rondom beschoeiingspaaltjes. Onder een stoepje, vlak boven het ijs, hangt iets heel bijzonders. Het lijken wel bevroren vleermuizen!

Ook onder de aanlegsteiger van de veerpont hangen ijskoude door water en vorst gevormde kunstwerkjes. Ze zijn prachtig maar wie zal ze zien?  

Na het invallen van de dooi is de rust in de polder weergekeerd. In het zonnige weiland hebben zich duizenden brandganzen verzameld, een fantastisch gezicht!

Ik loop door tot het eind van de polder. Als de zon zich verschuilt achter dikke bewolking keer ik om, de harde tegenwind is guur. Plotseling gaan alle ganzen, als door een wesp gestoken, luid protesterend, massaal de lucht in. Wat een indrukwekkend gezicht! De rust in de polder is opnieuw ver te zoeken! Even later strijken ze heel ver weg neer. Voor even is het weer stil...

terug naar boven >>

   
 
   
   
   


Honden en katten in de natuur

Om te voorkomen dat dieren verstoord worden, moeten honden worden aangelijnd. Loslopende honden zorgen voor stress, zeker in de broedtijd. Het broedseizoen loopt van 15 maart tot en met 15 juli (de toegangsbepalingen kunnen per gebied verschillen).

Vooral vogels die hun nest op de grond hebben, zoals tapuiten en leeuweriken, kwartelkoningen , roerdompen en weidevogels, zoals grutto’s, kieviten, tureluurs en scholeksters maar ook reeën, konijnen, hazen en hagedissen kunnen gemakkelijk door loslopende honden worden verstoord. Bij dreiging verlaten deze dieren hun jongen of het nest. Dan is het risico groot dat deze verhongeren, dat hun eieren niet uitkomen óf dat de eieren of jongen worden opgegeten door roofdieren. De natuurschade is zo enorm, dat het eigenlijk onlogisch is dat honden in natuurgebieden überhaupt zijn toegestaan.

Ook katten zorgen voor flinke overlast in de natuur en veroorzaken ‘een ware slachting’ onder jonge vogels in het broedseizoen. Katteneigenaren wordt aangeraden om elke huiskat een belletje om te binden en ze vooral 's nachts binnen te houden.

Aangelijnde honden zijn in bijna elk natuurgebied welkom. Maar worden er in een natuurgebied vaak loslopers gezien, dan zou dat gebied voor straf op slot moeten voor alle honden.

Bronnen: Trouw / BNDe Stem

terug naar boven >>

 


Rietproef Lauwersmeer

Op 1 februari zijn de provincie Groningen en de waterschappen Noorderzijlvest en Wetterskip Fryslân gestart met de voorbereidingen voor de rietproef in het Lauwersmeer.

Op 5 locaties worden pompen geplaatst en er worden 2 vispassages aangelegd. De rietproef is gepland van 15 februari tot 1 april. De proef houdt in dat tijdelijk het waterpeil verhoogd wordt om het waterriet te laten groeien.

Waterriet is belangrijk als leefgebied van beschermde vogels, zoals de blauwborst en de rietzanger. Het waterriet is nu nagenoeg verdwenen uit het Lauwersmeer en dat is een groot risico voor de natuur in het gebied. Waterriet is niet alleen de plek waar beschermde vogels, zoals de roerdomp en het porseleinhoen, veilig kunnen broeden maar het is ook nodig voor een goede kwaliteit van het water en voor de visstand.
Tegelijkertijd is waterriet, dat sterker is dan gewoon riet, nodig om verdere afkalving van de oevers te voorkomen. De afgelopen jaren zijn er al vele meters van de oevers van het Lauwersmeer afgeslagen.

Meer info over de rietproef : klik hier
 
Bron: Provincie Groningen


   
 
   
   
   


In verband met corona zijn alle excursies voorlopig afgelast.

terug naar boven >>


   
 
   
   
   


https://aardpeer.nl/

Samen voor grond

Om in de toekomst nog steeds eten te kunnen verbouwen, moeten we beter voor onze bodem zorgen. Er is wel een obstakel: de grondprijs is zo hoog dat boeren vaak wel intensief moeten gaan telen. De nieuwe beweging Aardpeer pakt dit probleem aan. Aardpeer wil landbouw, voedsel, natuur én mensen weer met elkaar verbinden via grond.

terug naar boven >>

   
       
   
         
   


terug naar boven >>


   
       
   
   


BERK  (Betula pendula)“Vrouwe van het woud” 

De berk is de meest stralende van alle bomen. In de winter glinsterende zilveren stammen en glanzend rode twijgen, in de lente frisgroen, in de zomer diepgroen en in de herfst zonnig geel. Ze wordt wel de witte vrouw met de groene sluier genoemd.

Bij de Kelten is de berk gewijd aan Bergha of Brigit, de godin van de dichtkunst, waarzeggerij, geneeskunde en smeedwerk. Op 1 februari viert men in Ierland nog steeds het feest van de Heilige Bridget.

Gebruik
De schors bevat betuline en kan hierdoor goed bewaard blijven. Berkenschors werd gebruikt als schrijfpapier en als dakbedekking, maar er werden ook hoeden, jassen, beenbekleding, schoenen, tassen, doosjes en mandjes van gemaakt.
De bast is sterk en laat geen water door.
Repen van de dunne schors zijn goed te gebruiken als tondel, ook bij vochtig weer. Uit de bast kan een soort prehistorische lijm worden gewonnen: berkenteer of berkenpek. De bladeren van de berk kunnen gebruikt worden als verfstof voor wol. De takken kunnen worden gebruikt om bezems van te maken.
Het berkenhout is licht gekleurd tot wit en wordt nog steeds gebruikt als meubelhout, fineer en grondstof voor modelvliegtuigbouw. Betula is een oude Latijnse benaming voor “slaan”, jonge twijgen zouden dienen als een strafwerktuig. In Rusland en Scandinavie worden de takken gebruikt om de huid te slaan na saunagebruik. Tot het geslacht berk behoren bijna 20 soorten bomen. Berken zijn te vinden op het noordelijk halfrond en kunnen goed tegen de kou (winterhard). Op IJsland en Groenland is de berk de enige boom. Ondanks haar sierlijke uiterlijk is zij toch één van de taaiste bomen die met harde winden meebuigt. In Nederland zijn na de ijstijden twee soorten te vinden: zachte berk (Betula pubescens) en ruwe berk (Betula pendula). 

De sierlijke berk heeft fijn blad, katjes in het voorjaar, een opvallende gele herfstkleur én een fraaie stam. De boom bloeit met mannelijke gele hangende katjes en de stuifmeel wordt verspreid door de wind. De berk heeft als vrucht een nootje. Het driehoekige blad is vrij klein. De schors is meestal wit, zeker bij de wat jongere stammen. De buitenste schors valt bij het vernieuwen soms in dunne repen naar beneden. Bij voorkeur groeit de berk in moerassige streken. Berken waaien snel om als ze in erg drassige bodem staan. Ze hebben een oppervlakkig wortelgestel en dus weinig houvast. Doordat ze ondiep wortelen kunnen ze ook slecht tegen droogte. In Noord Scandinavië en Noord Rusland zijn nog grote oerbossen van berken.

De berk leeft in symbiose met een schimmel, de vliegenzwam. Ook de gewone berkenboleet is vaak te vinden in de buurt van de berk.

Berkenzwammen komen alleen op berken voor. Ze ontstaan het hele jaar door in ieder seizoen. Ze beginnen als een klein, wit zwammetje. De Engelse mycoloog Cartwright was een van degenen, die gedroogde berkenzwammen gebruikte als vloeiblok voor met ganzenveer en inkt geschreven documenten.

De mannelijke bloeiwijze bestaat uit hangende rupsvormige katjes. Ze zijn er al voor de winter. De vrouwelijke staande bloeiwijze bevindt zich onder de mannelijke bloeiwijze, ze zijn met knopschubben omgeven. De bestuiving vindt plaats door de wind. Berken hebben een zeer sterke sapstroom. Snoeien kan in november of december, in elk geval voordat de sapstroom half januari op gang komt. Na die tijd begint de boom te bloeden en verliest hij heel veel vocht. Berken kunnen aangetast worden door roest, kanker, de berkenwants en door 'heksenbezem', die veroorzaakt wordt door een schimmel onder de schors.

Mysterieus
De berk is een mysterieuze boom. Zij speelt in tal van sagen en mythen een rol. De berk is ook de heilige boom van de Siberische volkeren. De geest van de berk is een rijpe vrouw die af en toe vanuit de wortels verschijnt. Als een mens van haar melk gedronken heeft, vertienvoudigt hij zijn kracht.

Bij de Finnen zit de wereldgeest als adelaar op de berk
Voor de Germanen was de berk de boom der wijsheid. Zij kenden aan bladeren, twijgen en sap magische en geneeskrachtige eigenschappen toe. Zij geloofden dat berken de aardse behuizing vormden van de godin Freya. De Keltische druïden gebruikten berkentwijgen bij inwijdingsrituelen. De Tartaren vreesden berkenbossen omdat zij dachten dat de donder tegen de stam zou stuiteren en hun zo zou treffen.

Sagen, sprookjes en volksgeloof
Een oud Fins lied beschrijft hoe berken klagen en wenen omdat kinderen elke lente opnieuw hun stammen openrijten en uit hun buik de levenssappen roven; dat de herders uit hun "witte gordels" korven maken, de meisjes hun takken afsnijden om er bezems van te binden. De berk is de boom van heksen en witte wieven. Bonifatius noemde de berk een duivelse boom omdat hij hoopte daarmee de ‘heidense’ gebruiken uit te roeien.

Als men iemand een berkenkrans geeft is dit een teken van liefde (beschreven in middeleeuwse gedichten uit Wales). Gedroogde berkenbladeren werden in de wieg van een verzwakte baby gelegd. In Scandinavische landen vieren de mensen het lentefeest in het berkenbos zodra de blaadjes verschijnen. In veel dorpen en steden is het meiboom halen een volksfeest, bij de Kelten bekend als Beltaine.

De meiboom wordt uit het bos gehaald, van zijn bladeren ontdaan, met guirlandes versierd en in het centrum van het dorp, vaak naast de kerk, overeind gezet. Ieder jaar staat er een meiboom naast de kerk in Noorbeek ( Zuid-Limburg).

Noorbeek

In Rusland hakken boeren op donderdag na Pinksteren een jonge berk om en versieren deze met vrouwenkleren, linten, bloemen en eieren.

Bronnen: Stem der Bomen / Hunebednieuwscafe / IVNCuijk


terug naar boven >>

   
 
     
   
 



Hoe hoog wordt een boom

De hoogste boom van Nederland is ruim 50.5 meter hoog. Het is een Douglas (Pseudotsuga menziesii) die staat op het Loo bij Apeldoorn. Vergeleken bij de enorme bomen in Californië is het echter een dreumes.

Onlangs kwam hij tijdens een uitzending van de Slimste mens weer voorbij. Met de naam Hyperion is deze mammoetboom  (Sequoia sempervirens) met ruim 115 meter hoog de hoogste boom ter wereld. Hij staat langs de kust in  het Redwood National Park in het Noordwesten van Californië. Onder de huidige omstandigheden kan hij nog een kleine twintig meter hoger groeien.

De Amerikanen bestudeerden tientallen sequoia’s (Sequoia sempervirens), inclusief de de Hyperion. Deze sequoia is net een kop groter dan de Utrechtse Domtoren. In het  Redwoods National Park, waar de studie plaatsvond, staan 89 van de 116 hoogste bomen op aarde (hoger dan 107 meter). In de studie betrokken Koch en zijn team niet alleen de hoogste boom op aarde, maar ook nummer twee, vier, zes en acht, stuk voor stuk reuzen van meer dan honderd meter. Bij zulke indrukwekkende bomen horen indrukwekkende getallen. De bomen zijn meer dan 2000 jaar oud, en hebben aan de voet een stamdiameter van meer dan 5 meter.
In Nederland staan verschillende familieleden van deze reus. Zo staat er een Sequoiadendron giganteum in Brummen bij huize Veldzicht. Dat is weliswaar niet de hoogste boom van Nederland, maar wel de dikste.


Criteria monumentale bomen

Om bomen monumentaal te kunnen noemen en ze op te kunnen nemen in het Landelijk Register van Monumentale Bomen (zie www.monumentalebomen.nl), moeten ze aan drie criteria voldoen:

1) De boom moet minimaal 80 jaar oud zijn.
2) De boom moet gezond en vitaal zijn en een levensverwachting hebben van minimaal 10 jaar.
3) De boom, de boomgroep of de laan moet minimaal één van de volgende betekenissen hebben:
– beeldbepalend zijn voor de omgeving (esthetische waarde),
– de standplaats vormt een belangrijke plek in de (lokale) geschiedenis,
– zeldzame soort of variëteit,
– een zogeheten moederboom of de boom herbergt bijzondere planten en/of dieren,
– de boom is qua omvang, hoogte, ouderdom of anderszins opvallend.

Bron: Bomenbelang.nl

terug naar boven >>

   
   
       
   
   


De dieren van Leen Muller
- t/m 29 augustus 2021

Kronkelende salamanders op vazen, beeldjes met kleurrijke papegaaien en lieflijke konijnen op boekensteunen.

Vanaf eind jaren twintig laat Leen Muller de dierenwereld terugkomen in plastieken (gegoten sculpturen) en sieraardewerk. Zijn ontwerpen voor Plateelbakkerij Zuid-Holland worden in uiteenlopende variaties gemaakt.

MUSEUM GOUDA

Adres: Achter de Kerk 14, 2801 JX Gouda
Meer info: klik hier


Poetry in Wax - vanaf 11 februari 2021

Een solotentoonstelling van Suus Suiker

Suus Suiker schildert poëtische voorstellingen met florale motieven, bloemen en takken, natuurlijke structuren en spiegelingen.
Zij werkt met gepigmenteerde warme bijenwas (encaustische schilderkunst) in combinatie met inkt, krijt en olieverf. Haar doeken zijn weelderige odes aan de schoonheid en de kracht van de natuur. De stijl is te omschrijven als ‘hedendaags impressionisme’.

In deze solotentoonstelling zijn 35 recente werken zien. Samen vormen zij een magische wereld met intense kleuren en sierlijke vormen.


Een wereld waarin je als kijker graag maar wat graag wilt vertoeven, zelfs al is het maar voor even.

Het museum is t/m 2 maart 2021 gesloten i.v.m. de landelijke lockdown.
Normaal gesproken geopend:donderdag t/m zondag: 13.00 - 17.00 uur

FLOWER ART MUSEUM

Adres: Kudelstaartseweg 1, 1431 GA Aalsmeer
Meer info: klik hier


WE ARE ANIMALS - tot 23 mei 2021

De Kunsthal nodigt haar publiek uit het dierenrijk van de kunst te betreden. In de tentoonstelling ‘We Are Animals’ komt een grote verscheidenheid aan buitengewone dierlijke creaties van ruim dertig hedendaagse kunstenaars samen.

Werken van onder meer Maurizio Cattelan, Candida Höfer, Paul McCarthy en David Shrigley tonen de relatie tussen mens en dier en laten zien hoe wij mensen naar onszelf kijken en proberen te begrijpen aan de hand van dieren.

Sculpturen van gevederde ijsberen, installaties met wilde wolven, monumentale schilderijen van aaibare katten en aangrijpende foto’s van dierentuinen: de uitdagende selectie van werken vormt een prikkelende must-see tentoonstelling die provoceert en ons als mens een spiegel voorhoudt.

Gevederde ijsbeer van Paola Pivi

Ter gelegenheid van de expo organiseert de Kunsthal een reeks activiteiten.
Zo is er op 27 en 28 maart het We Are Animals-weekeinde met lezingen, workshops, film, muziek en dans. Ook wordt er een speciale avondopenstelling ingepland, waarbij het publiek bloot van de kunst kan genieten. (Rechts: een werk zonder titel van Maurizio Cattelan).

MUSEUMPARK

Adres: Westzeedijk 341, 3015 AA Rotterdam
Meer info: klik hier


terug naar boven
>>


   
   
       
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
U kunt NatuurNetNieuws doorsturen aan belangstellenden. Ook overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt: Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN!natuurlijk:
www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.


Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior. U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar: info@groen-natuurlijk.nl

Natuur Net Nieuws Junior komt zes keer per jaar uit!

terug naar boven >>


   
   

Volg ons ook op Facebook

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.




 

 

 
 
 
     
' .