U kunt de volledige nieuwsbrief lezen of een keuze maken uit de onderwerpen die u aanspreken door deze onder de inhoud (apart) aan te klikken.  



 
   


Flora en fauna
- Wilde gagel
- Scholekstersoos

Natuurnieuws
- Stichting Groninger Bomenwacht
- Toename invasieve exoten in Nederland

Natuur Uit en Thuis
- UIT: Meijendel
- THUIS: Lente in de lucht




Natuur kort
- Konikpaarden naar het Markiezaat
- Insect van het jaar verkiezing
- Honden geweerd uit Ulvenhoutse Bos

Natuurexcursie
- Elk vogeltje zingt...

ELFje
- Wakkere hommel

Citaat van de maand
- Herman Hesse

 


Boekennieuws
- Handboek Nederlandse Flora

Natuur Plus
- Slechtvalk

Bomenweetjes
- De boom van Kalaloch

Uit tips
- Modern Times
- Omringd door Kastelen
- “We found your ship”
 
NB. De links in onderstaande teksten zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
   
   
 



Wilde gagel -  Myrica gale

De wilde gagel, een bijzonder aromatische winterharde struik, die inheems is in Europa en Noord-Amerika, komt vooral voor in moerasgebieden en -bossen, op natte hei, langs vennetjes en in natte duinvalleien. Gagelstruwelen vormen zich alleen als er weinig concurrentie is van andere struiken of bomen.

Wilde gagel bloeit tussen maart en mei en valt dan vooral op door de tienduizenden bronsgele schubjes van de rechtopstaande bloeiende katjes aan de nog bladerloze takken (naaktbloeier). Ze geuren harsachtig evenals het blad bij kneuzing. Wilde gagel is tweehuizig.
De mannelijke katjes zijn langwerpig en als ze bloeien maken ze heel veel stuifmeel dat door de wind wordt verspreid. De vrouwelijke katjes zijn veel kleiner en minder opvallend.

Het stuifmeel dat op de vrouwelijke bloemen terechtkomt, zorgt voor bevruchting. In de zomer ontstaan de groengekleurde en weinig opvallende vruchten. Een nachtvlinder, de gageluil, gebruikt de gagelstruik als waardplant.
De takken zijn glanzend donkerbruin, de kleine dof grijsgroene ovale bladeren worden naar de top breder en zijn aan de onderzijde bezaaid met gele harsklieren die etherische oliën produceren. In het najaar verkleuren de bladeren naar roestbruin en vallen af.

In sommige streken worden de takken van wilde gagel nog steeds gebruikt om er bezems van te maken (‘bessemholt’). De vrouwelijke bloemknoppen werden vroeger gebruikt om wol en leer een gele kleur te geven en de looizuurhoudende bast werd gebruikt bij het leerlooien. De bladeren(vanwege de bitterstof) van gagel werden veelvuldig gebruikt in gruitbier. Ze gaven het bier een bittere, kruidige smaak. In een oude Nederlandse tekst over gagel staat dat het aan bier een ‘seer dronkenmannende kracht’ gaf. Nog is er in Duitsland het ‘Grutbier’ en in België het ‘Gageleel’, een bier van hoge gisting.
Vanwege de sterke geur wordt de plant gebruikt als een natuurlijk middel tegen muggen, vlooien, luizen en motten. Dit verklaart de volksnamen mottenkruid en vlooienhout.
‘Gagel’ (Galgal) is gevormd uit een verdubbeling van het Keltische ‘gal’ dat staat voor ‘balsem’. In het woord myrica zit het Hebreeuwse woord ‘mor’ wat bitter betekent. ‘Gale’ is afgeleid van het Keltisch en betekent ook bitter.

Scholekstersoos

Altijd weer een feestje als ik in het vroege voorjaar steeds meer lentevogels zie verschijnen.



In verschillende jaren scharrelden er op 22 februari al twee scholeksters (ook wel bekend als 'bonte pieten’) bij de vlietlanden, op 23 februari vloog een grote groep tussen de rietkragen en op 9 maart zaten er tussen een groep smienten, grutto’s, kieviten, tureluurs en meeuwen ook weer vier scholeksters.

Maar het meest bijzondere tafereeltje zag ik destijds op 27 maart. Op een grasdijk tussen polder en water, stond een aantal scholeksters keurig in het gelid. Ze hadden hun witte (winter)keelband nog. In het vroege voorjaar komen deze zwart-witte steltlopers in groepen bij elkaar. Ze verzamelen zich, voordat ze naar hun broedterritoria gaan, eerst op traditionele plaatsen als ze uit de wintergebieden naar hun binnenlandse broedgebieden komen.

Een soos (sociëteit van scholeksters) ligt vaak langs het water, zodat de scholeksters kunnen badderen, samen rusten en socialiseren. De soos wordt ook gebruikt om een nieuwe partner te vinden, mocht de oude partner de winter niet gehaald hebben en is een veilige ontmoetingsplek ter voorbereiding op het broedseizoen. Jonge scholeksters (ook wel floaters genoemd) die nog niet broeden verzamelen zich in het voorjaar ook in zogenaamde scholekstersozen. De meeste van deze sozen worden ook als slaapplaats gebruikt.



terug naar boven >>

    
 
   
   


Stichting Groninger Bomenwacht

Stichting Groninger Bomenwacht zet zich in voor behoud van de iep in het Groningse landschap. Boominspecteurs controleerden daarvoor ruim 30.000 locaties. Het percentage zieke iepen is in 10 jaar tijd gedaald van 10% naar minder dan 1%.

Het afgelopen jaar was er echter een opvallende stijging. Er werden ruim zeven keer zoveel iepen meer geruimd dan in 2024. Het warme weer speelde daarbij waarschijnlijk een belangrijke rol. Mede door de toename van het aantal zieke bomen in 2025, zal de aanpak op enkele punten worden vernieuwd. Stichting Groninger Bomenwacht gaat op dit moment na hoe er het best kan worden ingespeeld op het grote aantal besmette bomen. Kwaliteit en efficiency spelen daarbij een centrale rol. Ook in het komend jaar wordt veel ziekte onder iepen voorzien. Door de hogere temperaturen vliegt de iepenspintkever – de verspreider van de iepziekte – vaker uit en besmet zo meer bomen. Een besmette boom kan niet meer herstellen. Preventie door snelle ruiming van broedbomen en zieke bomen is daarom belangrijk.

Bron: Stichting Groninger Bomenwacht

Toename van invasieve exoten in Nederland

Het aantal nieuwe invasieve exoten dat zich door toedoen van de mens in Nederland vestigt en schade kan veroorzaken neemt sterk toe. Het gaat hierbij vooral om insecten en planten, die elders uit Europa, uit Noord-Amerika of Azië komen en hier meestal terecht komen door handel of transport.

De financiële schade die exoten veroorzaken kan enorm zijn. De waterschappen geven jaarlijks circa 42 miljoen euro uit aan het wegvangen van bever- en muskusratten.

Daarnaast circa 3,3 miljoen aan de bestrijding van invasieve exotische waterplanten, zoals grote waternavel en waterteunisbloem. In Nederland heeft het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur in januari 2026 een landelijk aanvalsplan invasieve exoten gepresenteerd waarin maatregelen worden genoemd die verder gaan dan de Europese verordening, zoals een
verkenning van een nationaal handelsverbod op en vroege eliminatie van invasieve exoten die niet op de Unielijst staan en in Nederland problematisch zijn. De afgelopen jaren zijn een aantal invasieve soorten van de Unielijst van invasieve exoten succesvol bestreden.

Het gaat onder meer om de Amerikaanse stierkikker in Limburg, een populatie Pallas eekhoorns in Weert en de huiskraai in Hoek van Holland. Na 2019 zijn nog af en toe enkele exemplaren waargenomen van de Pallas eekhoorn en de huiskraai.

Foto: Jelger Herder

Bron: Compendium voor de Leefomgeving

terug naar boven >>

    
   
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land. THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer

NATUUR UIT: meijendel

Eind januari: Als ik rond 11.00 uur mijn korte wandeling start in Meijendel, zijn de takken met vervaarlijk scherpe stekels van de duindoorn bedekt met een laagje rijp. Vanaf uitkijkpunt De Piek heb ik een prachtig uitzicht over het landschap waar de nevel de grens tussen aarde en lucht verzacht en de bomen verandert in vage silhouetten.


Ik loop door hakhoutbosjes en ruige begroeiing met dappere, door de zeewind kromgebogen, armetierige boompjes. Er is steeds meer zand en dat is goed te merken. Lopen wordt ploegen! Via zandduinen en valleien wandel ik naar het Grote Bos. Ik zie takken die bedekt zijn met eierdooiermos en mooi eikenmos. In de omschrijving van deze route staat dat er vooral hier veel reeën voorkomen. De route heet niet voor niets reeënroute, maar er echt een zien zou toch wel heel toevallig zijn.

Maar dan! Opeens steekt er een kopje boven de ruigte uit. Bewegingsloos, ietwat verbaasd kijkt een ree mij aan. Een fantastisch moment! Iets verder hoor ik een duidelijke roffel. Ik speur de omgeving af… Ja hoor, daar zit de druktemaker: een grote bonte specht.



Ik geniet van het uitzicht over de plas die is omringt door riet en berken. In dit jaargetijde geven de knoppen van het nieuwe jaar al een dieprode kleur aan de berkentwijgen. Ze weerspiegelen prachtig in een flinterdun vliesje ijs.
Bijna aan het eind van m’n wandeling wacht mij nóg een verrassing. Zo mooi, dit ree, dat even opkijkt en dan weer rustig doorgaat met grazen… Onvergetelijk!


NATUUR thuis: lente in de lucht

Als ik de berichten hoor uit het noorden van het land, waar het ijzelt, spekglad is en de mist overdag nauwelijks oplost dan ben ik zó blij dat ik thuis kan genieten van een aantal lenteachtige dagen. Zon, blauwe lucht, temperaturen van 10 graden of meer! Wat een cadeautje! Ook wandelaars zijn verrast door de hoge temperatuur en knopen optimistisch hun jas om hun middel.

Een grote zilverreiger trappelt in de modder aan de oever van een brede sloot om visjes en andere waterdiertjes op te schrikken uit hun schuilplaats zodat hij ze makkelijk kan vangen. Aan alles is te merken dat de lente al een beetje in de lucht zit. Vrouw merel krijgt bouwplannen en is in mijn tuin druk in de weer met het verzamelen van de meest geschikte boomblaadjes en takjes voor haar nest.
De mannen gaan op de versiertoer. Boven het weiland zwermen heel veel kieviten die zich verzamelen om te baltsen en hun territoria te vestigen. Een aalscholver showt zijn chique bruidskleed en een kuifeend pronkt met zijn lange kuif en probeert met baltsbewegingen een vrouwtje te imponeren, maar zij is nog niet gediend van zijn avances en neemt snel de benen!


Ik kan wel een dag uittrekken om alle molshopen te tellen in de polder. Zelden zag ik er zo veel!!! Toch haalt het aantal molshopen het bij lange na niet bij het enorme aantal brandganzen dat middenin de polder, veilig ver weg van de bewoonde wereld, achter een brede strook riet is neergestreken. Soms vliegen ze even verschrikt op maar strijken daarna weer snel neer in de groep. Nog even dan vertrekken de meeste weer uit Nederland... teken dat de lente begint, een heerlijk vooruitzicht.


terug naar boven >>

    
 
 
   
   


Groep konikpaarden naar het Markiezaat

Begin februari is een groep van 38 konikpaarden vanuit het Lauwersmeer verhuisd naar natuurgebied het Markiezaat van Brabants Landschap.

Deze paarden kwamen in september 2024 naar het Lauwersmeer omdat ze vanwege de omvangrijke aanwezigheid van de plant de grote klis in het Oostvaardersveld in Flevoland daar niet langer konden blijven (zie onderste alinea).



De groep, bestaande uit 23 volwassen merries en 15 veulens, gaat natuurgebied het Markiezaat begrazen. De groep paarden kon niet permanent in het Lauwersmeer blijven, want in het gebied grazen al ongeveer 300 Schotse hooglanders en 200 konikpaarden.

Tijdens hun verblijf in het Lauwersmeer zijn de paarden uit het Oostvaardersveld goed gemonitord. Daarbij is speciaal gelet op de grote klis, waarvan het zaad zich via manen en staarten van paarden kan verspreiden. Hieruit blijkt dat de grote klis zich niet verder heeft verspreid in Ezumakeeg, het deelgebied van het Lauwersmeer waar de dieren tijdelijk leefden.

Bron: Staatsbosbeheer

  


Honden geweerd uit Ulvenhoutse Bos

Het Ulvenhoutse Bos is een kwetsbaar natuurgebied en huisvest enkele zeer zeldzame planten die extreem gevoelig zijn voor stikstof.

Dat slaat in hoge mate neer op dit gebied, door veeteeltbedrijven in de buurt, de nabijheid van de A27 en de A58, maar ook door de poep van veel honden van bewoners uit de omgeving. Volgens de gemeente Breda en de provincie Noord-Brabant komen er te veel honden.



Daarom is besloten dit natuurgebied af te sluiten voor het uitlaten van huisdieren. Staatsbosbeheer is verantwoordelijk voor de uitvoering van het besluit dat is gebaseerd op een literatuurstudie naar het effect van hondenpoep op de natuur. Het Ulvenhoutse Bos is niet de eerste plek in het land waar honden geweerd worden. Al sinds 2024 worden honden ook geweerd in natuurgebied Bilwijk bij Haastrecht. In het natuurgebied bij Hoek van Holland moeten honden worden aangelijnd, in de hoop dat hun baasje de drol dan opruimt. Eenzelfde aanlijngebod is in voorbereiding voor honden op de Groevenbeekse Heide bij Ermelo.

Bron: NOS


Insect van het Jaar-verkiezing

Voor de vijfde keer vindt in 2026 de Insect van het Jaar-verkiezing plaats. Deze jubileumeditie zet zespotigen opnieuw in het zonnetje en belicht hun belangen.

De vijf genomineerde insecten zijn relatief onbekend en hebben bovendien een goed verhaal. Dat wil zeggen dat de soort gedrag vertoont of kenmerken heeft die bij veel mensen verwondering opwekken.

Van 22 maart tot en met 8 april mag heel Nederland stemmen op de vijf genomineerde kandidaten.  De bekendmaking van het winnende insect is op 12 april.
Deze verkiezing wordt georganiseerd door Taxon Foundation, EIS Kenniscentrum Insecten, Naturalis Biodiversity Center en de Nederlandse Entomologische Vereniging, en heeft als doel onbekende, en daarmee vaak onbeminde insecten op een positieve manier onder de aandacht te brengen.

Meer info: klik hier

terug naar boven >>
   
   
   
   



Onder dit hoofdstukje treft u in elke uitgave van onze maandelijkse nieuwsbrief een 'ELFje' aan.

Een 'ELFje' is een eenvoudige, compacte dichtvorm van vijf regels waar je een bepaalde sfeer mee op kan roepen.
De regels bestaan uit: één woord, twee woorden, drie woorden, vier woorden en dan weer één woord. Samen zijn dat de elf woorden van de ELF.

ELFje en foto: Jannie Harmsen

terug naar boven >>

    
   
   
   


Woensdag 25 maart 2026 - ‘Elk vogeltje zingt…’

Op woensdag 25 maart gaat IVN Natuurgids Ria Hoogstraat op stap in de natuur. We gaan op zoek naar vogels op het Landgoed Duivenvoorde in Voorschoten.

Waarom zingen vogels, doen ze dat het hele jaar door en kun je ze herkennen aan hun liedje? Zet uw oren en ogen wijd open en neem uw verrekijker mee.
We kijken ook naar bloeiende stinzenplanten, waarom heten ze zo en waarom bloeien ze zo vroeg? Wat grotere kinderen zijn van harte welkom, ze krijgen extra aandacht van de gids.

De wandeling duurt ca anderhalf uur en deelname is gratis. Het park is verboden voor honden. Toegang € 1,50 en parkeren € 4,00. Te betalen met PIN-pas bij de automaat voor de stenen brug. We verzamelen op 25 maart om 14.00 uur bij het parkeerterrein tegenover de beheerderswoning, Laan van Duivenvoorde 1. Bereikbaar met bus 45 en 46, halte Kniplaan, vandaar is het 10 minuten lopen.

  Info tel. 06 1822 5941 of www.ivndenhaag.nl  

terug naar boven >>

    
   
 
 
 
   

 

terug naar boven >>

    
       
   
   


Handboek Nederlandse Flora

Het ‘Handboek Nederlandse Flora’ is het eerste boek waarin vrijwel alle wilde planten van Nederland met één of meer kleurenfoto's, tekst en verspreidingskaartjes worden behandeld. Het gaat daarbij om 1450 soorten die inheems of ingeburgerd zijn, aangevuld met bijna 350 soorten die regelmatig verwilderen of onopzettelijk worden aangevoerd.

In de tekst wordt aangegeven wat de verschillen zijn tussen soorten die veel op elkaar lijken. De 3370 foto's tonen niet alleen bloem- en bladkenmerken, maar vaak ook vruchten, en regelmatig details zoals bijv. de beharing. Hiermee is meteen te zien hoe verwante soorten kunnen worden herkend. 

Dit boek is tot stand gekomen in samenwerking met Stichting FLORON. Hierdoor was het mogelijk om van alle soorten actuele verspreidingskaartjes op te nemen. Een perfecte aanvulling op de 'Veldgids Nederlandse Flora'.

Auteur:
Uitvoering :
ISBN:
Afmetingen:
Samenwerking:		 Kok van Herk
hardcover, full colour
9789050119818
17 x 24 cm
FLORON		 Uitgeverij:
Pagina's:
Druk:
Prijs: 		KNNV uitgeverij
660
2025, druk 1
€ 44,95

terug naar boven >>

    
   
   
   


Slechtvalk - Falco peregrinus

De verrassing was groot toen ik 8 jaar geleden (half december 2018) in een Maaslandse polder een slechtvalk zag zitten. Na wat speurwerk op internet bleek er een slechtvalk in de Adrianuskerk in Naaldwijk (hemelsbreed zo’n 4,5 km verderop) te verblijven. En dan is het voor dit supersnelle dier natuurlijk maar een wipje.

Uiterlijk
Een slechtvalk is een grote zwaar gebouwde vogel met een brede lichtgrijze borst en buik met donkere dwarsstreepjes. Bij juveniele slechtvalken lopen de streepjes recht langs het lijf. Pas het volgende jaar krijgen ze hetzelfde verenpak als hun ouders. De korte staart, spitse vleugels en rug zijn blauwgrijs. De kopkap en zijkant van de kop zijn, net als de diepe baardstrepen, zwart. De snavel is grijs met een gele basis. Ook de oogringen zijn geel net als de poten.

Het vrouwtje is met haar 1100 gram een stuk groter dan het mannetje met zijn gewicht van 750 gram.

Naam
Falco is in het Latijns verwant aan het woord falx wat sikkel betekent. Een vliegende slechtvalk lijkt op een (halve maan) sikkel. Peregrinus betekent vreemd of buitenlands. De slechtvalk is dus een sikkelvormige vreemdeling. Gelukkig is de slechtvalk bij ons niet zo’n vreemdeling meer. Het oudhollandse woord ‘slecht’ betekent neerhalen of afbreken. Als een slechtvalk zich op zijn prooi stort, dan slecht hij zijn prooi.

Foto rechts: Saxifraga-Martin Mollet

Habitat
Slechtvalken kunnen stand- of trekvogel zijn. In Nederland zijn het standvogels die dus het hele jaar in de buurt van dezelfde plek blijven. De mannetjes blijven hier sowieso ‘hangen’ en kun je dus ook in de winter zien. De vrouwtjes en juveniele slechtvalken trekken naar het zuiden om daar te overwinteren. In het voorjaar keren zij dan weer terug. Noord Europese slechtvalken trekken in de winter naar het zuiden en overwinteren dan onder andere in Nederland. In de winter heb je daardoor wat meer kans om deze bijzondere roofvogel te zien.

Foto: Saxifraga-Mark Zekhuis

Jagers
Slechtvalken zijn uitstekende jagers die grote paniek onder andere vogels kunnen veroorzaken. Het zijn sluipmoordenaars die uren lang op de uitkijk kunnen zitten om vervolgens met een korte jachtvlucht, eindigend in een indrukwekkende duikvlucht, een prooi te slaan. Omdat slechtvalken in de open lucht jagen zijn vooral open terreinen met (vogelrijke) wateroppervlakten heel geliefd. Slechtvalken jagen door zich van grote hoogte, vanaf een hoge zitplek of cirkelend in de lucht, op de prooi te storten. In duikvlucht, waarbij hij zijn vleugels en poten stijf tegen zijn lichaam drukt en
zo verandert in de vorm van een druppel, kan hij snelheden bereiken van meer dan 300 km/uur. Er zijn zelfs snelheden gemeten van 380 en 390 km/uur! Hiermee is de slechtvalk het snelste dier op aarde. Zijn neusgaten hebben een soort van luchtkleppen waardoor hij de druk kan regelen en kan ademen tijdens deze waanzinnige duikvluchten.

Balts
Slechtvalken zijn over het algemeen na het 2e of 3e jaar geslachtsrijp. De balts van de slechtvalk begint, afhankelijk van het weer, in februari of maart. De mannetjes gaan duidelijk zichtbaar op een hoge uitkijkpost zitten. Als een vrouwtje nadert, begint hij aan zijn acrobatische baltsvlucht. Als ze wel iets in hem ziet, maken ze samen steile duikvluchten. Foto : Saxifraga - Mark Zekhuis

Nest
De broedtijd loopt van februari tot en met april. De slechtvalk bouwt nooit zelf een nest. Hij broedt op richels, rotswanden en kliffen, maar bij gebrek aan dit soort plekken in ons land broeden ze soms in speciaal geplaatste nestkasten in hoge gebouwen maar ook in allerlei vervangers daarvan: flatgebouwen, koeltorens, zendmasten, hoogspanningsmasten etc. Heel soms broeden ze in bomen of op de grond. Ook pikt de slechtvalk wel eens een nest in van zwarte kraaien. Foto: Saxifraga - Mark Zekhuis

Broeden
Het vrouwtje legt 2 tot 4 eieren, die na een maand uitkomen. De eieren hebben een rossige kleur met wat donkere spikkels. Ze worden niet allemaal tegelijk gelegd: er zit meestal minstens 60 uur tussen elk volgend ei. Het broeden begint ook niet direct na het eerste ei, maar meestal pas nadat het derde ei is gelegd. Het vrouwtjenemt het merendeel van het broeden voor haar rekening (32 dagen). Overdag neemt het mannetje het broeden wel eens korte tijd over.

Foto: Saxifraga-Bart Vastenhouw

Jongen
Als de jongen 2 a 3 weken oud zijn en zichzelf enigszins warm kunnen houden jagen de ouders ook vaak samen naar voedsel. Na een week of drie verruilen de jongen het witte dons voor een bruingrijs verenpak, en na ongeveer vijf weken beginnen ze de omgeving te verkennen (het 'takken'). Zo’n 40 dagen na het uitkomen zijn ze vliegvlug en kunnen het nest verlaten. De ouders leren hun jongen jagen die nog wel 6 à 9 weken afhankelijk van hen zijn voor hun voedsel. Slechtvalken zijn buiten het broedseizoen territoriaal en leven vaak solitair.

Voedsel

Slechtvalken eten voornamelijk andere vogels (dus geen muizen). Ze hebben uitstekende ogen (tienmaal beter dan de mens) en kunnen soms een prooi al vanaf drie kilometer afstand waarnemen. Die wordt letterlijk uit de lucht geslagen waarna de slechtvalk, die enorm wendbaar is, zich razendsnel omdraait en de dode prooi uit de lucht pakt. De meeste prooien bestaan uit kleine zangvogels, duiven en meeuwen. Uit gevonden prooiresten is gebleken dat naast o.a. kieviten, merels, leeuweriken, houtduiven en spreeuwen ook veel (geringde) postduiven worden gegeten. In de oorlog werden slechtvalken geregeld afgeschoten om de postduiven te beschermen die werden gebruikt om berichten te versturen.
Hij neemt zijn vangst in zijn poten mee naar een geschikte eetplek, meestal ergens op een hoog punt. Slechtvalken grijpen ook watervogels uit het water en pakken soms prooien van andere roofvogels af.

Populatie in Nederland 
De slechtvalk komt over vrijwel de gehele wereld voor. Behalve in grote delen van Europa dus ook in Afrika, Azië, Australië en Noord- en Zuid Amerika. Het gaat in Nederland goed met de slechtvalk. Hij was hier bijna verdwenen, maar dankzij zijn beschermde status is het aantal slechtvalken sterk toegenomen. Met 400-600 broedpaartjes is hij hier nog altijd niet zo’n heel algemene vogel, maar de populatie groeit gestaag. In het wild worden slechtvalken gemiddeld 18 jaar.

terug naar boven >>

   
 
   
 

De boom van Kalaloch

De boom van Kalaloch is een reusachtige boom die zichzelf staande houdt boven een gat. De grond onder zijn stam is afwezig vanwege bodemerosie.



Hij is te bewonderen op het strand van national park Olympic National Park te Washington. De boom van Kalaloch wordt ook wel The Tree of Life genoemd.

Bron: boommade.nl

terug naar boven >>

    
   
   
 

 

 


Modern Times - t/m 29 maart 2026

In het Westlands museum is de tentoonstelling ‘Modern times’ te bewonderen. In de serie ‘Modern Times’ verkent fotograaf Rogier Alleblas de complexe relatie tussen mens en natuur. Met humor en realisme onderzoekt hij hoe de mens zich tot zijn directe omgeving verhoudt.

Hij legt het gedrag van de mens vast in fotografische stillevens, die doen denken aan de Hollandse meesters uit de 17de eeuw. Maar er wringt iets. Plastic afval, voedselverspilling, overconsumptie en telefoonverslaving sluipen het beeld binnen. Onderwerpen als vergankelijkheid en de milieuproblematiek worden confronterend en met een vleugje humor zichtbaar gemaakt. In beelden die op het eerste gezicht onschuldig lijken, worden grote maatschappelijke problemen van deze tijd subtiel én krachtig verbeeld.

Westlands Museum Adres: Middel Broekweg 154, 2675KL Honselersdijk Meer info: klik hier


Omringd door Kastelen - t/m half maart 2026

Stap in de panorama’s van de vijf kastelen die Graaf Floris V in West-Friesland liet bouwen. Kom alles te weten over de functies van deze indrukwekkende bouwwerken tijdens hun hoogtijdagen van de 13e t/m begin 15e eeuw.

De panorama’s worden begeleid door verhalen van verschillende personages die bij de kastelen betrokken waren. Met de archeologische vondsten die erbij staan, is de geschiedenis van de kastelen in West-Friesland tastbaar.

Ook in kasteel Radbout:



“We found your ship” - t/m 3 januari 2027

HET VERHAAL VAN FREGAT HUIS TE WARMELO

In de Finse Golf op een diepte van 64 meter ligt het wrak van het Nederlandse oorlogsschip Huis te Warmelo. Het scheepswrak is dankzij een aanwijzing op een oude zeekaart in 2016 geïdentificeerd en verkeert nog in een uitzonderlijk goede staat.

Duik mee naar de diepte waar het wrak van het Medemblikker fregat op de zeebodem rust. Zeeslagen, verloren levens, families die achterbleven, een vasthoudende historicus en geheimzinnige vondsten vertellen hier samen het verhaal van Huis te Warmelo.

Kasteel Radbout Adres: Oudevaartsgat 8, 1671 HM Medemblik Meer info: klik hier

terug naar boven >>

    
   
   
   
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, nieuws of vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Samenstelling: Tiny van der Meer. Vormgeving: Hans Steinfort.

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
Het overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt:
Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN! natuurlijk: www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een natuurnieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen. Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior (komt zes keer per jaar uit!). U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar:
info@groen-natuurlijk.nl
   
   


Volg ons ook op Facebook

Onze Natuurnieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud daarvan.

terug naar boven >>