Flora en fauna
- Grote- en kleine lisdodde
- Snor

Natuurnieuws
- Ontwikkeling Parkbos de Haar

- Nationaal Park Lauwersmeer

Natuur Uit en Thuis
- UIT: regen, regen, regen

- THUIS: koeien, koeien, koeien


Natuur kort
- Langste boomgaard van Europa

- 'Boerenerven in het Groen'

- Nieuwe kaart Monumentale Bomen

Natuurexcursie
- Zomer op landgoed Duivenvoorde
- Wandeling in Park Schakenbosch

Websites van de maand
- De wereld door mijn lenzen

 


Dieren in weerspreuken (juli/augustus)
- 10 spreuken

Natuur Plus

-
Vlinders

Bomenweetjes
- Gegroet, ik ben een boom

Uit-tips
-
Rariteiten in het groen
- 'Landschap, van kust tot polder'

- 'More organics'


 
NB. De links in onderstaande tekst zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
       
   
   



Grote- en kleine lisdodde 

  
De grote lisdodde, een overblijvende oever- en moerasplant, herken je aan de dikke, bruine 'sigaren'. Hij verschilt van de kleine lisdodde door een breder blad.

De bladeren van beide soorten zitten als bij een prei rond de stengel. Dit wordt een rijdende bladstand genoemd. De dubbele aar bestaat uit een vrouwelijke- (onder) en een mannelijk bloem (boven). Bij de grote lisdodde zit het mannelijk deel direct bovenop het vrouwelijke (de 'rietsigaar'). Bij de kleine zit er een stuk kale stengel van zo’n vier cm tussen man en vrouw.

De vrouwelijke aar is bij rijpheid geelachtig tot groenachtig bruin. Lisdodde bloeit van juni tot augustus.

De grote lisdodde wordt op allerlei manieren verwerkt; van voedsel, olie en medicijn tot dakbedekking, kussenvulling of voor het maken van papier. Omdat de plant vervuiling uit het water opneemt, wordt hij tegenwoordig vaak ingezet als helofytenfilter voor het zuiveren van afvalwater. Lisdodde biedt ook een schuilplaats aan veel slootdieren, die tussen de wortels veiligheid zoeken. Met name veel waterinsecten en spinnen willen in de holle stengels overwinteren.

Lisdodde wordt ook wel lampenpoetser en pompstok genoemd. Een pompstok was een buigzame stok met een lap die werd gebruikt om een geweerloop van binnen schoon te maken. De naam lampenpoetser kreeg lisdodde omdat hij werd gebruikt om de glazen van olielampen schoon te maken. Zowel grote- als kleine lisdodde plant zich vooral voort door stevige wortelstokken (die veel zetmeel bevatten en zelfs eetbaar zijn) waaruit zich als uit het niets de tot wel 2 tot 3 meter hoge stengels ontwikkelen. Het zaadpluis heeft wat voortplanting betreft niet zoveel effect.


Snor

Je hoort hem eerder dan dat je hem ziet: de snor met zijn wat muisachtige gedrag. Het is een typische moerasvogel die verborgen leeft in brede, dichte, vochtige vegetaties van jong- en overjarig riet maar ook wel in lisdodde, wilgenbos en grote zegge. Het effen bruine vogeltje met zijn roomkleurige keel, borst en buik en zijn rechthoekige staart lijkt wat op een kleine karekiet. 

De snor werd voor het eerst in de 19e eeuw in Nederland waargenomen. Hij kreeg zijn naam vanwege het snorrende geluid, dus niet vanwege zijn uiterlijk, zoals het baardmannetje met zijn donkere baardstrepen. De snor werd vroeger (1852) door ornithologen ook wel de nachtegaal-rietzanger genoemd (vanwege zijn kleur).

Tot eind juni kun je de snor horen: een aanhoudend monotoon ratelend mechanisch geluid: ’rrrrrrrrrrrrr’. Zijn zang kan hij minutenlang aanhouden, even een korte pauze, en dan weer verder, soms eindeloos. Af entoe zoekt hij een hoge rietstengel uit waar hij zich met langdurige hoge trillers laat zien en horen. Maar vaak zingt de snor verscholen vanuit het riet, en dan ook nog eens laag boven de grond. Ook 's avonds laat hij zich in het broedseizoen dikwijls horen. De zang wordt wel vergeleken met een snorrend spinnewiel of het geluid van een zacht kookwekkertje.

Foto rechts: © Michel de Beer

Het vrij grote nest van rietbladeren wordt gemaakt in oud, staand riet (riet, lisdodde) met liefst een ondergroei van ruigtekruiden. Het ligt laag verborgen en is gevoerd met grashalmen. Het vrouwtje bouwt het nest, broedt de vier tot vijf eieren in twaalf dagen uit en zorgt voor de jongen, die na twee weken uitvliegen. Het voedsel van de snor bestaat uit kleine diertjes (ongewervelden), die hij in de onderste lagen van de moerasvegetatie vindt.

De snor staat als kwetsbaar op de Rode Lijst. Rond 1990 werd de stand geschat op 1000-1600 paar. Volgens SOVON steeg het aantal broedparen in de periode 1990 - 2007 tot ongeveer 1900 paar in Nederland. De belangrijkste broedgebieden bevinden zich tegenwoordig in Friesland, Flevoland, Noordwest-Overijssel en de Biesbosch. De snor overwintert ten zuiden van de Sahara. Bij ons is het dus een zomergast (april tot september).

terug naar boven >>

   
       
   
   


Ontwikkeling Parkbos de Haar

In mei 2016 opende Natuurmonumenten het nieuwe Parkbos de Haar op landgoed Haarzuilens. Een nieuw bos van ruim 70 hectare groot. Na 5 jaar gaat het heel goed met het jonge bos.

De bomen groeien snel, de biodiversiteit neemt enorm toe en recreanten weten het nieuwe bos goed te vinden. Bij de aanleg zijn er 70.000 jonge, vooral inheemse, bomen geplant. Er staan zo’n 50 verschillende soorten bomen en struiken zoals beuken, elzen, lindebomen en eiken, maar ook fruitbomen. Inmiddels hebben ze, afhankelijk van de soort, een serieuze lengte bereikt.

Ook de biodiversiteit in het bos is enorm toegenomen. Het is een steeds belangrijker leefgebied van allerlei soorten vogels. Het aantal broedende vogelpaartjes op het landgoed Haarzuilens is tussen 2013 en 2019 verdubbeld van 600 naar 1200. Dat komt voor een groot deel door aanplanting van het nieuwe bos.

Ook reeën, rugstreeppadden, wezels, hazen en vlinders weten hun weg naar het bos te vinden.

Bron: Natuurmonumenten

terug naar boven >>

 


Nationaal Park Lauwersmeer

Het Nationaal Park Lauwersmeer krijgt drie nieuwe entrees. Op 25 mei startten de werkzaamheden voor de aanleg hiervan.

Met drie kunstwerken worden de grenzen van het Nationaal Park beter zichtbaar gemaakt. De kunstwerken krijgen een plek naast de belangrijkste toegangswegen. Naar verwachting zijn de nieuwe entrees vlak voor de zomervakantie klaar. Voor het ontwerp van de entrees heeft de provincie studenten in hun afstudeerjaar aan Academie Minerva van de Hanzehogeschool gevraagd een ontwerp te maken. Het winnende ontwerp is van Susan van den Berg en wordt nu uitgevoerd.


Haar kunstwerk bestaat uit een cortenstalen plaat met daarop de naam van het nationaal park met tien gebogen stalen buizen in de vorm van een opvliegende gans. Het is gebaseerd op het logo van Nationaal Park Lauwersmeer. 
De nieuwe entrees zijn onderdeel van het project Rondje Lauwersmeer. Er wordt ruim 3 miljoen euro geinvesteerd in de herinrichting van de 43 kilometer lange wandel- en fietsroute rond het Lauwersmeer. De planning is dat de werkzaamheden aan het Rondje Lauwersmeer in het
voorjaar van 2022 klaar zijn. 

Bron: provincie Groningen

   
       
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik in de afgelopen maand heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land.
THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer


NATUUR uit: regen, regen, regen

Regen, regen, regen. Dat was de voorspelling. Niet echt een zonnig vooruitzicht voor een wandelweekje Drenthe. Optimistisch neem ik toch een flink stapeltje wandelroutes mee. Gelukkig maar, want direct na aankomt schijnt de zon en loop ik al een korte route in mijn ‘achtertuin’, het Doldersummerveld. Even de sfeer proeven van het Drentse land! De volgende dag ploeg ik door het mulle zand, zie een tapuit (!) en beklim de uitkijktoren van het Aeckingerzand. De dag er na volg ik mooie smalle paadjes door heideveldjes en langs vennen bij Vledder.

Bij de route ‘3 poelen bij Oude Willem’ blokkeren vier stevige Schotse Hooglanderstieren het klaphekje waar ik door moet om m’n weg te kunnen vervolgen... doen? Niet doen? Weinig keus, dus voorzichtig toch maar doen. Dan zie ik liever de mooie groene kleine zandloopkever, die zich snel voor mij uit de voeten maakt. Niet alleen die is groen. Ik loop via een grote groene tunnel naar het Groote Veen waar witte wolken spiegelen in het blauwe water, een plaatje!

Maar de wolken zijn niet altijd wit! Zelden zag ik dreigender luchten dan die boven het Wapserveld! Krijg ik dan toch de regenbuien die beloofd zijn? Wonder boven wonder... geen druppel! Als ik de Vledder Aa volg richting de schaapskooi, waar de kudde al weer is gearriveerd, zie ik opeens een ree, rustig grazend in het beekdal. Genieten! Een prachtige afsluiting van m’n weekje Drenthe.


NATUUR thuis: koeien, koeien, koeien

Eindelijk... veerpont ‘De Kwakel’ vaart weer. Ik wil gaan wandelen, maar dit eerste vaartochtje langs de vlietlanden laat ik me niet ontglippen! Ik ga, om met drs. P. te spreken even ‘heen-en weer’.

De vlietlanden kleuren prachtig paars door echte koekoeksbloem en op een balk voor een kreek zitten twee jonge witte kwikstaarten.

Een paar dagen later fiets ik naar de Broekpolder. In het weiland langs het fietspad graast een grote kudde Herefortkoeien, een runderras met een vriendelijk en rustig karakter, dat zomer en winter buiten kan blijven.

Bij ‘De Ruigte’ in de Broekpolder ook koeien: Schotse Hooglanders die verkoeling zoeken in het water. In de kudde bevinden zich heel veel kalfjes. Ik wil er langs, maar hoe ga ik dat doen? Die 25 meter afstand houden gaat, net als in Drenthe, ook hier niet lukken.

Er is iemand die zich daar niets van aantrekt en gehurkt van heel dichtbij een ‘portretfoto’ van een Hooglander maakt. Dat lijkt vragen om moeilijkheden. (Korte tijd later zie ik een filmpje op het nieuws waar een vrouw, die hetzelfde deed, op de horens werd genomen door de moeder, die haar kalf wilde beschermen). Als ik de dag er na over het Doelpad (kerkenpad) in Maasland loop, zie ik dat de boer de koeien ophaalt voor het melken. Er blijft één koe achter met een nèt geboren kalf. Moeder begint haar jong te likken onder de staart, een bijzonder tafereeltje. Brengt ze daarmee de darmwerking op gang? In elk geval begint het jong te poepen. 

Het was even zoeken op internet maar wat ik al vermoedde klopt: Tijdens het eerste zogen brengt de moederkoe het spijsverteringsstelsel van het kalf op gang door het achterste van het kalfje te likken. Hierdoor wordt de eerste ontlasting gemakkelijker afgescheiden en kan de biest beter opgenomen worden (bron: https://edepot.wur.nl/441028).

terug naar boven >>

   
 
   
   
   

Langste boomgaard van Europa

Het moet de langste boomgaard van Europa worden: 33 kilometer aan fruit-, laan- en sierbomen, geplant in de groene strook tussen de A15 en het geluidsscherm van de Betuwelijn.

De boomgaard zal het zicht vanaf de snelweg verfraaien, vangt fijnstof op, biedt plek aan vogels en insecten en geeft ook de identiteit van het rivierengebied weer.
In totaal zullen er 24.243 bomen worden aangeplant.

Dit jaar worden enkele pilots uitgewerkt en op enkele locaties de eerste bomen geplant. Hier is onder andere de stichting De Langste Boomgaard voor opgericht. Er zullen nog veel auto’s over de A15 rijden voordat de langste boomgaard van Europa is gerealiseerd, maar het begin is er.
Meer informatie is te vinden in dit rapport.

Bron: Nature Today

 


'Boerenerven in het Groen'

Met het project 'Boerenerven in het Groen' heeft Landschapsbeheer Flevoland gewerkt aan verbetering van de natuurlijke variatie rond boerderijen in de provincie. Ruim 150 boeren hebben de afgelopen 2 jaar op hun erf extra bomen of struiken geplant.

Dat heeft op verschillende plekken al tot een verrijking van de natuur geleid. Landschapsbeheer helpt de boeren bij het planten van de bomen of struiken. Ook krijgen ze hulp bij het aanleggen van speciale groene landschapselementen. Het gaat dan bijvoorbeeld om een speciaal vogelbosje of om poelen.

Die plekjes zijn aantrekkelijk voor vogels, kikkers, salamanders en libellen. Voor het vergroenen van de erven zijn ook subsidies beschikbaar, variërend van 500 tot maximaal 5.000 euro.

Bron: Omroep Flevoland



Nieuwe kaart Monumentale Bomen

Op de Atlas Leefomgeving is sinds kort de nieuwe kaart Monumentale Bomen te vinden. De kaart toont alle bomen uit het Landelijk Register van Monumentale Bomen van de Bomenstichting.

Sinds 2014 verzamelt de Bomenstichting bomen die van nationaal belang zijn in het Landelijk Register van Monumentale Bomen. Om op deze lijst te komen, moeten bomen minimaal 80 jaar oud zijn, in goede gezondheid zijn en een levensverwachting hebben van zeker 10 jaar. Daarnaast moeten de bomen ook aan één van de volgende eisen voldoen: een cultuurhistorische waarde hebben, beeldbepalend zijn voor de omgeving, zeldzaam zijn in soort, van bijzondere ecologische of natuurwetenschappelijke waarde zijn of zeldzaam vanwege omvang, hoogte of ouderdom.

Rechts: heksenboom van Zwarte Kaat, Bladel

De waarde van bomen neemt toe naarmate ze ouder worden. Eén boom van 150 jaar oud verdampt op een zomerse dag zo’n 8.000 liter water en kan dus met een bladoppervlakte van 3.000 vierkante meter aardig wat CO2 omzetten. Dit is vergelijkbaar met 500 bomen van 10 jaar oud. Volgroeide oude bomen zijn dus een kostbaar bezit.
De kaart Monumentale Bomen is te raadplegen in de Atlas Leefomgeving.

Bron: Nature Today

terug naar boven >>

   
 
   
   
   


Woensdag  14 juli - Zomer op landgoed Duivenvoorde

Met IVN-natuurgids Ria Hoogstraat kunt u genieten van de zomer op het landgoed Duivenvoorde aan de Veurseweg in Voorschoten. Het mooie kasteelpark is aangelegd in de Engelse landschapsstijl, maar er zijn ook nog elementen van de vroegere Franse stijltuin te vinden. Het park is heringericht in de stijl zoals Zocher die bedoeld heeft, het padenstelsel is uitgebreid en de zichtlijnen zijn weer terug. Kinderen zijn van harte welkom. 

We starten om 14.00 uur bij de opzichterswoning halverwege de oprijlaan. 
Aan de overkant daarvan vindt u de kaartjesautomaat*, de fietsenstalling en de parkeerplaats (verplicht).

Toegang 1,50 euro. Het park is verboden voor honden.
De wandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Bereikbaar met bus 45 en 46, halte Kniplaan. Het aantal deelnemers is max. 6 personen en er wordt een afstand van 1,5 m in acht genomen.

*De kaartjesautomaat in Duivenvoorde is verhuisd, staat nu links voor de brug, net voorbij de ingang van de Leidse Tuin. Mensen mogen ook contant betalen aan de gids.

U dient zich vooraf op te geven bij de gids: bereikbaar per telefoon op  070-327 9349 of 06 1822 5941.



Woensdag 11 augustus -  wandeling in park Schakenbosch 

IVN Natuurgids Ria Hoogstraat gaat met u op stap voor een wandeling door het mooie park Schakenbosch in Leidschendam om te genieten van de geuren en kleuren, bloemen en vruchten.  De omgeving is parkachtig aangelegd, gedeeltelijk naar een idee van Mien Ruys. 
U vindt hier bijzondere bomen zoals de watercypres, vaantjesboom en tulpenboom, maar ook bomen die thuishoren op deze venige grond zoals els, es en wilg. 

De wandeling duurt ca anderhalf uur, deelname is gratis en kinderen zijn welkom.  
Verzamelen om 14.00 uur bij de hoofdingang van GGZ Haagstreek/Rivierduinen aan de Veursestraatweg 185, Leidschendam.

Bereikbaar met bus 45 en 46, halte Rivierduinen. Auto’s en fietsen kunt u parkeren bij de voormalige kapel. 

Het aantal deelnemers is max. 6 personen en er wordt een afstand van 1,5 m in acht genomen.

U dient zich vooraf op te geven bij de gids: bereikbaar per telefoon op 070-327 9349 of 06 1822 5941.

terug naar boven >>


   
 
   
   
   


www.dewerelddoormijnlenzen.blogspot.com.

Prachtige foto’s en blogs van (vogel)fotograaf René Smits. Hij laat u meegenieten van zijn mooiste ontmoetingen in de natuur.

Vanaf 2010 heeft hij een selectie samengesteld van de mooiste foto's cq momenten en u kunt het blogarchief bekijken.

Rechts: begroeting twee jonge Eekhoorns

(René Smits - zijn mooiste fotomoment van 2020).


terug naar boven >>

   
       
   
         
   


terug naar boven >>


   
       
   
   


Vlinders

In juli en augustus vliegen er heel veel verschillende soorten vlinders. Het is toptijd voor vlinders: lange dagen, hoge temperaturen en veel zon.

Informatie over de vlindertelling: zie info onderaan dit artikel.

Dagvlinders kom je bijna overal tegen. Alleen in een open weiland en in een donker bos zul je niet zo snel vlinders vinden. Ze houden nu eenmaal van zonnige plaatsen met veel bloemen om nectar uit te zuigen. Er moeten ook wilde planten (onkruid) groeien omdat de rupsen daarvan eten (waardplanten).  
                                                          
Herkennen
Als je vlinders leert herkennen, ontdek je wat een prachtige namen ze hebben: dambordje, koevinkje, wapendrager, landkaartje, bruine beer, kleine vos, zandoogje, harlekijn, dagpauwoog, gehakkelde aurelia of oranjetipje.

Het lijkt iets van een andere wereld… Vroeger meende men hier de dolende zielen van de doden in te herkennen of heksen in een betoverde gedaante.

Rups en vlinder van St. Jacobsvlinder

Verschillend
Waarom zijn rups en vlinder zo totaal verschillend? Waarom eerst zo'n trage kruiper en daarna zo'n prachtige, moeiteloze fladderaar? Dit heeft waarschijnlijk te maken met de verschillende functie die rups en vlinder hebben. De rups moet vooral groeien en dat vraagt om veel voedsel, dat als rups beter bereikbaar is dan als vlinder. Bovendien is de huid van de rups beter aangepast aan groeien: ze kan meerdere malen vervellen.

De vlinder heeft een donzig, in drieën gedeeld lichaam: kop, borststuk en achterlijf. Aan het borststuk zitten twee paar vleugels, die bedekt zijn met gekleurde schubben, en drie paar poten. Hij heeft een roltong, waarmee hij de nectar uit de bloemen haalt, en twee knotsvormige voelsprieten op zijn kop. De vlinder moet de soort in stand houden, dus het verspreiden van eitjes is belangrijk.

Gastplant
Na de paring gaat het wijfje op zoek naar een geschikte plaats om de eitjes af te zetten. De meeste vlinders hebben een uitgesproken voorkeur voor een bepaalde gastplant. Soms moeten ze daar heel lang naar zoeken. Op die plant worden één voor één, in groepjes, in een tros of in een ring, de eitjes vastgekit. Kleur en vorm verschillen per soort vlinder. Wel zijn ze altijd klein en met veel tegelijk. Dit vergroot de overlevingskans. (eitjes koolwitje)

Metamorfose
Uit de eitjes komen de larven: rupsen, van ieder soort vlinder verschillend. Ze beginnen meteen te eten en groeien geweldig snel. Het larvestadium kan enkele weken tot enkele jaren duren. Vaak zit er een rustperiode in om een ongunstige tijd te overbruggen. Een rups heeft drie paar echte poten, voorzien van een klauwtje. Deze zitten aan het borstgedeelte, vlak achter de kop. Aan het achterlijf zitten meestal nog vijf paar onechte pootjes met haakjes, die de verbinding met de ondergrond verzorgen. Links: pop koolwitje

Na de laatste vervelling komen de meeste rupsen in het popstadium terecht. Ze kunnen zich dan nauwelijks meer bewegen en zijn tamelijk kwetsbaar. Sommige rupsen verdwijnen in de grond, in kieren of onder bladeren. Andere knagen gaten en spinnen zich zodanig in dat zij bijna volledig opgaan in de omgeving. In de pop vindt een totale reorganisatie plaats. Op het juiste moment breekt de pophuid open en kruipt de vlinder er uit. Eerst worden alle afvalstoffen verwijderd. Vervolgens ontvouwt de vlinder zijn vleugels, pompt ze op en laat ze drogen. Van deze hele metamorfose kunnen we alleen het verrassende 'eindproduct' zien.

Enkele bekende soorten vlinders

Witjes
Hiertoe behoren het klein- en het groot koolwitje en het geaderd witje. In het oosten van het land komt het oranjetipje voor. Het vliegt al in april en houdt van bosranden en graslanden, liefst met pinksterbloemen. Dit is de waardplant voor de rupsen.

Ook het citroentje behoort tot de witjes. Het is de eerste vlinder die je in het voorjaar kunt zien: soms al in februari!

Schoenlappers
Tot deze groep behoren de kleine vos, de dagpauwoog, de distelvlinder en de atalanta. Ook de gehakkelde aurelia met zijn gehakkelde vleugelranden, hoort erbij.

Laat je niet foppen door het landkaartje: hij ziet er in het voorjaar anders uit dan in de zomer. Soms is hij zelfs een mengeling van beide.

 



 

 

 

 

 


Dikkopjes
Deze zijn te herkennen aan hun karakteristieke houding, met de bovenvleugels omhoog gericht. In ons land komen zes soorten voor. Je vindt ze vooral op grazige plaatsen, de rupsen eten gras.

Blauwtjes
Dit is een hele grote groep kleine vlindertjes die er bijna hetzelfde uitzien. Alleen de mannetjes zijn meestal blauw van boven, de vrouwtjes zijn vaak bruin. Aan de onderzijde hebben ze een stippelpatroon, voor ieder soort verschillend. Een algemeen blauwtje vliegt al in het voorjaar in tuinen en parken: het boomblauwtje. De bovenzijde is hemelsblauw, de onderzijde zilvergrijs met kleine stipjes. De rupsen eten klimop en hulst.

Ook de kleine vuurvlinder is algemeen in bloemrijke graslanden en heide. Hij is van boven oranjerood met bruine vlekken. De kleine pages behoren ook tot de groep van blauwtjes, ze hebben een draadachtig staartje aan de onderzijde van de achtervleugels.

Spanners
Een bonte verzameling vlinders met goede schutkleuren. Overdag houden ze zich schuil en 's nachts vliegen ze. Hun rupsen zijn spanrupsen, zo genoemd naar die typische manier van voortbewegen, alsof ze takken 'meten'. 
Uilen
Deze hebben niet zulke uitgesproken kleuren als de andere groepen. Vooral de nachtvliegers niet, zij hebben schutkleuren zodat zij overdag één worden met hun omgeving. Maar bekijk eens de prachtige tekening op hun vleugels. (onder rechts)

Zandoogjes
Deze groep is goed te herkennen aan de oogvlekken: ronde zwarte stippen met een witte
stip in het midden. De meestesoorten zijn redelijk algemeen en hebben grasetende rupsen.
Er is ook een groep die zich meer thuis voelt in bos, hei of duin.

Meer info: klik hier



terug naar boven >>


   
 
     
   
 



Gegroet, ik ben een boom.

Hebt u even tijd? Velen vinden mij saai, lastig of zelfs vervelend maar ik leef om u te dienen!

Ademhaling
Laat ik beginnen met onze band, want u en ik, wij zijn verbonden. Als u lucht inademt, haalt uw lichaam zuurstof uit de lucht en voegt daar koolstofdioxide aan toe. Dat is een technisch praatje maar ik doe dat dus precies andersom! Dus hoe meer er van mij zijn, hoe rijker de lucht is voor u en hoe makkelijker u kunt ademen. Vaak halen we ook nog allerlei andere viezigheid uit de lucht. 

Product
Verreweg het meeste van uw fruit en noten, groeit ook aan mij. En als u om u heen kijkt, ziet u vast dingen gemaakt van hout. Een deur, een potlood of papier, (tuin)meubelen, raamkozijnen, muziekinstrumenten. Mijn soortgenoten hebben hun leven gegeven om u daarin te voorzien. 

Een wereld op zich
Ook bij leven heb ik al heel veel nut voor u. Zo geef ik u schaduw als de zon schijnt, voorkom ik overstromingen als het regent en bied ik huisvesting aan allerlei andere levende dingen die uw wereld mooier en mogelijk maken. Biodiversiteit noemen ze dat. Van het nestje voor de vogel tot het voer voor zijn jonkies. Ontelbaar veel dieren, insecten en schimmels leven op, in, onder, met, of dankzij mij. Ik ben een wereld op zich!

Oude bomen
Ik kan heel oud worden. Toch zijn er in Nederland maar erg weinig echt oude bomen. Minder dan 1% van alle bomen is ouder dan 100 jaar. Vroeger is bijna alles gekapt. U bent geschrokken omdat u de gevolgen van ontbossing ineens heel erg kon merken en u heeft geprobeerd uw fout te herstellen door heel veel nieuwe bomen te planten. Alle bossen die u nu kent, zijn dus waarschijnlijk toen aangeplant. 

Wortelstelsel
En nu heb ik alleen nog maar gepraat over wat u ziet. Er is ook nog een deel wat u niet ziet. Namelijk mijn wortels. Nu moet ik voorzichtig zijn want net als u zijn ook wij niet allemaal hetzelfde maar grofweg de ruimte die ik boven de grond in beslag neem, heb ik onder de grond ook nodig voor mijn wortelstelsel. Met mijn wortels veranker ik mijzelf zodat ik niet om zal vallen. Ook neem ik daar mijn eten en drinken mee op. Maar misschien wel het allermooiste is dat ik met mijn wortels op zoek ga naar de wortels van andere bomen, struiken en planten. Geholpen door schimmels verbind ik mij aan hen en sta ik hen bij om te helpen waar ik kan. En dat gaat ver kan ik u vertellen. Soms wel honderden meters ver. 

Samenwerking
Vooropgesteld die schimmels, die werken voor mij. Ik heb iets wat zij graag willen hebben en zij werken voor ons om dat te kunnen krijgen. Zij maken draden die onze wortels verbinden. U zou dat kunnen vergelijken met uw internet. Wij gebruiken dat planten-internet ook om met elkaar te praten! We voeden de hongerigen, steunen de zwakkeren en helpen de zieken. Er wordt zelfs gewaarschuwd voor gevaar. Heeft er bijvoorbeeld één last van rupsen die al zijn blaadjes opeet? Dan seint hij dat via dat netwerk door naar de rest, die op hun beurt een stofje aanmaken waardoor de rups hun blaadjes niet lekker meer zal vinden en de schade beperkt blijft. 

De moederboom
De mooiste onder ons is de moederboom. Zij is vaak meer dan een eeuw oud, waardoor zij de allerbelangrijkste schakel is in dit planten-internet.  Door de enorme voedselvooraad die zij aanleggen over zo'n lange periode, hebben ze een overvloed waar alles en iedereen om haar heen beter van wordt. Zelfs zaailingen uit haar zaad groeien veel beter als ze in haar buurt mogen groeien dan willekeurig ergens anders! Eigenlijk dromen we er stiekem allemaal van om een moederboom te worden. Wanneer u mij tegenkomt, hoeft u mij niet te knuffelen hoor. Al sta ik niet graag alleen. Ik ben geboren om u te dienen. Wij zijn (eigenlijk allemaal) verbonden.

Was getekend,
Uw trouwe dienaar, de boom!

Bron: Tuindingen / Paula Kok

Meer info: klik hier

terug naar boven >>

   
   
   
       
   
   


Rariteiten in het groen
- t/m 30 oktober 2021

In de natuur gaat er nu en dan iets mis. In de tentoonstelling worden het ontstaan en de vermeerdering van allerlei vergroeiingen op een aanschouwelijke manier uitgelegd.

Wandelend door een bos of langs weilanden kunt u getroffen worden door iets raars aan een plant of struik. Een paardenbloem heeft bijvoorbeeld een veel dikkere steel of normale takken gaan ineens kronkelen.

Drieling-lisdodde Kronkelhazelaar Cristata

Zijn die rariteiten lelijk? Welnee, soms zijn ze zelfs zo mooi dat u ze in uw tuin wilt hebben. Dan is er een kweker nodig om de rariteit te vermeerderen, omdat ze in het algemeen niet erfelijk zijn. Ook mensen kunnen oorzaak zijn van een rariteit: een hovenier hangt 'even' zijn schoffel in een boom en vergeet hem. Takken van een Nothofagus worden om een fietswiel gebogen tot ze rond groeien.

Zouden echtparen nog de knoop herkennen die ze vijfentwintig jaar geleden in de takken van een boom legden ter bezegeling van hun liefde? Bomen hebben in verschillende culturen een bijzondere betekenis. Zo vereerden de oude Grieken hun Zeusboom, aanbaden de oude Egyptenaren hun vijgenboom, dansten meisjes om de meiboom, snoepte Eva van de boom van de kennis van goed en kwaad en lieten schilders zich inspireren door markante bomen.
Het museum is 100% coronaproef. Wilt u zelf ook rekening houden met de voorschriften en even bellen voordat u het museum bezoekt? (0172-217756). Betaling via pinnen.

Boomkwekerijmuseum

Adres: Reijerskoop 52-54, 2771 BR Boskoop
Meer info: klik hier


'Landschap, van kust tot polder'
tot en met 19 september 2021

Jan Groenhart is succesvol landschapsschilder met een voorliefde voor het Noord-Hollandse platteland, waar hij woont en dat hem inspireert. De kust, het strand is het andere thema dat Groenhart aanstipt mede naar aanleiding van zijn wandeltocht Strandlopers langs de Nederlandse kust.

Jan Groenhart is opgegroeid in Wormer, temidden van veenpolders die hem altijd hebben geïnspireerd in zijn aquarellen en zijn olieverfschilderijen. Figuratieve landschappen zijn soms duidelijk herkenbaar maar vaak ook spelen kleur en abstractie een grote rol in zijn werk.

Als Strandlopers wandelden Groenhart samen met socioloog/schrijver Herman Vuijsje langs het hele Nederlandse strand, van Cadzand via de Waddeneilanden tot aan Rottumeroog. Van deze 350 km lange tocht verschijnt het gelijknamige boek, dat niet zal ontbreken op de tentoonstelling.

Museum In 't Houten Huis

Adres: Tuingracht 13, 1487 AP De Rijp
Meer info: klik hier en/of hier


'More organics' - t/m 19 september 2021

Organische keramiek

Het thema van de expositie ‘organische keramische kunst’. Over de natuur die schoonheid biedt, verwondering en troost. De geruststellende aanblik van de natuur die ondanks alles doorgaat.

Malene Hartmann Therese Lebrun Corrie Bain

Bladeren die verkleuren en er af vallen, de knoppen die in het voorjaar weer zullen uitlopen en ons dan weer verwennen met bloemen, bladeren en vruchten in de meest wonderlijke vormen. De schoonheid van de natuur kan overweldigend zijn en is al eeuwenlang een belangrijke inspiratiebron voor kunstenaars.                                       

Laat je inspireren door de prachtige vormen uit de natuur vastgelegd in keramiek door kunstenaars uit binnen en buitenland. De tentoonstelling is ook virtueel te bezoeken op de website van Keramiekcentrum Tiendschuur Tegelen.

Keramiekcentrum Tiendschuur Tegelen

Adres: Kasteellaan 8, 5932 AG Tegelen
Meer info: klik hier

terug naar boven
>>


   
   
       
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, natuurnieuws en vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
Het overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt:
Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN! natuurlijk: www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een nieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen.

Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior (komt zes keer per jaar uit!). U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar: info@groen-natuurlijk.nl of het formulier in te vullen: klik hier



   
   

Volg ons ook op Facebook

O
nze Nieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud van deze sites.

terug naar boven >>




 

 

 
 
 
     
' ' .