U kunt de volledige nieuwsbrief lezen of een keuze maken uit de onderwerpen die u aanspreken door deze onder de inhoud (apart) aan te klikken.  



 
   


Flora en fauna
- Duifkruid
- Muurrouwzwever

Natuurnieuws
- Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug twee keer zo groot 
- Eerste generatie iepenspintkevers uitgevlogen

Natuur Uit en Thuis
- UIT: Kleurrijke weelde
- THUIS: Zwevend snoepen

Natuur kort
- De grutto krijgt extra hulp!
- Natuurlijk filter zuivert historisch vervuild grondwater
- Gouden Grutto

Natuurexcursie
- Zomerwandeling in Park Schakenbosch
- Zomerwandeling op landgoed Duivenvoorde




ELFje
- Linde

Citaat van de maand
- Mare Mul

Boekennieuws
- Landadel in Gelderland

Natuur Plus
- Wallaby

Bomenweetjes
- Linde

Uit tips
- 108 ste Nijmeegse Vierdaagse
- Langs Imbosch en stuifzand
- Fibers of life



 
NB. De links in onderstaande teksten zijn vet gedrukt en hebben een groene kleur.
 

 
   
   
 



Duifkruid (Scabiosa columbaria)

Duifkruid is een vaste plant uit de kamperfoeliefamilie. Het is een kruidachtige plant die in de winter bovengronds afsterft om in het voorjaar weer uit te lopen. De grijsgroene bladeren worden ca. 30 cm hoog. De kleine lila, lichtblauw-paars tot roze bloemen wiegen sierlijk op lange fijnbehaarde stelen die een hoogte tot ± 80 cm kunnen bereiken, afhankelijk van de bodem en standplaats.

De bloemen zijn samengesteld uit kleine buisbloemen. De buitenste bloemen zijn vaak groter dan de binnenste, wat de bloem een 'kransachtig' aanzien geeft. Omdat de meeldraden er bovenuit steken, hebben ze wel iets weg van een speldenkussen.
Talloze vlindersoorten, waaronder koninginnepage en parelmoervlinder, maar ook solitaire bijen en hommels worden aangetrokken door de nectar. Vogels eten de insecten die eropaf komen en later in het jaar de zaden.

Ook de zaaddoosjes zien er bijzonder uit. De bolronde dopvruchtjes, met elk één zaadje, zijn cilindervormig, gegroefd en behaard met vijf zwarte haren. Samen vormen ze een prachtig bolletje wanneer de bloem is uitgebloeid.
De naam Scabiosa komt van het Latijnse scabies, 'jeuk', omdat men de plant vroeger gebruikte bij huidklachten. Het werd ook wel schurftkruid genoemd. Columbaria betekent 'van duiven of duifkleurig’, een verwijzing naar de zachte kleur en vredige uitstraling. In oude boerentuinen stond duifkruid symbool voor rust en verbondenheid met de natuur. Foto rechts: Dominique Clement

Duifkruid groeit op zonnige, meestal iets open plaatsen in bermen, langs oude spoorlijnen op droge of vochthoudende, matig voedselarme, kalkrijke grond(mergel, zand, of leem) zoals de kalkgraslanden in Zuid-Limburg en aangrenzende gebieden. Het is ook in het rivierengebied te vinden, vooral langs de IJssel. In Nederland en België is het een zeldzame, inheemse soort. In Nederland staat het op de Rode lijst van planten.

Muurrouwzwever (Anthrax anthrax)

Op een zonnige zondag koos een stelletje vrij grote zwarte vliegen, dat niet van plan was elkaar snel los te laten, m’n tuinstoel uit als landingsplaats. Ik dacht aan rouwvliegen, maar na wat speurwerk bleken het muurrouwzwevers te zijn.
Ik was benieuwd wat deze vliegen te zoeken hadden in mijn tuin... Dat ze niet alleen kwamen om te paren bleek uit de volgende informatie over deze toch wel bijzondere vlieg:

De muurrouwzwever heeft de echte tekening van een rouwzwever: deels verdonkerde vleugels, met mooie grijstinten en een los vlekje in de vleugelpunt. Verder vallen de fraaie witte vlekjes op het achterlijf op die vooral goed te zien bij verse vliegen, omdat ze slijten naarmate ze ouder worden. De dieren zitten meestal op muren met de vleugels half gespreid als een deltavlieger.

De wetenschappelijke naam is nogal luguber: Anthrax anthrax. Met miltvuur hebben de vliegen niets te maken, de naam anthrax komt van het Griekse woord voor steenkool. De muurrouwzwever is een typische zomersoort en juni is de periode waarin de dieren tevoorschijn komen uit de nesten van vorig jaar. Ze hebben het gemunt op bijenlarven en worden vaak gezien bij bijenhotels. Ze parasiteren op het broed van solitaire bijen, metselbijen en metselwespen, die in gaatjes in muren, houten palen en schuttingen nestelen.

Je ziet de vrouwtjes soms met hun achterlijf door zand en stof draaien. Het zand wordt verzameld met een soort kwastje. De gangen van de nesten van solitaire bijen zijn meestal vrij smal en verder dan de ingang niet toegankelijk voor rouwzwevers. Ze houdt in de gaten in welke gang een bij eitjes legt, en nog voordat die gang wordt afgesloten door de bij, gaat ze voor die ingang zweven en schiet haar eieren de nestingang in door haar achterlijf naar voren te zwiepen. De uitgekomen larve van de vlieg kruipt op de larve van de bij, laat zich mee inspinnen in de pop en voedt zich vervolgens met de larve van de gastheer.

terug naar boven >>

    
 
   
   


Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug twee keer zo groot

Het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur heeft de herbegrenzing van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug goedgekeurd. Daarmee krijgt nu ook het noordelijke deel van de Utrechtse Heuvelrug (ten noorden van de A28) officieel de status van Nationaal Park.

De Utrechtse Heuvelrug strekt zich als geologische eenheid uit van de Grebbeberg bij Rhenen tot aan het Gooimeer bij Huizen. Het is een aaneengesloten zandrug die al meer dan 150.000 jaar geleden werd gevormd tijdens de ijstijden. De huidige parkgrens langs de A28 doorsneed dit natuurlijke systeem kunstmatig. Met de nu goedgekeurde herbegrenzing volgt de nieuwe grens de contouren van het bos- en heidegebied binnen de provincie Utrecht: ruim 83% van het nieuwe parkoppervlak is aangewezen als Natuurnetwerk Nederland. Het gebied kenmerkt zich door verschillende types bos, heide, zandverstuivingen en een hoge dichtheid van cultuurhistorisch erfgoed, waaronder de vele landgoederen die bijdragen aan de schoonheid van het gebied.

De grootste wijziging is de noordelijke uitbreiding: het gebied tussen de A28, A27 en de provinciale grens met Noord-Holland. Het gaat dan onder andere om de bossen gelegen in de gemeentes Amersfoort, Soest, De Bilt en Baarn. Zij maken nu deel uit van het Nationaal Park. Daarmee groeit het Nationaal Park van 11.324 hectare naar 21.323 hectare. Daarnaast zijn er enkele kleinere aanpassingen in het zuidelijke deel van het park doorgevoerd om beter aan te sluiten op het natuurlijke landschap en horen alle ecoducten op de gehele Heuvelrug nu ook bij het Nationale Park. 

Bron: Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug

Eerste generatie iepenspintkevers uitgevlogen

De eerste generatie iepenspintkevers is uitgevlogen. Dat blijkt uit de meest recente monitoringsresultaten van idverde Bomendienst.

De iepenspintkever speelt een belangrijke rol bij de verspreiding van iepziekte. De snelle ontwikkeling hangt waarschijnlijk samen met de uitzonderlijk warme dagen rond Pinksteren. Door de hogere temperaturen verloopt de ontwikkeling van de kevers sneller, waardoor de eerste generatie eerder en massaler uitvliegt dan onder gemiddelde weersomstandigheden.
De uitvlieg van deze eerste generatie volgt kort op het jaarlijkse DutchTrig-seizoen, waarin gezonde iepen preventief worden beschermd tegen iepziekte. Door de keveractiviteit gedurende het seizoen nauwkeurig te volgen, ontstaat beter inzicht in het moment van uitvliegen en de ontwikkeling van de populatie. Deze informatie helpt om risico’s tijdig in beeld te brengen en beschermingsmaatregelen gericht in te zetten.


Bij idverde Bomendienst steeg het aantal gevangen iepenspintkevers tussen 20 en 27 mei van 2 naar 115 exemplaren. In Wageningen werd ook een duidelijke toename waargenomen. Aanvullende controles op twee locaties in Rotterdam lieten zien dat het aantal gevangen kevers op de eerste locatie binnen 9 dagen van 4 naar 325 exemplaren steeg. Op de tweede locatie nam het aantal toe van 21 naar 628 exemplaren. De resultaten bevestigen dat de uitvlieg van de eerste generatie iepenspintkevers is gestart en dat de populatie momenteel snel groeit. Structurele monitoring blijft daarom van groot belang om de ontwikkeling van de populatie te volgen en het iepenbestand duurzaam te beschermen.

Bron: idverde Bomendienst

terug naar boven >>

    
   
   
   


Elke maand schrijf ik een stukje over iets wat ik heb gezien tijdens een van mijn wandelingen.
UIT: ergens in het land. THUIS: Maasland (ZH) en omstreken.

Tiny van der Meer

NATUUR UIT: KLEURRIJKe WEELDE

Een prachtige entree met toegangshekken die er uit zien als vlindervleugels, keurig onderhouden paden, verwijsbordjes, een plattegrond… Dat ik niet in een bos loop is wel duidelijk. Hoewel ik dat het liefst doe, is dit bezoek aan 'Trompenburg Tuinen & Arboretum’ in Rotterdam een leuke afwisseling. Zeker nu de rododendrons volop in bloei staan.

Het arboretum staat bekend om zijn ruim 700 verschillende rododendrons, een hosta collectie en bomen en struiken uit de hele wereld, waaronder een collectie van eik, beuk en meer dan 100 soorten hulst. Omstreeks 1870 werd het westelijk gedeelte van de tuin aangelegd naar een ontwerp van de tuinarchitect Zocher. Uit die tijd stammen de moerascipres, de reuzelevensboom, enkele Hollandse essen en de venijnboom, die nu nog steeds in het Arboretum te bewonderen zijn. Het pinetum, de rozentuin, de vijver en de heidetuin werden later aangelegd. In de woestijnkas is het puffen, maar ik bewonder de vaak indrukwekkend mooie cactussen en vetplanten in allerlei soorten en maten, afkomstig uit Noord- en Zuid-Afrika.


Ook de fotogenieke blauweregen, één van de meest opvallende klimplanten in het voorjaar bij Trompenburg staat nu in volle bloei. We noemen de blauwe regen een klimplant, maar officieel is het een slingerplant en men noemt hem ook wel wurgplant. In de natuur slingert hij zich om een boom of ander hoog object heen. Het ‘gordijn’ van lange, weelderige bloemtrossen, de heerlijke geur, de verschillende tinten paars en wit en de groene uitlopers zien er sprookjesachtig uit.

Op een muurtje ligt een grote steen, bedekt met een wirwar aan ‘paadjes’, misschien een doolhof voor kleine diertjes? Natuurlijk mag iedereen zijn/haar fantasie de vrije loop laten en er iets anders in zien... bijzonder is hij in elk geval net als deze verrassende kleurrijke wandeling.

NATUUR thuis: Zwevend snoepen

"Nog iets leuks gezien?" Die vraag kan ik tijdens of na een wandeling bijna altijd met "ja" beantwoorden. Gewoon lekker naar buiten, niets verwachten en dan toch opeens iets bijzonders zien. Ook nu… Op weg naar de polder laten twee knuffelende wallaby’s in het hertenkamp duidelijk blijken dat ze elkaar aardig vinden.

Als ik over de polderweg langs de torenvalkenkast loop, kijk ik automatisch in deze tijd van het jaar even opzij en omhoog... Zou hij bewoond zijn? Heel voorzichtig daal ik een schuine afrit af richting het weiland zodat ik de binnenkant van de valkenkast net iets beter kan zien. Op de rand zitten drie jongen. Met hun grote ogen bekijken ze me aandachtig.


Ik neem een paar foto’s en dan komt verlegen nummertje vier ook even poseren. Vanaf de overkant van de Trekvliet word ik ook in de gaten gehouden, nu door een lepelaar. Ook die maakt geen aanstalten om weg te vliegen. Thuis nóg een verrassing.

Een kolibrievlinder bezoekt razendsnel de een na de andere bloem. Wat een spectaculair gezicht om het beestje bijna bewegingloos te zien hangen terwijl hij de nectar uit de bloemen zuigt. Dat hij stabiel in de lucht kan blijven hangen dankt hij aan de haren op zijn lijfje die op veren lijken.

Met zijn vleugelslag van 70-80 keer per seconde heeft hij heel veel energie nodig, geen wonder dat hij daarom wel 500 planten per dag moet bezoeken, het liefst buisbloemen waar andere vlinders niet bij kunnen. M’n vlinderstruik bloeit nog niet maar met de vele petunia’s en andere geschikte nectarplanten weet hij met zijn 3 cm lange roltong ook wel raad. Hoewel deze vlinder twintig jaar geleden in Nederland nog zeer zeldzaam was, profiteert hij nu van de zachte winters en de warme zomers. Dankzij zijn prima geheugen doet de kolibrievlinder vaak een dagelijks rondje langs dezelfde bloemen en onthoudt welke bloemen nectar hebben. Ik hoop dit exotische vlindertje dus nog vaker te zien.

terug naar boven >>

    
 
 
   
   


De grutto krijgt extra hulp!

Het Rijk heeft de grutto definitief als beschermde broedvogel toegevoegd aan de (25) vogelrichtlijngebieden in Nederland. Dat zijn Natura 2000-gebieden die beheerd worden door Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten of één van de provinciale landschappen.


Natuurbeheerders en provincies zullen er een flinke kluif aan hebben om de beheerplannen erop aan te passen en het Rijk zal met geld over de brug moeten komen, anders is het symboolpolitiek. Het kan best goed uitpakken als natuurbeheerders, boeren en de specialisten van collectieven elkaar weten te vinden om gezamenlijke kennis en mogelijkheden te benutten.

Bron: Weidewinst

 

Natuurlijk filter zuivert historisch vervuild grondwater

In het Grenspark Kalmthoutse Heide, op de grens tussen Vlaanderen en Nederland, is eind april een innovatief fosfaatfilter officieel opgeleverd. Dankzij een nauwe samenwerking tussen beide landen wordt historisch vervuild grondwater voortaan op een natuurlijke en energievrije manier gezuiverd, vóór het afstroomt naar het kwetsbare Nederlandse natuurgebied de Groote Meer.



De Steertse Heide, een deelgebied van het Grenspark Kalmthoutse Heide, is een voormalig landbouwgebied dat tegenwoordig fungeert als één groot wateropvangbekken. Regenwater verzamelt zich er en stroomt via greppels richting de Groote Meer in Nederland. De werking van het systeem is technisch eenvoudig maar doeltreffend. Regenwater wordt opgevangen en stroomt door een filterlaag van ijzerzand, een restproduct uit de drinkwaterwinning. Fosfaten binden zich aan dat zand, zonder pompen of energieverbruik. Zo wordt het water duurzaam gezuiverd voordat het de grens overgaat.

Bron: Brabant.nl


Gouden Grutto

De Gouden Grutto is de  jaarlijkse prijs van Vogelbescherming Nederland voor de beste 'natuurinclusieve' agrariër van het land, die agrarisch ondernemen succesvol weet te combineren met het beschermen van weidevogels en soortenrijkdom in het landelijk gebied.

Dit jaar kent de jury de Gouden Grutto toe aan Durk Breeuwsma vanwege zijn uitzonderlijke inzet voor weidevogels. De Gouden Grutto (een bronzen wisseltrofee van een gruttobeeld) plus een geldprijs van 5.000 euro wordt sinds 2005 jaarlijks uitgereikt aan opvallende agrarische initiatieven die biodiversiteit op het boerenland stimuleren.
In het najaar zal ook weer de Gouden Leeuwerik worden uitgereikt aan een agrariër die akkervogels een steun in de rug geeft.

Bron: vogelbescherming

terug naar boven >>

   
   
   
   



Onder dit hoofdstukje treft u in elke uitgave van onze maandelijkse natuurnieuwsbrief een 'ELFje' aan.

Een 'ELFje' is een eenvoudige, compacte dichtvorm van vijf regels waar je een bepaalde sfeer mee op kan roepen.
De regels bestaan uit: één woord, twee woorden, drie woorden, vier woorden en dan weer één woord. Samen zijn dat de elf woorden van de ELF.

ELFje en foto: Jannie Harmsen

terug naar boven >>

    
   
   
   


Woensdag 1 juli 2026  - Zomerwandeling in Park Schakenbosch

Hoe is het nu in Park Schakenbosch? Op 1 juli gaat IVN Natuurgids Ria Hoogstraat op stap in de natuur. We maken een zomerwandeling door het mooie park Schakenbosch in Leidschendam en gaan genieten van de geuren en kleuren, zaden en vruchten. Ook van alles wat er kruipt, zwemt en fladdert. De bouw van 325 woningen vordert al flink maar er is nog genoeg natuur om van te genieten. Er komen zelfs spontaan wilde orchideeen op.

De wandeling duurt ca anderhalf uur en deelname is gratis. Kinderen zijn van harte welkom, zij krijgen extra aandacht van de gids. We verzamelen woensdag 1 juli om 14.00 uur bij de hoofdingang van GGZ Haagstreek/Rivierduinen aan de Veursestraatweg 185, Leidschendam. Auto’s en fietsen kunt u parkeren bij de voormalige kapel. Bereikbaar met bus 45 of 46 halte GGZ Haagstreek.

Woensdag 19 augustus 2026  - Zomerwandeling op landgoed Duivenvoorde

Op 19 augustus gaat IVN Natuurgids Ria Hoogstraat op stap in de natuur. Het is zomer op het jarige landgoed, dat dit jaar 800 jaar bestaat. We gaan kijken naar alles wat er groeit, bloeit, vliegt, springt en zingt.

Kinderen zijn van harte welkom, ze krijgen extra aandacht van de gids.
We verzamelen op 19 augustus om 14.00 uur op de parkeerplaats, tegenover de beheerderswoning Laan van Duivenvoorde 1, Voorschoten.
Toegang € 1,50, parkeren € 5,00, te betalen met QR-code. De wandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Het park is verboden voor honden. Te bereiken met bus 45 of 46 halte Kniplaan, 10 min. lopen.

  Info tel: 06 1822 5941 of www.ivndenhaag.nl  

terug naar boven >>

    
   
 
 
 
   

 

terug naar boven >>

    
       
   
   


Landadel in Gelderland

Dat de provincie Gelderland rijk is aan landgoederen en landhuizen zal bij velen van ons bekend zijn. Veel van deze landgoederen zijn nog in particulier bezit. Rien de Vries bezocht zo’n vijftien landgoederen en sprak met eigenaren over het bezit, de problemen, uitdagingen en kansen en met de huidige bewoners die vertellen over hun leven op de buitenplaats.

Deze gesprekken vormen de basis voor de verhalen, die hij optekende in dit fraai uitgegeven en rijk van foto’s voorziene boek. Uiteraard is er in elk verhaal ook aandacht voor de rijke historie van het landgoed en de bewoners die er door de eeuwen heen hebben geleefd. Het actuele thema van de verduurzaming van de buitenplaats krijgt daarbij speciale aandacht.

Auteurs:
Uitvoering :
Uitgever:
ISBN:		 Rien de Vries (Nederland)
gebonden boek
WBOOKS
9789462587618
Aantal pagina's: 160
Afmeting: 22,5 x 24,9 x 1,9 cm
Gewicht: 890 gram
Prijs: € 29,95

terug naar boven >>

    
   
   
   


Wallaby

In het stukje natuur thuis schreef ik al even over de wallaby. Al jaren verblijft deze kleine soort kangoeroe (de Bennett wallaby) in het Maaslandse hertenkamp. In 2023 is er zelfs een albino wallaby geboren.

Naam
De Bennett wallaby (Macropus rufogriseus of roodnekwallaby) is vernoemd naar de Australische arts en zoöloog George Bennett. Het woord wallaby komt uit de taal van de Eora, een Aboriginal-stam die oorspronkelijk leefde in het gebied waar nu Sydney ligt. De geslachtsnaam: Macropus is afgeleid van het Oudgrieks en betekent letterlijk 'grote voet' (makros = groot, pous = voet). Dit verwijst naar de opvallend lange, krachtige achterpoten. De soortnaam: rufogriseus is een samenstelling van twee Latijnse woorden die slaan op de opvallende vachtkleur. Rufus betekent rood, rossig of bruinrood. Het verwijst naar de typische roodachtige kleur in de nek en op de schouders van de wallaby. Griseus = grijs en verwijst naar de grijze tinten op de rest van het lichaam, zoals de flanken en de rug.

Soorten
De Bennett wallaby is een van de meest bekende en winterharde kleine kangoeroesoorten die in Nederland gehouden worden. Er zijn meer dan 30 verschillende soorten waaronder de moeraswallaby, de rotswallaby en de parmawallaby. Elke soort heeft zich aangepast aan zijn eigen leefomgeving.

Klik hier om het vervolg van deze Natuur PLUS te lezen

terug naar boven >>

    
 
   
 

Linde (Tilia spp.)

De lindeboom is één van de weinige bomen die een complete bloem heeft met kelk, kroon, stampers, meeldraden en schutbladen. De bloemen zitten in trosjes bij elkaar en bevatten veel honing. Vooral bladluizen zijn dol op lindebomen: ze voeden zich met het sap uit de bladeren. Ze scheiden vervolgens honingdauw uit, waar mieren en sommige bijen van eten. De vruchten zijn kleine, viltige bolletjes. De bloeiende linde geurt heerlijk, levert nectar en stuifmeel en is belangrijk voor bestuivers zoals bijen en hommels.

In Nederland en België komen drie soorten Linde voor. De Zomerlinde (Tilia platyphyllos) is, ondanks zijn naam, juist de vroege bloeier — eind juni tot begin juli. Hij heeft grote, vrij ronde bladeren en een warme, donzige onderkant. De Winterlinde (Tilia cordata) bloeit twee tot drie weken later — half juli — en heeft kleinere, hartvormige bladeren met opvallende roestbruine haarbosjes in de nerfoksels op de onderkant. Daarnaast vind je veel hybriden, samengevat als Hollandse Linde (Tilia × europaea), die als laanboom in heel Europa is aangeplant.
In tegenstelling tot de meeste andere bomen bloeit de linde pas laat in het seizoen. Dit komt omdat de linde bloeit aan twijgjes die pas dat jaar gevormd zijn. De bloeiwijze bestaat uit een bloemgestel voorzien van een speciaal gevormd langwerpig blad, waardoor zaadverspreiding met de wind mogelijk wordt.

Vanaf de 16de eeuw werd de boom aangeplant op voorpleinen van middeleeuwse kastelen. Later werden linden aangeplant bij bijzondere gebeurtenissen en werd er in de dorpen onder de linde vergaderd en gedanst. Volgens de legende huist er in de linde het 'zoete lindewezen'. Zij werd als de boom van liefde en trouw gezien en symboliseert vrouwelijke gratie, schoonheid en geluk. Als je een beschermster van je woning zoekt, kun je een linde planten. Vroeger plantte men ook leilindes voor het huis omwille van de zonnewerende functie tijdens de zomer.

Ga eens opzoek naar een mooie bloeiende linde. Het is de moeite waard om een handje geurende bloemetjes die nét opengaan (met de bijbehorende schutblaadjes) te plukken om verse lindebloesemthee van te zetten.

terug naar boven >>

    
   
   
 

 

 


108 ste Vierdaagse in Nijmegen en Vierdaagse feesten - 18 t/m 24 juli 2026

Een goed moment om deze gezellige stad met prachtige, bosrijke omgeving eens te bezoeken.

Vanaf de derde dinsdag van juli wordt de 108 ste Vierdaagse, de grootste wandelprestatietocht ter wereld gelopen! In de vroege ochtend vertrekken de wandelaars vanuit Nijmegen en lopen ze door verschillende dorpen en natuurgebieden. Meer dan 45.000 deelnemers, zowel burgers als militairen, met meer dan 70 verschillende nationaliteiten, van 11 jaar tot 90+, komen elk jaar naar Nijmegen om vier dagen 30, 40 of 50 kilometer te wandelen in de Waalstad en haar prachtige, bosrijke omgeving.

De Vierdaagsefeesten vinden plaats van zaterdag 18 juli tot en met vrijdag 24 juli 2026.

Niet alleen voor deelnemers is de Vierdaagse een bijzondere ervaring. Ook voor bezoekers is er van alles te beleven in en om de stad en langs de routes. Er verzamelen zich duizenden toeschouwers om de deelnemers aan te moedigen, muziek te maken en voor een gezellige sfeer te zorgen.
Veel mensen komen speciaal naar Nijmegen om een glimp op te vangen van de wandelaars, hen succes te wensen en de unieke sfeer te ervaren die het evenement met zich meebrengt. Terrassen zitten vol, straten zijn levendig en overal hoor je applaus en aanmoedigingen. Vooral de laatste dag is bijzonder: dan worden de wandelaars feestelijk met bloemen (vaak gladiolen) onthaald op de beroemde Via Gladiola, waar duizenden mensen langs de kant staan om de deelnemers te feliciteren met hun prestatie.

De inschrijving voor de 108e editie (gehouden van 21 t/m 24 juli 2026) is inmiddels afgerond en gesloten. Maar zoals gezegd is er naast actieve deelname nog genoeg moois te zien en te beleven.

LANGS IMBOSCH EN STUIFZAND - WANDELROUTE VAN HET JAAR 2026

De Mooiste Routes heeft Langs Imbosch en Stuifzand verkozen tot Wandelroute van het Jaar 2026. Deze prachtige route van 16 kilometer start bij de Posbank en voert je naar de rustiger, verder weg gelegen delen van het Nationaal Park Veluwezoom. 
Dankzij de hoogteverschillen geniet je onderweg van indrukwekkende vergezichten over de heidevelden, de Liemers en bij helder weer zelfs het Montferland.
Loop je de route in september of oktober? Dan heb je kans om op de Rheder- en Worth-Rheder heide de indrukwekkende burlende herten te horen.

De winnende route is een afwisselende wandeling vol natuur, rust en spectaculaire uitzichten – deze route wil je niet missen! 
Bekijk hem snel en ga op pad. Ben je geen abonnee? Geen probleem! 
Langs Imbosch en Stuifzand is deze zomer gratis te downloaden: klik hier

Meer info: klik hier 

FIBERS OF LIFE  - t/m 6 september 2026

Duotentoonstelling van Rijswijks kunstenaarskoppel Peter Gentenaar & Pat Gentenaar-Torley

Peter Gentenaar (Rijswijk, 1946) begint zijn kunstenaarsloopbaan als graficus maar ontdekt eindeloos veel nieuwe mogelijkheden voor vormen en patronen in papier. In zijn oeuvre brengt hij zijn liefde voor de natuur, natuurlijke materialen en zijn fascinatie voor techniek samen.

Gentenaar maakt met zijn papiersculpturen veel furore in het buitenland en is bij het grote publiek bekend door zijn recente samenwerking met de Nederlandse modeontwerper Iris van Herpen. Pat Gentenaar-Torley heeft een heel eigen techniek ontwikkeld van 'schilderen' met papierpulp. Zij vermaalt plantaardige vezels in een papiermolen tot fijn spinrag, dat ze verdunt met water. De gekleurde pulp giet zij in dunne laagjes over elkaar op een vacuümtafel. Zo brengt ze geleidelijk de voorstelling tot leven.

Museum Rijswijk Adres: Herenstraat 67, 2282 BR Rijswijk Meer info: klik hier

terug naar boven >>

    
   
   
   
   
   


Reageren op NNN

Voor reacties op de inhoud van NatuurNetNieuws, uw waarnemingen, nieuws of vragen over de natuur, mail naar: tiny@groen-natuurlijk.nl
Voor het wijzigen van uw e-mailadres (vermeld ook uw oude e-mailadres!) of afmelden voor de nieuwsbrief mail naar: info@groen-natuurlijk.nl

Samenstelling: Tiny van der Meer. Vormgeving: Hans Steinfort.

Voor het aanmelden als abonnee op NatuurNetNieuws kijk op: https://groen-natuurlijk.nl/natuurnieuwsbrieven/
Het overnemen van informatie is toegestaan, mits u duidelijk vermeldt:
Bron: NatuurNetNieuws, uitgave van platform GROEN! natuurlijk: www.groen-natuurlijk.nl

Behalve voor u is er ook een natuurnieuwsbrief (NatuurNetNieuwsJunior) voor uw (klein)kinderen in de basisschoolleeftijd met een verhaaltje, veel informatie over dieren en/of planten (handig voor een spreekbeurt) en uittips voor kinderen. Net zoals u gratis abonnee bent van NatuurNetNieuws, kunt u of kunnen zij zich ook gratis abonneren op NatuurNetNieuws Junior (komt zes keer per jaar uit!). U hoeft alleen maar een mailtje te sturen naar:
info@groen-natuurlijk.nl
   
   


Volg ons ook op Facebook

Onze Natuurnieuwsbrief verwijst soms naar websites van derden. We hebben geen controle over de aard, de volledigheid noch de juistheid van de informatie op deze websites en zijn daarom niet aansprakelijk voor de inhoud daarvan.

terug naar boven >>